10112 resultaten.
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 De kunsten en de wetenschappen waren ooit met elkaar verbonden in de schoot van de filosofie. Wie de kunsten en de wetenschappen van elkaar en van de filosofie heeft gescheiden is in mijn ogen dan ook als een tiran die een belangrijke, zeer welvarende en dicht bevolkte stad heeft overmeesterd en om in de toekomst niets van deze stad te hoeven duchten…
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 De jeugd moet zo snel mogelijk gezond verstand worden bijgebracht, opdat ze, eenmaal volwassen, in het actieve leven niet in zonderling en onbeschaamd gedrag vervalt. Terwijl wetenschap uit waarheden ontstaat en dwaling uit onwaarheden, wordt het gezonde verstand ontwikkeld uit waarschijnlijkheden. Waarschijnlijkheden houden in zekere zin het midden…
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 De architecten (...) ontkenden dat het mogelijk was een koepelgewelf te bouwen tot op het moment dat het eerste gereed was.…
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Tegenwoordig klinkt uit de mond van iedere arts: 'Laten we afwachten en zien hoe de zieke natuur zich ontwikkelt.' De antieken gingen er evenwel van uit dat het eenvoudiger is het welzijn van het lichaam te handhaven dan het verval ervan te herstellen, zoals dat met alle goede dingen het geval is.…
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Aangezien het menselijk handelen vooral wordt bepaald door bedrieglijke zaken als veinzerij en geheimhouding, begrijpen personen die zich uitsluitend richten op de abstracte waarheid van dit handelen slechts moeizaam de middelen en nog moeizamer de doelen.…
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Omdat het menselijk handelen gemotiveerd wordt door specifieke belangen en hun bijkomstigheden (die men wel omstandigheden noemt) ... kunnen de daden van mensen niet worden beoordeeld met de rechte en starre maatstaf van het verstand.…
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 De grote massa (...) wordt telkens door begeerte overmand en meegesleept. ... Daarom moet de grote massa met tastbare beelden tot liefhebben worden verleid. Als ze eenmaal liefheeft wordt haar gemakkelijk geleerd om te geloven. Als ze eenmaal gelooft en liefheeft moet ze geestdriftig worden gemaakt om te verlangen met de hartstoch die haar eigen is.…
Groeten uit Berlijn
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.187 De grap uit wanhoop valt in stilte
warmte woekert om mij heen
verliest van zeer angstige kilte
verdrinkt in softwarematig steen
Want hardware is het niet, mijn hart
in zijn poging tot beton
raakt niet alleen z'n baas verward
maar ook zij die het won
Zo groot kan het verlangen zijn
dat drempels muren lijken
met aan beide zijden pijn
die…
Dorst
netgedicht
3.5 met 28 stemmen
2.378 De kraan gaat dicht
en de wereld gaat open
vertwijfelde benen
dragen hun lot
De wereld waarin
dat lot werd begrepen
die zit weer voor enige
uren op slot…
Radeloos gelukkig
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
2.122 Ik moet nodig even klagen
want het zit weer aardig mee
spaarzaam zijn de donk're dagen
dat ik klaag van ach en wee
Weg het veilige gevoel
van ik kan niet dieper zinken
weg verbetering als doel
Ik kan slechts op het heden klinken
Gelukkig zit ik hier te wezen
van een zenuwachtig soort
want tegelijk kan ik slechts vrezen
dat het zeer snel…
Prachtboom
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
453 De mooie esdoorn
in de herfst van zijn leven
op en top kleurrijk…
Die dekselse dashond!
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
271 Voor kenners van kennels
vol hondstrouwe viervoeters
en laag kuitenbijtend klein wild
is 't een grof schandaal en
een schande
dat ik na een kwartiertje
blaffend geweld
naast de mechelse herder
die cave canem
over de casa waakt
de takshond pardoes was vergeten
je ziet hem zo over het hoofd
- arme teckel -
maar hij bijt je de…
[ Ik ben oud, ik maal ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
397 Ik ben oud, ik maal
niet om onsterfelijkheid –
ik wil weer jong zijn!…
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Zodra zij de hoogste macht over de mensen hebben verworven, richten zij hun reusachtige vermogens op de natuur van de dingen zelf en proberen ze vergeefs zeeën te bestraten, bergen te bereiken en andere dingen die de natuur verbiedt. Immers, alles wat een mens gegeven is te kunnen, is begrensd en onvolmaakt als de mens zelf.…
Pas op als je dichter wil worden, mijn dochter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 het zijn de muzen niet die je vermorzelen
en voor de beroepsziekte van veellezers, de bijziendheid
heb ik je voldoende en vroeg genoeg behoed
het zijn de letters niet die jou het licht uit de ogen steken
weet je nog hoe ver we keken
over het veld waar vossen in het vroege zonlicht samen kwamen
je zou kunnen kiezen voor de nieuwe taal, mijn…
Wat is uw weg?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
407 de aarde wordt licht
de stem van de zwaluw roept
'wat is nu uw weg?'…
Tot moeder aarde,
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
855 Maar kunnen zon en wind
een menselijk hart ooit uit zijn boei bevrijden,
Dan, Moeder aarde,
Ben ik weer uw kind!…
De aarde aaien
netgedicht
2.7 met 16 stemmen
3.686 De vogels fluiten
Ik zit buiten in de vrolijke zon
En aai heel zacht en heel voorzichtig
De aarde; met mijn voeten het gazon…
aarde
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.423 met vallen en opstaan
verankert beetje bij beetje
elk voetspoor mijn gehechtheid
bij elke stap de gedachte
hoe duizelingwekkend je
aardigheidjes mij aantrekken
met spreidarmen vang ik je walswind
je stof uit rulle grond gewaaid
poedert mijn gezicht
onontkoombaar is de terugkeer
naar mijn gang van kruipen
met opstand en verval
beetje…
Aarde
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.064 Mijn vingers beroeren de aarde.
Witgekleurd drinkt mijn huid van
het zuivere water,
zoals het verdorde blad,
verdwaald op haar levenspad.
Mijn handen wiegen de zon.
Verkleumd verwarmt mijn huid zich in
het pure licht,
zoals een gesloten roos,
gevlekt en oh zo kleurloos.
Mijn armen openen in de wind.…
t(er)reuraarde
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.187 ijselijk gepolijst
dan weer doordrenkt haar windzang
de broze stilte met twinkelend refrein
ze spreekt niet, stelt geen vragen, maar
ze beeft, ze breekt
als verdoken broosheid
apocalyptische woede vonkt
tot zij drachtig van vuur
grommend uit haar voegen barst
ze spreekt niet, stelt geen vragen maar
gekweld door geweld
drijven mens en aarde…
De aarde
gedicht
2.9 met 63 stemmen
16.569 Ik heb de aarde in
Twee hutten verdeeld: een
Voor mij
En een voor mij zelf.
Als een rivier voeten
Loop ik naar de monding
Mijn woorden
Over verbrande akkers.
Het trage zilver van mijn spoor
Bevlagt de dagen tot waar
Zij heimelijk gaan:
De echo van geluidloze paarden.
------------------------------
uit: Winterrunen, 1967.…
Depressie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.227 Ik zie eerst in dit vale licht hoe zwaar de
Ziel moet zijn waaruit dit lied ontstaat,
Hoe droef lig ik geketend aan de aarde.…
aarde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
749 Moeder natuur, geef mijn leven weer zin,
ik ben de aarde op deze planeet
sinds mensenheugenis,
vanaf het prille begin.…
De aarde
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.022 De bal is rond,
de aarde ook.
De bal wordt
gétrapt, de
aarde vértrapt!…
geëgd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
748 aarde is geëgd
de akker effen gelegd
winter voor de deur…
Mijn kleine wereld
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.744 voor Gijs
Er komen dieren binnen,
die blijven om wat eten
en een warme plek
ze hebben geen hobby's
en hun leven is kort
ze klagen nooit
en sterven dicht tegen de aarde,
die verzoent
steeds omhelzen wil -…
ochtendgloren
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.393 De aarde rust onder een
deken van mist
en is voor even uitgewist
voorzichtige zonnestralen
spelen een spel en
laat alles zweven
contouren komen
langzaam tot leven
dan ontwaakt de aarde
uit de donkere nacht
als een blad
gedragen door de wind
komt zij tot volle glorie
in al haar pracht
als een nieuwe dag
weer begint…
Terras
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
927 Wat is een terras
't heeft aarde onder de
voeten dus heel wat…
Tot stof
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.794 Gladgestreken aarde
met alleen een steen
en een hart eromheen
onuitwisbaar
waar in stilte
en in rust
de zon jouw graf
zacht kust
waar het lijden
niet meer is
slechts herinnering
en gemis…