Alle inzendingen over 1963

tijden van dik ijs auto’s op het ijsselmeer een gladde snelweg…

. ----------------------- uit: 'Zeepost', 1963.…

Beresterk dier, Edel en van Olympische statuur Staat in je stal Achter in ons oude Boerderijtje te Wachten tot ik Bij je kom Om je zoals Elke dag te Verzorgen en Je even dag Te zeggen - 'k Schrik als Ik je zie huilen Dikke tranen druipen Uit je rechteroog Ik raak van slag En haal mijn vader Erbij die niet Kan…

Op 18 januari 1963 ging de twaalfde Elfstedentocht van start. Deze datum zou voorgoed in de (sport-)geschiedenis van Nederland als schaatsland worden gegrift. De uitzonderlijk strenge winter veranderde de tocht der tochten al gauw in een waar slagveld, waarbij de ene na de andere deelnemer uitviel.…

Daar waar het kind Zijn moer verbrandt In het late licht Waar rook zich Mengt met levenslicht Verdriet door nevel Onttrokken aan het zicht Louter leegte zwanger Van geluk Mijn Avondland Herinnering aan het Roswinkelerveen, 1963 * r. 2 'moer'is de dichterlijke vertaling voor 'veen'…

In paarse weke huid zit ongemerkt een zwam verdriet verschilferd en verdord tot schaamte, het regent zwart en grijs met flarden groen van asfaltbloed, ver vuurlicht zonder warmte as een knipoog in gesloten huizen, de ruggen krimpen zat bijeen en leven als een afgevallen blad.…

Over te lange wegen zwierf ik door Stappegoor moe en alleen Er was een korter pad naar huis, dat wist ik zeker als verkenner maar twee te grote jongens van de boerderij schopten me terug, stadskind in uniform en dreigden met de hond Het werd al donker niemand zag mij niemand om te helpen Ik was moe en alleen in mijn verdriet…

plas verf Een gedicht ligt bij voorkeur in een drukke winkelstraat De een loopt hierheen de ander loopt daarheen en iedereen maakt groene voetstappen ----------------------------------------------------------------- Uit: 'Sorry dat ik het paard en de hond heb doodgeschoten'(2002) van Adriaan Jaeggi (dichter/schrijver/columnist) (1963…

-------------------------------------------------- uit: 'Vergezichten en gezichten', 1963.…

Een scheepskapitein, een ouwe rob. Een afgod der matrozen, Had nooit gevreesd op 't pekelsop, Bij storm of waterhozen; Hij floot, hoe slecht de zaak ook stond - En tienmaal daags kwam 't uit zijn mond: "'t Is maar een wissewasje!" Een passagier, die maar aan boord Amand'len zat te knabb'len, Begon die spreuk, zo vaak gehoord, Heel…

De moeder zat appelen te schellen; Mien huushouwing, docht ze, wordt groot; Ik heb er genoeg mee te stellen, Al hêt ook mien man goed z'n brood. Zij zag ze um de taofel daor zitten Zes kienders - 'en aorige trop! - Die speulden heel zuut met de pitten, Went ielk had z'n appeltje al op. Ze zag op hun wengskes 'en kleurtje, Deur 't…

. ---------------------------------------------- uit: 'Materia prima', Gedichten 1963-1993.…

Was ik maar Paus, dan mochten de Huisdieren ook in de kerk.…

Psychisch is de vrouw ongetwijfeld beter af dan de man. Ik meen opgemerkt te hebben, dat een vrouw psychisch hechter in elkaar zit, en wat haar ziel betreft niet zo snel bezwijkt als een man.…

Over te lange wegen zwierf ik door Stappegoor moe en alleen Er was een korter pad naar huis, dat wist ik zeker als verkenner maar twee te grote jongens van de boerderij schopten me terug, het stadskind in uniform en dreigden met de hond Het werd al donker niemand zag mij niemand om me te helpen Ik was moe en alleen in mijn verdriet…

en dertig is nu een bom van vijftig megaton ontploft bij nova-zembla verwekkers van chaos maken ijzige muziek regenwolken uit het noorden dragen de echo met zich mee tik tik tik tik tik tik de hele weg naar huis heb ik de morgen niet gezien het is al negen uur -------------------------------- uit: "Lente in de herfst", 1963…

Toen we jonger waren en Den Haag een stad vol ijs en weder dienende was: het gymnasium een winterfeest omdat de wereld rondom er zo licht en begaanbaar was als nooit. Wij liepen er yeah yeah yeah met West Side-stoerheid in benen en fingersnap zomaar het paradijs binnen bij Tuschinsky-Metropole, welwillend toegeknikt door Eline Vere, lieve…

Toen in oktober de regen smaakte naar de buitenkant van suikerbieten, alles grijs en nat volgens de regels was; naar het Balkengat de reeppont ging met levend Licht uit de fabriek. Waar in de jachthaven zonder jachten je verzoop of gered werd door één woord uit het Tehuis voor Werkende Meisjes, waar luidkeels gebeden zijn verhoord. Johny…

een spinnende kat kolen gloeien in de haard het stormt om het huis…

Elke dag zelfde tijd stopt de bus voor de bakkerswinkel vanaf m’n vaste plaats aan het raam flirt ik met de dochter van de bakker die mij reeds verwacht en teleurgesteld als de bus met mij vertrekt als ze me wenkt zwaai ik terug ik stap niet uit de rol van elegante ridder speel ik maar kort val snel door de mand bang…

ik ben als een slinger van het uurwerk, onder het stof staande naast de stolp het tikt nog in mijn hoofd al is het een eeuwigheid gelee ik zie haar nog met open mond de middag inluiden mijn hand voelt het tafeltapijt waaraan ik wegdroom in mijn schoolse werk mij ontgaat de zware maag ook niet en denk ook nog eens aan alles dat geen algebra…

Ik heb een droom, dat ooit mijn vier kleine kinderen in een land zullen leven waar zij niet beoordeeld zullen worden op hun huidskleur maar op .. hun karakter ...…

. --------------------------------------------------------------- Uit: 'Van de aarde die ook hemel is', 1963.…

------------------------------ uit: 'Schaduwlopen', 1963.…

vangbal een boemerang Maar toen ik droomde dat mijn wens zich vervulde verschool ik mij om het te breken om te zien wat er in zou zijn: een nest jonge vogels of schaduw en schimmel een beest dat zou bijten of mijzelf schreiend of van de wereld het eerste en laatste niets ------------------------------------ uit: Gedichten 1940 - 1960 (1963…

In principe ben ik tegen alle principes.…

Cultuur: dun laagje vernis dat makkelijk oplost in alcohol.…

De volmaakte vrouw is van marmer, en blootsvoets – blijft ze waar ze is.…

in ontwaak Als in een bed Zo waak en woon ik in dit huis Dat tussen nacht en morgen staat En wandel op zenuwvelden En tast met mijn 10 vingernagels In elk gelaten lijf dat nadert Terwijl ik kuise woorden zeg als: Regen en wind appel en brood Dik en donker bloed der vrouwen --------------------------------- uit: Gedichten 1948-1963…

dertig was ik (in 1963 was ik niet lelijk) de vrouw die me fotografeerde zei: nu moet je aan mij denken ontspan je lippen een gescheiden vrouw met vier aardige katten maar even dominerend als mijn Duitse hospita dus hield ik flink afstand ze had een donkere kamer waarin ze mij heeft ontwikkeld zelfs uitvergroot (later ingelijst hoelang…