Alle inzendingen over 1 september 1955

Onwetend ben ik ontstaan Onwetend geboren ook Zonder adem lig ik Hier blauw van de kou Op de geruïneerde Buik van jou Die me net Gekregen hebt En die zachtjes schreit Uit opluchting om het Einde van de doorstane pijn, Ik heb geen adem nog En zie er niet naar uit Ooit adem te halen - Wat zou het me baten? Dit is wat het…

De redactrice van het tabblad 'netcitaten' is van 10 juli tot 1 september op vakantie. Zij wenst jou ook veel rust en ontspanning!…

De redacteur van het tabblad 'stellingen' is van 10 juli tot 1 september op vakantie. Hij wenst jou ook veel rust en ontspanning!…

De redacteuren van het tabblad 'proza' zijn tot 1 september van hun vakantie aan het genieten! Tot die tijd is dit tabblad gesloten voor nieuwe inzendingen.…

Nu 1 jaar later Zit ik in de tuin september in de zon en denk aan wat er toen gebeurde waarvan niemand dacht dat zoiets kon Zij die achterbleven moeten leven met begrippen als “aanvaarden” En “de tijd heelt alle wonden” Wat betekent nog het woord geluk Voor hen zijn het bizarre waarden 11 september ging hun leven stuk ik hoor ze dapper…

Bij de een Vanzelf gekomen En al helemaal Niet gepland Bij de ander Met zorg overlegd En niet gekomen Zo zijn geluk En verdriet zo maar Naast elkaar gelegd In dankbaarheid geschreven voor mijn 57e verjaardag, 1 september 2012.…

De virus-app is eindelijk geboren Op 1 september gaat ie vrolijk los Hij speurt naar zieke bomen in het bos Big Brother scheidt het kaf zo van het koren Er is maar één manier om te ontsnappen Laat u vandaag nog helemaal ontappen…

Voor Jeannet Koninklijk opent Zij de luiken Voor het nieuwe Licht dat vol Levenslust binnenstroomt Cipres en salamander Om voorrang strijdend In dit nieuwe licht Dat naar 't lijkt Altijd duren zal Geschreven voor je 54e verjaardag, 1 september, Dolomieten, vakantie 2012…

1 Jaar na 11 september. Er is nog woede en pijn. Het is een dag "to remember". Het zal nog jaren zo zijn. Het puin is verdwenen, maar de leegte blijft bestaan. Namen zijn verschenen, van hen die moesten gaan. De strijd is nog niet gestreden. De mensheid is door een hel gegaan.…

. --------------------------------------- uit: 'Polaroid, gedichten 1955-1976'.…

onlangs heb ik ergens gelezen dat hij jaren later na zijn schorsing nog op trieste wijze aan zijn einde is gekomen ------------------------------------------- 26 juni 1955, Holland Sport-NAC 1-3 beslissingswedstrijd kampioenschap klasse 1a 15 april 1956,Holland Sport-Elinkwijk 2-3 Piet Kraak, destijds doelman van Elinkwijk.…

ook voorbij de grens zal het landschap lieflijk, weids en wonderschoon zijn…

Jaloezie volgt als een loodsvisje de haai der liefde.…

Een aap uit Amsterdam west Werd op zijn intelligentie getest. Het antwoord kwam spontaan “2 apen krijgen een banaan” Apen begrijpen zulke plaatjes best.…

de wereld buiten kijkend luidruchtig levend klemt mij eens te meer dit huis en haar kamers terwijl alles en iedereen voorbij mijn deur gaat hoor ik belletjes rinkelen naast en boven mij slechts de muren met foto's van ooit horen stil luisterend wat ik mijzelf zeg de koffie op tafel met tegenover mij die altijd lege stoel blijft…

Het einde van een tijdperk is een feit: De e-mail en de fax zijn stukken sneller Dan de antieke telegrambesteller En dus zijn telegrammen uit de tijd. Met de teloorgang van de morseseinen Kan trouwens ook De Telegraaf verdwijnen.…

Paradijselijk Mijn vaders appelgaard Waarin zoveel moois Tot leven kwam en Ik eind'loos Dwalen kon zonder Bang te zijn Voor wat dan ook En vogels die Mijn bestaan bezongen Leven dat louter vreugde was En hier in heelheid werd bewaard Roswinkel, 1955-1966…

nu ineengevlochten leed de bloei uit heel jouw leven heeft gehaald betaalt de tijd zich terug voor eeuwig jong ben jij, jouw glimlach zweeft voor altijd in mijn hart, mijn hoofd in al mijn dagen helpt het me je te dragen, in mijn oude moederziel alleen de lengte duurt maar voort het hoort niet, dat jouw zachtheid zo verviel en immer…

Ik weet het niet; in september In een nacht vol sterren en een nieuwe maan Een zucht en een lief woord Toen iemand stil het venster sloot.…

September licht heeft iets bijzonders. Het is doorschijnend als een gelaat van een oude, magere man. Enkel scherpe trekken blijven over. De herinnering aan het volle leven dat voorbij is. Het overbodige is weg. En wat nog is, zal niet lang blijven.…

Nee de zomer was niet groots zoals in het gedicht van Rilke nu schaduwen langer worden en dagen kort ik moet geen huis meer bouwen ben alleen wanneer ik het wil zal lezen en - waarom niet- misschien oldschool Briefe schreiben en wandelen in lanen en parken zien hoe daar die Blatter treiben en alles weer voor najaar zwicht mijmerend over…

Laat ik mezelf tenminste nu bedriegen met illusies, dan merk ik de leegte van m'n leven niet. Zo vele keren ben ik zo dichtbij geweest. En hoe verlamd, hoe schuchter was ik, waarom hield ik m'n lippen op elkaar terwijl mijn lege leven in mij weende en mijn begeerte zwarte kleren droeg. Zo vele keren zo dichtbij te zijn geweest, bij de…

oog in oog met september die het huis herpakt als binnenverblijf met de rug naar de vale zon die niet opkomt maar ondergaat is het adem of mist die zich in strekkende schaduw vangen laat de muren zijn hun eigen beeltenis wijzelf wentelen in vooravondlijk tijdverdrijf…

tegen dit overnachtelijke uur groeien geen rozen meer daarvoor is dit lichaam te koud en de dag te kort zo vlug en hoog gaan vogels -voorbij, elk jaar weer misschien is het de draagtijd waar het enigszins aan schort…

naijlend in tussenvorm met overhang boven velden de aanloop naar het aantrekken van een jas de vergrijzing van blauw overvolle fietspaden de geur van een nieuwe school het schijnsel van kunstlicht meeruren voor de tv en dat bij gekortwiekte dagen geur van bos, bier en brandhout het afgezakte thuiskomen en overblijven bij intredende…

Maar september in september wat was ik in september alleen eenzaam in een stroming tussen de dode vissen als een blinde walvis.…

(voor jou) het zit in je een teruggetrokkenheid stilletjes verborgen voor de buitenwereld och misschien, misschien weet je morgen in dat volle vertrek met keuvelende mensen wel boven het gewemel het gedruis uit te stijgen draag je het hart wat meer op de tong zal je niet meer aarzelen of onderschat zwijgen…

herfst na elevators afscheid van de zomer niet kwetterend lichtvoetig in cadans Onderweg naar mijn geboortedorp zie ik een pop-up van een kluizenaar een vale neocorticale wizard hij smuilt niet mee maar hoedt zich voor de wolf Hij hoeft miss muze niet te recenseren weet alle woorden sinds zijn eerste schooldag in een hete zomer in september…

Vindt u het normaal dat uw zoon maar op 1 september naar school mag? En gaat u spontaan opbiechten aan een beller die zich voorstelt als contactonderzoeker dat u vorige dinsdag druk in de weer was met uw minnaar of minnares met naam en adres? Wee de onverlaat die de vorige vragen met nee beantwoordt.…

Maar ook twee jongens die op 1 september niet meer naar school terug keren. Twee jongens die nooit man worden. Twee jongens wier dromen altijd zullen blijven….dromen. Een nachtmerrie voor al wie hen liefhad. voor hun ouders bovenal, want het is altijd iemands vlees en bloed.…