Alle inzendingen over Doelloos

Doelloos rijd ik rond Zoekend naar de plekken waar ik je vond Denkend aan jou terwijl ik fiets………. Zie ik je voor me zo uit het niets Is het de liefde die mij beroert En mij naar een andere dimensie voert Is het de warmte het liefdesspel?…

Het is zo vaak gezegd niet de weg te gaan die ik heb gekozen met blinde ogen langs peilloos diepe ravijnen over overvolle wegen zonder richting, zonder doel zwervend en geen horizon waar de ochtend daagt met vlammend gouden randen.…

je hoeft nergens heen je doel is jezelf te zijn alles is er al…

Je loopt in de kou. En zelfs geen doel voor ogen. De tijd vervlogen.…

Een beetje gek Ik voel me raar Altijd vrolijk Klein gebaar Super aardig Blij dan maar Nog een keertje? Geen bezwaar…

Als U zich als een stuk doelloos drijfhout voelt dat wordt meegesleurd met de stroom zet dan een... ZEIL op dat drijfhout... Gebruik de wind en steek de oceaan over.…

De keeper zei na zijn ontslag: “Erg, dat ik niet meer keepen mag, maar erger straf kon men niet geven dan dat ik doelloos voort moet leven.”…

ik heb al op vele wegen gestaan vaak wist ik niet meer hoe te gaan door zijwegen en bochten heb ik me heen gevochten op kruispunten en viaducten heb ik lopen zuchten ik liep daar maar te lopen en stilletjes te hopen dat ik eens zou weten hoe mijn doel gaat heten…

gevoelloos zie ik haar staan doelloos verdriet raak me niet meer aan laat het gaan om haar gevoelig doelloos lief oneindig lief te hebben ik kijk je aan en laat laat haar traan gaan...…

Luid schreeuwende gedachten doelloos dwalen ze door de mist heen zoekend…

Het landschap ontrolt zich traag aan mijn niet geïnteresseerde ogen, mijn haast om deze trein te halen lijkt nu zo doelloos en zonder zin. De trein schommelt langs bekende plekken, waar hij eens heeft stilgestaan, wachtend op steeds meer bagage en van geen koffer werd verlost.…

Nog schraalt mijn oogst het onrijpe koren en staan schoven ongehuwd tegen de wind te leunen het kraken spreekt van ergernis in een tijd die nooit meer heelt, en zonden zonder bouwwerk als los zand zich ruwen in mijn stem nog spreek ik volle dagen en serveer mijn koele blik in ogen die me vragen waarom ik…

geraapt de blik weer vooruit gericht schouders gerecht en hoofd omhoog voorzichtig een glimlach op m'n gezicht Niet teveel achterom kijken wat geweest is is voorbij ben weer in staat vooruit te kijken 'k werd stukje bij beetje weer blij Ook deze dip kwam ik teboven klauterde langzaam weer omhoog 'k was een lamgeslagen vogeltje dat doelloos…

Geef mij iets om voor te leven Verstrek me houvast, zekerheid Meer mag ik beslist niet wensen In deze nare, rotte tijd Geef het minst dat je kan missen Doe een medemens plezier Die doelloos hier staat rond te zwalken Heel ver weg maar nog steeds hier Toon wat van je mededogen Met een geste, een gebaar Ik weet niet waar ik het moet zoeken…

Als alles verloren is, alles voorbij alles waar je voor vocht, doelloos gebleken, je er bij ligt, alsof het leven uit je is geknepen, hebben wij het gevoel de verliezer te zijn. Alles is verloren, alles is voorbij, alles lijkt doelloos gebleken want het gevecht is gewonnen door de ander.…

Een oorlog is nooit zonder doel, doelloos zijn slechts zijn gevolgen.…

Luid schreeuwende gedachten doelloos dwalen ze door de mist heen zoekend…

het koolwitje vliegt schijnbaar doelloos van bloem tot bloem tot bloem tot bloem…

wachten op wat komt in de verstilling van nu zwijgt haar ouderdom doelloos verglijden jaren rond haar breekbare figuur…

vooralsnog heb je mijn woorden je hebt ze ingekleurd maar het stramien is nog niet klaar en ondertussen zwerven ze maar doelloos als mijn voortdurende gedachten…

niets is zo doelloos als niet te voelen in het nu slechts te verlangen met weemoed naar die tijd waar de moed nog tijdloos was gevoel niet zielloos…

en niet verdwijnt en vloeiend als water worden en doelloos als witte wolken drijven Wij zijn terug in het paradijs…

hij haar verliet doelloos malen haar gedachten in een raamloos hoog vertrek onwetend waar zij op moet wachten reeds veroordeeld bij verstek…

Wat doelloos wachten lijkt blijkt uiteindelijk een prachtig zicht te geven in het leven wanneer je iets met wachten doet zal wachten iets met jou doen…

Niet huilen als ik ga het echoot lang na in de kille kamer doelloos glijdt een hand langs stoel en tafelrand de zon schijnt ongenadig…

ik dacht de juiste weg voor jou te weten breed opgezet met lente bermen bemeten die snelheid door kleur en schoonheid doen vergeten in een rustig zoeven op lands wegen gingen wij op pad de bestemming bleef nog een zwart gat we zien wel hoever de wereld in ons plaatje past op de bonnefooi zijn wij gestrand aan de rand van…

Sinds de geliefde stierf staan ook de korven leeg; de laatste stammen hoort zij gonzen in de appelboom: zij maken was voor beelden die zij dagelijks bedauwt. Van de verboden vrucht huivert elke tak; zij slaat de ogen neer en waar het grint een hak bezeert, beluistert zij het schuren van de slang. Verlaten ligt de binnentuin: om niet alleen…

Gedachtenloos slof ik steeds verder ga mee met wind en geuren opeens sta ik voor een paleis waarin heel druk wordt gewerkt ontelbare bedienden snellen door de gangen en zalen willen hun onzichtbare vorstin verwennen en vreugde geven O, om zelf naar binnen te gaan en meedoen aan die daagse bezigheid vol zegen en goede eenvoud... heel gewoon…

Ik prevelde zonder geluk op straat maar wat. Niemand nam er notie van. Zwijgend hield ik mij op in een portiek. Heel waardevol dat alles overgaat. Trams dreunden langs. Ergens schreeuwde een man. Uit een luidspreker schalde dansmuziek. Waarvan ontdaan en zorgen om welk lot? Conclusie noch ontraadseling. En hopen doen we toch zeer vergeefs…

Ik voel mij doelloos als een kind, Dat speelde een doelloos spel. ----------------------------- uit: Iris (1928)…