Alle inzendingen over Leunstoel

Stil sluit zij de dieprood fluwelen gordijnen geplooid en wel ontvouwen zij onzichtbare herinneringen eenmaal gesloten loopt ze langs de donkergroene rookstoel met het gehaakte kleedje nog op de leuning haast teder gaat een hand langs sleetse plekken en haar blik verstijfd bij dat ene verschoten schroeiplekje op de brede leuning…

Gefilterd licht zachte rust als een moeder in een leunstoel voor het venster ouder wordend.…

(Voor Ph) Kunst is geen pretje, geen gemak art ain't easy Sta op uit je leunstoel en loop door de pijn naar het licht kill your darlings. Kunst is geen eitje maar twijfel die de twijfel overwint. Zoals de laatste meters van de marathon.…

Maar nou die man die in die leunstoel zit, Wie is nou toch die vogel in het wit?…

Gemakk'lijk lig ik in mijn leuningstoel naast 't rode pluche van zonnig tafelkleed; Plancks quantenleer zou 'k lezen, maar 'k vergeet van mijn hier-zijn 't hoogst wetenschpp'lijk doel: want 'k zie een tulpenveld, vol gekrioel van lichte en donkre vlammen; eer ik 't weet, silhouetteert mijn hand een haas, die eet met mumm'lend mondje…

eeuwwisseling in een leunstoel de hangmat bewust in de mist in het winterlicht het laatste groen klatergoud een glazen wereld een bloem in depot voortuin van avondnevel van tan twang eng een fleurig plantje bij de verlaten villa bloeit niet ongezien in rode luchten zal het dagen in haar ogen bloemen goud omrand…

de leunstoel kraakt klaaglijk de sprei verspreidt een urinegeur de brillenglazen bieden een morsig perspectief hij zucht ongrijpbare aaneengeregen dagen van samengepakte wolken in een spaarzaam moment van klaarte zegt hij Hodi mihi cras tibi heden ik morgen gij vertaal ik hij schudt nee nee heden gij morgen ik…

Stilleven Bij elkaar gezien leek het op een zorgvuldig geschilderd stilleven: een oude leunstoel, kunststof zonnebloemen in een stoffige fles op een houten tafeltje, een kastje met glazen deurtjes en aan de muur een schilderij waarop een jonge vrouw te zien was met een mollig kind in haar armen.…

vereeuwigd en bevangen met het oog en de soepelheid van kleuren zien schoonheid proeven de mens ontroeren lijnen volgen in ontdekkingsreis en er is nog zoveel meer nog zoveel meer te doen mijn leunstoel kraakt jasmijn neemt jaren terug wat een hart tentoon spreidde de dag licht in elke voelspriet lippen bevoelen kreukels in de zomer is geborgenheid…

Jenny heeft mij op onze eerste ontmoeting gekust, toen ze opsprong uit de leunstoel waarin ze zat. Diefachtige tijd, die nooit en te nimmer rust mij te beroven van de fijne uurtjes die ik ooit had. Besef dat ik daardoor vaak moe en verdrietig ben en dat de meeste levensvreugd in mij al is geblust.…

En de oude in haar leunstoel met bril en toer, Keek op bij deze rede: ‘ Wie zou dat schone kindje zijn?… Gij speelt er altijd mede.’ ----------------------------------------- toer: geplooid lint over een vrouwenmuts 1870…

Gerieflijk in de leunstoel de laatste crypto opgelost advocaatje nippen rode konen en een aangeschoten giechel met vriendinnen en dan stop. -------------------------- uit: 'Herbergzaam', 2006.…

galmt schel door de kamers een meisje met kinderpostzegels wacht -vergeefs- de deur wordt niet geopend Sporadisch gaat de telefoon maar altijd keert de stilte terug Tot op een dag ruw onderbroken door het forceren van de buitendeur die slechts moeilijk open gaat door opgehoopte reclamefolders wat post en een eenzame kerstkaart In de leunstoel…

hult mijn hart in vlammen als ik naar haar boezem kijk Mijn ogen vullen zich met tranen terwijl ik van haar zijde wijk Het wordt te zwaar bij haar te wezen met in mijn hart die stille pijn Daarom heb ik ineens besloten om voortaan alleen te zijn `s Nachts met roodomrande ogen woel ik eenzaam in mijn bed Maar zij zit rustig in haar leunstoel…

Midden tussen dat gewoel zie ik een mooie waterlelie dienst doen als leunstoel voor een aartsluie amfibie. Een libel scheert heen en weer haar vleugels wijd gespreid ik verbaas mij keer op keer over zoveel kleurige schoonheid. Ik loop om de vijver heen voel en zie het leven geen moment ben ik alleen dit is door God gegeven.…

Zo heel veel meer brengt zij niet voor elkaar; vanuit haar leunstoel ziet ze door de ruit de buurman gaan, heeft hij een nieuwe pup of had hij die al weer een poos, misschien?…

Ik sleep mijn leunstoel naar het raam. Water ruist in buizen om mij heen. De tuin is groen. Zo was het vroeger. Ik oefen dus voor oude man. De bel staat af. Ik hef mijn glas. Adieu, ik schrijf nog wel. ------------------------------- uit: Van het balkon (1983)…

Zo heel veel meer brengt zij niet voor elkaar; vanuit haar leunstoel ziet ze door de ruit de buurman gaan, heeft hij een nieuwe pup of had hij die al weer een poos, misschien?…

Ik lees je voor uit die krant jij als pake en leunstoel ik als een soort Brugman die tijdingen doorploegt. Ook op je bureau liggen nog stapels fotoboeken. Opeens klim je omhoog, pakt je kleurpotloden tekent houtjes met oranje veters en glundert terwijl ik je droog aankijk zie ik Friese doorlopers.…

Netjes met een meisje trouwen, Met een bruidsschat van 'n ton, Duiten bij elkander hou'en, Rente, kapitaal, coupon; Altijd netjes op je zaken, Koffiedrinken op kantoor, Op de tram 'n praatje maken Tweede klasse op 't spoor, Dan je leunstoel, je sigaartje Met je vrouwtje en de krant, Warme toffels en je klaartje, Wonen in je…

Zijn moeders witte leunstoel Stond daar nog in de hoek, En ginds lag op het venster Haar groot gebedenboek. Hij heeft 't verleên vergeten, Hij is weer thuis; daar is Zijn moeders zoete glimlach, Zijn plaatske aan de dis!…

antwoord heel pover ze staarde naar het glas in lood in de tussendeuren blauw, groen en geel in vlakjes, weinig kleuren met grote vlakken van ondoorzichtig bubbelglas, spartaans beetje op zijn Mondriaans op tafel stond een glaasje ranja met een bitterkoekje opa noemde het altijd een macaronikoekje dat was de zondagse traktatie opa zat in zijn leunstoel…

Dáár zat 't kind steeds in zijn leunstoel Bij het venster in de hoek Traag de blaadren om te keren Van het oude prentenboek. 't Knaapje zag de blauwe golven, En dan weer zijn moeder aan, En de schuitjes gaan en keren Langs de wijde waterbaan.…

Haar man zat in een grijze leunstoel, te slapen zo het scheen, en de kat sliep op zijn schoot. "Hoe gaat het met jullie de laatste tijd?" vroeg de vrouw aan Ruth. "Niet slecht", antwoordde Ruth, "alleen maken we ons de laatste tijd zoveel zorgen om onze zoon, Rupert". "Wat is er dan?" wilde de vrouw weten.…

. ‘… Het is iets waar je echt eens goed voor moet gaan zitten.’ was een andere reactie, en dat heb ik zojuist gedaan: in een leunstoel met een kussentje. De intro van het proza geeft de verklaring van de benaming ‘coïncidentie’.…

Ze voelt het gewicht op haar schouders, slaat de voorpanden over elkaar heen en nestelt zich in de leunstoel voor de brandende haard. Ze sluit haar ogen. Nu komt hij binnen. Zijn jas hangt los, hij steekt zijn armen in een welkom naar haar uit en trekt haar naar zich toe.…

Halverwege het tweede couplet stortte hij huilend in de leunstoel. Het was inmiddels kwart over negen, toen hij uitgeput in slaap viel. 3. De diagnose Hij werd om tien uur wakker met een droge mond. Een rood lampje flikkerde en maakte een piepend geluid. Hij kroop omhoog en zag een warm kopje koffie onder het lampje staan.…