Alle inzendingen over Naar eenheid toe.

In toonsoort en timbre naar een eenheid toe geleid.…

argeloos gevonden woorden, wat gezet op rij tot regel wordt naamloos roepen ze een beeld op en weten dat ze met elkaar, samen zoveel sterker staan regels mooie woorden ingezet om wat te zeggen timide schuift een woordje op om mee te doen met meer vertellen, een beetje, lichtjes aangedaan één voor één een stapje verder samen naar een eenheid…

Aan het einde van de tijden brengt God Zijn kind’ren bij elkaar, hen, die alleen Zíjn Naam belijden wijst Hij hun plaats, en zegt Hij: “Dáár… temidden van Mijn and’re kind’ren mag jíj nu met hen samen zijn. Laat je traditie je niet verhind’ren, ook voor hén verdroeg Ik de pijn”. Want ieder die met de mond belijdt: “Jezus….mijn Redder en mijn…

klinkt als een dessert of als mosterd na de maaltijd voeg zelf een netgedicht, toe en ik had nog niets geschreven in keurige volgorde, ingedrukte lettertoetsen, opdracht volbracht zonder meer waarde…

de kuddedieren staan klaar in rij want Brico opent plots zijn deuren kleine, grote... in alle kleuren er staan er zelfs met een gewei. driekwart wachten op een afstand en daarna de pijltjes zoeken rennen, stormen en maar vloeken waar vind ik nu die kamerplant. een half uurtje heb je maar de tijd om dan terug op straat te staan iets…

De zachte zoete rust mijn hart murmelt als een beekje harmonie en eenheid die ik nooit meer dacht te kennen De muren die mijn tuin omsluiten zijn dik en hoog sluiten buiten wat ik niet toe wil laten Het pad naar mijn hart is niet eenvoudig te bereiken ik bewaak mijn zijn en ben gelukkig zonder…

Quidquid id est, timeo puellas, et oscula dantes.…

Je bent doodgegaan, alles is voorbij, zeggen ze Maar: Ik heb je lichaam verloren Maar ben je niet kwijt Je zult jouw hand nooit meer op de mijne leggen Maar ik ben je niet kwijt Jouw ogen zullen nooit meer in de mijne kijken Maar ik ben je niet kwijt Nooit meer zal ik mij tegen jou aan kunnen vlijen Maar ik ben je niet kwijt Want…

aan jouw zijde In je armen zo veilig een perfect moment zekerheid gevuld met schoonheid Glimlachen in alle geheimzinnigheid gedachten door mij te raden met een wonderschoon antwoord Jij en ik als waren wij een jij en ik als zijn wij een jij en ik als blijven wij een Dag en nacht zoverschillend zoals ons geslacht en toch die eenheid…

Ik geef je woorden zachte woorden lieve woorden mooie woorden Ik geef je vriendelijke woorden woorden van hoop woorden van troost en woorden van bewondering Ik geef je zoete woorden en woorden die weten dat wij elkaar beminnen.…

het is een droom: wij samen en Jezus in het midden de kamperfoelie geurt jouw hand streelt zacht de mijne in de vijvers van onze ogen weerspiegelen zich lichtende sterren uit een venster ver weg klinkt vioolmuziek santissi-tissi-tissimo de wijn is zoet en rood nu en dan schenken wij elkaar een woord van binnen de milde wind…

smachtend naar eenheid laat emotie geen tijdsbesef toe? gedachtengangen kronkelen ondanks de helderheid ervan emoties zijn rekbaar mijn lichaam minder...…

twee zielen geven onbekend aan elkaar hun liefde maar apart vele levens die verbonden zijn tot overgave overwint en ze samenkomen op een lijn…

Dritsende koeien in maat met aarde 's golfslag , ritme ver van zee…

betere gezondheid lichaam en geest samen werken aan genezing eenwording uit bundel "geen gemakkelijke zoektocht" opgedragen aan de ggz-client oktober 2005 isbn 90-809885-1-0…

Hoe helderder licht, hoe duisterder. Hoe duisterder hoe meer sterren. Hoe meer sterren hoe groter heelal. Hoe groter heelal, hoe leger. Hoe leger, hoe stiller. Hoe stiller, hoe nader het midden. Hoe nader het midden, hoe meer leven. Hoe meer leven, hoe sterker hart. Hoe sterker hart, hoe aardser. Hoe aardser, hoe verder van het midden. Hoe…

De volkeren der oudheid streefden ernaar zich het Opperwezen voor te stellen elke stam ieder land had zijn eigen god een ruime gedachte werd vrijmoedig geboren bij Israëls kinderen de almachtige Schepper van hemel en aarde ja het ganse heelal heerste over de mensheid leidde zowel vorsten als onderworpen arbeiders al zouden ze de Naam…

Soms heb ik het gevoel. Dat ik twee mensen ben. Het lichaam en de geest. De geest woont in het lichaam. En stuurt het aan daarom. Maar soms … is het net andersom. Want als de pijnen toeslaan, ben ik alleen maar lichaam. De geest komt in het nauw. Hij wil wel op de vlucht slaan. Maar heeft geen plaats om heen te gaan. Dan zoek ik naar…

Zolang ik me kan heugen zwijgen wij onze stiltes weg het lawaai een uitgedrukte sigaret stank van rook wij herkennen elkaar door de bierblikken heen staren ons weg en zijn we twee mensen alleen.…

Het leven Elke keer Weer terug Naar de éénheid Het zijn Het bestaan Elke keer weer Thuis komen…

Als je leeft in de éénheid van zijn waar geldt: ik en de ander Als je geen angst hebt om te geven kun je volledig ontvangen en kom je nooit te kort Als je bang bent om te geven kun je niet open staan om te ontvangen Maar: Als je in waarheid bent zal je vrijheid om het leven te bieden wat je bent je verrijken en…

En worden mijn gedichten en ik een eenheid.…

De hemel die spreekt. Wolken praten met elkaar. De aarde luistert.…

Ondanks dat druk zijn bij iedereen bovenop de stapel ligt, maak je tijd. 't Is te makkelijk om kort van zicht te zeggen, weer een dag kwijt. Je kunt 't nooit te druk hebben om medemenselijkheid te tonen, een kaart, een brief, een mailtje, of gewoon een telefoontje, moet tot "gewoonte" gaan behoren. voor je 't weet hoeft 't niet meer…

af en toe zijn mensen saai eigenlijk heel vaak.. af en toe ben ik óók saai précies net zo vaak..…

Ik zie de laatste nachten steeds vaker die uil terug van Fabeltjeskrant, doemt op uit mijn trage geheugen, steekt zijn valse snavel in mijn hart en krijst wreed: Snaveltje toe!…

Kracht en broosheid tekent, een halo rond haar zonneogen tranen uit haar licht ontsnapt als meiregen beneden lijkt alles nog onbewogen in de droge grond, evenwicht in een onbedorven landschap. Maar deze aanhouder wint de grond gaat langzaam zuigen, onder het droeve regenkind, dankbare dromen zijn haar volk waaronder het gras zich opricht…

Ik zie mijn hemd, maar waar is toch mijn broek, moe? ‘In ’t koffertje, dat staat al klaar voor Mali en geef die jongens stevig op hun falie en drijf ze terug tot ver achter Timboektoe! Verlies daar geen contactlens.. beste Hein! Er schijnt daar nogal wat woestijn te zijn’…

Zie eens waar spijzen genuttigd zijn en de drank geledigd kasten staan tot barstens toe gevuld genot en muziek vergeten ieder eenzaam staat ter zijde niet wéét hoe zich te voeden.…

Mijn hart weet van geen ophouden het slaat zich overal doorheen in de drie-eenheid van de tijd vanaf het groene begin van mijn lot, mezelf op de been te brengen met hartstocht en weer in de stroom van ervaringen te springen, af en toe een slag te zwemmen, wat mee te drijven en veel te laten passeren schoonheid en wreedheid golven gevoelens…