Alle inzendingen over Rattenplaag Parijs

Gezellig hoor, die beesten daar op straat Al telt de stad er nu zo'n vier miljoen Die zich aan al dat vuil tegoed gaan doen Modern terreur verschijnt daar 's avonds laat De kat van Ome Willem gaat op reis Bestemming is het rattenparadijs…

De kok beheerst in menig restaurant de kunst om nimmer overstuur te raken, hij weet van elke nood een deugd te maken en zet de zaken soepel naar zijn hand. Zijn aanpak van de rat is exemplarisch: de ratatouille niet meer vegetarisch.…

Alleen in Parijs walst een vlieg zoals een vlieg -- rondzwiert in Parijs.…

Parijs brandt kaarsjes…

Eerder in Madrid Later in Liefdesstad Parijs Vervolgens daar in 't bestuurlijk hart van ons continent Madrid, Parijs en Brussel God verhoedt, A'dam…

De dag dat ik moeder werd mijn zoon op de wereld zette zal ik nooit vergeten zo welkom, in liefde ontvangen toch begrijp ik iets niet De dag dat zij moeder werden hun zoon op de wereld zetten zullen ook zij nooit vergeten waren zij welkom, in liefde ontvangen wat deed hen zo ontsporen dat zij Op één dag iemands moeder vader dochter…

In Parijs Vond ik wat ik zocht Gebouwen, Lichtjes en De Liefde Toen was het geluk Bijzonder groot Tegenwoordig is geluk Heel gewoon en Afhankelijk van de geestestoestand Ik zal Parijs nooit weer zien Maar de herinnering blijft Geluk is overal Als je vindt wat je zoekt…

Bordjes op het plein, naar Berlijn, Parijs, Rome – ja, hier ben ik thuis.…

De Pont Neuf, waarop jij snikkend naast mij liep omdat je weer eens, de verkeerde schoenen aan had, zag er prachtig uit in de avondlucht. De grote rondvaartschepen gleden hel verlicht over glinsterwater. Jij weigerde om door te lopen en je deed je verkeerde schoenen uit. Wat ik best vond. Ik liep door en liet je achter en toen ik veel…

tien gezellige vriendinnen gaies, charmantes et très jolies wilden eens iets leuks verzinnen elles se rendaient à Paris 't weekend liep als de T.G.V. elles adoraient la ville lumière la Campanile viel ook best mee vive le pays de Molière een jaar later in oktober elles repartaient mais quel chagrin de acht vonden het maar sober qu'il…

ogenschijnlijk is er rust in weergekeerd ademen, opgelucht bevrijd en kwijt, door harde dagen niet alleen een naam: zijn klank is nooit vermoord niet alleen het vrije woord is ruw verstoord door zwaar geweld het potlood tekent bloed en geldt rond zwarte rouw maar trouw aan alles dat waarachtig is druipt de vernis van valse preken…

Mijn hart huilt tranen Van kleuren blauw, wit en rood Grenzen vervagen…

Al het geweld in deze dagen Zoveel ellende en leed om te dragen Parijs in diepe rouw Paniek in de stad, een huilende vrouw Als in een schietspel neergeschoten, gewond of dood Het kleurt rood Bombardementen is een antwoord Dat ons niet bekoort Boven Raqqa gevechtsvliegtuigen Een hele stad in duigen Parijs, Molenbeek, zo dichtbij Je…

Op een boogscheut van de Notre Dame Priemt de toren van de Saint’Chapelle, gevat in ‘t keurslijf van de Cour de Mai. Een eerste stap in de kapel beneden zuigt je mee in ‘t middeleeuwse streven te reiken naar de sterren en daar ver voorbij- de eeuwigheid gevat in steen en gulden ornamenten. Maar niets slaat ‘t gevoel dat je overvalt na…

En terwijl ik haastig weer een bladzij draai van ‘t stratenplan, verkneukel ik mij nu reeds op ‘t weerzien met Parijs Ik weet dat ’t een illusie is de tijd te stoppen, om te keren naar ‘t verleden, te proeven hoe het was - grandeur en armoe op een steenworp van elkaar, de geur te ruiken van de paarden, vermengd met smeulend pek van toortsen…

De stad nestelt zich rond zeven heuvels. Ergens in zijn holte zetelt de macht. De brede stroom kronkelt, weg van de gewijde bron, opborrelend uit een kleine vallei. Ze slijpt het dal met het geduld van de druppel die de steen uitholt. Ik vlucht voor de spits, een steile klim langs de trap die de flank bedwingt. Elke trede is een uitkijkpost voor…

Parijs is in de lente een stad vol romantiek. Op een bankje aan de Seine met accordeon muziek. Alle duiven bij Montmartre en oh mijn Sacre Coeur. Ik verlies hier heel mijn hart dees'stad brengt zoveel kleur. L'amour d'amour d'amour Ik wil met je dansen, met je zingen, ik wil je kussen op zijn Frans.…

Het weer in Parijs, voelt aan dat de zon nu met schijnen volop zou misstaan!…

hol spoorgedender vergezelt bleke lichtjes: nachttrein naar parijs…

Waarom In deze wereld Zo veel haat en geweld? Mijn geest wordt Er constant door gekweld Waarom Krijgen onze kinderen Een leven vol angst En verdriet? Zo een wereld wil Iemand toch niet? Waarom Zijn vrede en rust Nu zo ver weg? En blijkt oorlog Nu de enige uitweg? In zulke sfeer Wil niemand leven Maar laat ons Hoop en liefde…

Parijs, de Eifel Vurig brandende Liefde Passie heerst regeert.…

Ik ben Villon, Wiens naam zo bont is, Parijs, dat mijn geboortegrond is, Hangt mij straks aan een touw, Dat weet mijn kop hoe zwaar mijn kont is.…

(Parijs, mei 2010)…

De vluchten van Schiphol naar Parijs verlopen voortaan bio-gewijs. Bij de tussenstop dringt zich een friet op met Brussels stoofvlees en mayonnais'…

Ook bij de huidige ondiepgelovigheid slaat die een wond in het hart van Parijs –…

De dag naar morgen een enige winterdag in Parijs stijlvol in combinatie met romantiek klassiek verveeld, de veel te hoge prijs. Adembenemend, de hele dag druk gezocht..…

De oorlog is plots hier en nu, niet ver meer van ons bed of denken en niemand weet nog hoe het verder moet al willen velen ons wel woorden schenken. De woorden willen troosten, uitleg geven of nuanceren en verklaren hoe dit kon. De duisternis is groot en weg de zon en 't lijkt wel op het eind der dagen. Toch willen we de hoop bewaren want…

platanen staan maar zonder mot er aan bewoners daar moeten er voor op reis naar hippolytushoef beter nog hippodörrep voor een boom onder genot van een slörrep drooggelegd toch bekend als klein parijs…

(Parijs, mei 2010)…

Dus wachtte hij wijs op hulp uit Parijs en keurde dan maar het restaurant.…