Alle inzendingen over Haikucyclus Bijen Werkzaamheden

Heidelucht waait voort, vermengt zich met bloemengeur van een grote tuin. Druk gezoem kringelt om de kleurrijke perken, en duikt in kelken. Duizenden werksters vliegen vol stuifmeelkorrels naar hun woonkasten. Gekweekte bloemen, wild gewas worden samen honing van eendracht. De was uit raten baart nieuwe kunst bij Strijbeeks…

opgesloten… vind ik niets voor mij dus laat me los, maak me vrij ik wil stoeien op de groene wei met mijn soortgenootjes: de honingbij ik ruik de planten en de bloemen maar zit gevangen in mijn korf mijn vriendjes hoor ik heerlijk zoemen och, wat vind ik dit ellendig grof want alle bloemen wil ik kussen ik wil vliegen, ik wil brommen zie…

Er waren nabij Wijhe Eens twee verliefde bijen Blijf je altijd bij mij? Vroeg hij aan zijn bij Ja, zoemde ze blij, ik hoor bij je…

witgepluimde bloemen worden bezocht door bijen ze dansen onder de zon hun honingdans bloesems worden bevrucht als zij met stuifmeelklontjes heen en weer vliegen op weg naar nectar imkers blazen vergeefs rook naar slachtoffers van Varrao…

Bijtje, bedankt. Bij een vooraanstaand apidoloog* Vloog laatst een bijtje in zijn oog. Dat heb ik verdiend Ik ben nu bij – ziend Dat behoeft verder geen betoog. bijendeskundige*…

bijen zoemen in onnoemelijke aantallen om ons heen bijen hielden van het hoogveen voordat dat verdween er is een Iembarg bijenberg, bij Jipsinghuizen waar ze bij duizenden vlogen, er is daar alleen nog een café met camping over bijenkasten, -korven zetten de mensen graag in de hei, de venen om de bijen onderdak te bezorgen de honing…

Diep en dreigend, het zoemen rond de struik: "ónze frambozen!"…

woon op de aarde ben werkzaam in de hemel en verdien de hel…

Aan Antwerpens Scheldekade liggen vaartuigen met welbekende of verborgen bestemming grote schepen rusten stil wachten op hun verre reis over wereldzeeën hun kleine zusters verheugen zich op de vertrouwde vaart langs nabije kusten dan wel over rivieren boten voor tochten in en nabij de haven zijn blij dat ze spoedig hun…

Kleurrijke bloemen lokken bijen met hun geur Wij krijgen honing.…

Er vlogen nabij Wijhe Eens twee verliefde bijen De ene bij zei: Hou jij echt van mij De ander zei blij: ik blijf bij je…

De werkzaamheid van de inleiding is vergelijkbaar met die van een katalysator in een chemische reactie: ze activeert het luisterproces.…

Lawaai in de straat geeft lust om te vluchten naar een plaats van rust. Met de wind mee gaan, vrij van alle gedachten: blij vooruitzicht wenkt. Toont ijle verte wijd boerenland vol kolen? Het is een bosrand! Om oude bomen groeit dichte klimop, waarin kleine schaduw trilt. Aan rechte stammen hangen nestkastjes, stil, dof, geheel…

Huisartsen worden bedolven onder administratieve handelingen om hun werkzaamheden in het zorgverzekeringsstelsel in te voeren. De belasting is zo groot dat patiëntenzorg een hinderlijke onderbreking vormt van de administratieve handelingen.…

Doe geen suiker Bij de honing, Ze is zo Al zoet genoeg - Wat nijvere bijen In alle eenvoud maakten Moet door de mens niet Nog eens dunnetjes worden overgedaan, Wat de bijen maakten Is immers zoet genoeg Is immers goed genoeg…

De permanente revolutie van het anarchisme en de moderne poëzie is het enige werkzame tegengif tegen mutisme, catatonie, apathie, slaapziekte, machtswellust, grootheidswaan, bureaucratisme en vetzucht.…

Ingetogen huizen aan stil bosveld bewaren arbeidslustig verleden, dat hier bestendig toeft, steeds tevreden; zijn boodschap blijve in elke tijd bewaard. Een helling onder stugge struiken vertelt: "Wie mij met denkend oog wil betreden, heeft zinnen, waarin rustig wordt gestreden, is op dolen, meer ontdekken gesteld." Wilde meertjes, ruig…

's Heren gouden kroon buigt zich vol stralen over een wijde, donkerblauwe luchtzee, die vloeiend voortwelft, met stille wind mee, strijkt langs blije heuvels, bloeiende dalen. Glanzende Hemelse druppels dalen zacht neer in het dichte gras, vervolgen gedwee hun weg naar land en gaard bij boerenstee, geven vruchtbaarheid in alle talen. Bewondering…

Ik mag Maxima ik mag de mens Maxima vrouw van, moeder van en werkzaam voor de minima, de massa wereldwijd, wereldwijf ik mag de mens Maxima ik mag Maxima…

nu hier bergen ontstaan van hard karton gepakt met herinneringen er schifting is ontstaan van bewaar, oh ja dat en kijk nu eens ruimte heeft gemaakt vele uren achter geregel van hier naar daar er sleutels wachten op nieuwe avonturen nieuwe deuren nieuwe muren een ander uitzicht een ander ochtendlicht datums die steeds veranderen…

Verzonken gedachten in een verdronken geheugen is de trieste balans van een werkzaam leven, er is geen moment, dat zuurstof verandering brengt in de situatie. Het geheugen is verzopen in de gedachten van het gehele leven…

De nacht passeert, het maneschijnsel bleekt Nieuw licht breekt door de regenwoudlianen In tropenbergen kraaien reeds twee hanen Dan maakt een geur zich los uit woudreussappen Door dunne twijgen en langs dikke stammen Zijgt langzaam een bedwelmende odeur Een keur aan Omars Rubayat kwatrijnen In hersenpannen van verdwaasde orangs Als reuzevlinder…

Het bloeien in pracht- nijvere bijen raken aan het instrument…

Wolken van bijen boven de koolzaadbloemen een komen en gaan.…

bijen en bloemen zomerherinneringen vol zoete nectar…

De amaryllis ontplooit haar pracht in tweevoud De bijen slapen…

Stuifmeel Vindt jij bijen ook zo aardig? Zij bewijzen op aard zich in al het plantaardig. Dat is de beien aard. Het zout der aard; bijen, Maar ook appelen en tomaat. Wie die bijen jent, krijgt te maken met voeten stampers stampei. Zij trappelen zonder in te boeten, vervend op Candy.…

Een gedicht schrijven over de verdwijnende bijen Iets met Icarus, wormgaten, parallelle universums) Of toch maar weer masturberen Gewoon de broek op de knieën, bodylotion, lekker de boel de boel laten En dan af en toe wel eens denken Aan De Liefde, of De Dood, Maar nooit meer aan jou En zeker niet aan bijen…

honderden bijen verzamelen de honing jong, ijverig volk…

bloemen zo fragiel koesteren felle kleuren bijen ontwaken…