Alle inzendingen over Richard

Wat als ik ja zou zeggen, ja, ik ben het: Richard. Bent u dat moeder? Wat is het lang geleden. Zou ik door Richard te worden ook Richard zijn, inclusief lichaam, ademhaling, geheimen, de manier waarop hij ’s ochtends vroeg zijn veters strikt? Houdt hij bijvoorbeeld van pastinaak?…

Was hij als wethouder wel in de haak Zoals bekend had het OM kritiek Zelf sprak De Mos van ‘ombudspolitiek’ Toch leidde het tot een corruptiezaak De uitspraak stemde Richard zeer tevreden Er was geen regel om te overtreden…

Richard Groenendijk laat met zijn ome-man-show je zien, horen en voelen met een ingehouden traan en een uitbundige lach dat het gras aan beider kanten der dijk even groen is!…

Tijdens een of andere slag viel Richard van z’n paard en deed hij de beroemde uitspraak, waarbij hij dus zijn, door onbegrensde ambitie (moord,doodslag en verraad) verkregen, koninkrijk wel wil ruilen tegen een paard om te kunnen ontsnappen. Dit even voor die enkeling die het niet helemaal kan duiden.…

Ik sla mijn Ogen op - En zie in Het universum Van ongevoeligheid Verloren gaan Zo veel uitingen Van verdraagzaamheid Met sportief respect opgedragen aan Richard Nieuwenhuizen Bert Weggemans, oud-leider SVMH E2.…

Ik ben Richard Ik ben wat ik ben Precies hoe ik dat erken Precies hoe ik dat beschrijf De emoties gaan door mijn hele lijf Mensen zijn mensen Met allerlei wensen Uiteindelijk worden dat grenzen Laat mensen mensen zijn Niemand kan bepalen hoe ik wil zijn…

De advocaat is in zijn doel geslaagd Die trieste zaak eens grondig uit te pluizen: “Het is de schuld van Richard Nieuwenhuizen”, Bijkans wordt hij postuum nog aangeklaagd. Respect gaat weer als eerste in de kast, Die Roos heeft zich voorbeeldig aangepast.…

Met steentjes trachtte Richard haar te vangen. Ze was dan ook met pareltjes behangen.…

Ik ben mezelf al vaak tegengekomen Daardoor hou ik ook van dromen Door fouten te maken Kan ik juist mezelf het beste raken Noem het kraken Noem het belichten Ik hou gewoon van dichten Richard Peters…

ik wil helemaal opnieuw beginnen een eigen wereld van de grond af opbouwen mijn krachten vrijmaken mijn zicht veranderen de ruimte anders ervaren weerstand ontmoeten ik ben Sisyphus de man die een steen tegen de heuvel op blijft duwen ik ben een werkwoord alles wat ik doe is absurd maar ik vind er geluk in…

Sinds hij door een blessure is geveld Moet Richard Krajicek revalideren, Maar het moment waarop hij terug zal keren Wordt elke keer opnieuw weer uitgesteld. Geheid meldt hij ook in 2010 Van een rentree vooreerst nog af te zien.…

De inca-lelie, zo werd onderzocht, Gedijde als ze metal hoorde bonken Terwijl, als er Cliff Richard-nummers klonken, Zo'n plant niet al te lang meer leven mocht De mens is dus in wezen als een lelie: Breng niemand groot met surrogaat of reli…

De kaart van vader Richards gaf te lezen 'De hemel is gegarandeerd rookvrij' Wat Keith gezien moet hebben als 'rook mij' (Hij had die dag al flink zitten chinezen) Voor Keith is dat proces niks ongewoons Hij was bovendien net klaar met Brian Jones…

Richard Branson vond zo’n bak wel passen, maar in Amerika had men bezwaar. Als het water aan de lippen staat, zijn mannen meestal bij een vrouw gebaat.…

Toch knap hoe langs het iets te open asfalt De geelgetruide Armstrong magistraal Als een volleerde Richard Groenendaal Vol overgave door het dorre gras knalt Ach ZOAB, sprak hij en geen spier vertrok-ie Staat voor: Zo Overwon Armstrong Beloki…

handenwringend ziet zij toe hoe ik als hellehond mijn twee broers afslacht op jacht naar de kroon niets heb ik geschuwd ieder, die het waagt mij tegen te spreken laat ik vermoorden het volk juicht gedwongen uit angst voor geweld uiteindelijk sterf ik in een poel van bloed ***** Richard the Third, Diever…

Mijn ouders lijken net zoals ik in de war – hoe je moet leven.…

Met lijfgoed achteloos langszij Het donkerkrullend haar wat slordig opgestoken De blik vást koel verlangend, licht geloken Voelt zij zich in haar simpel kleed vereerd en vrij Hij heeft haar net met vaardig hand geportretteerd Bespeelt nu met zijn snaren al haar zinnen Het voorspel om tot slot háár te beminnen Die hij bij iedre streek reeds…

Zoals bomen hun blad verliezen, ik, uit niets meer heb te kiezen, vertel ik jou bevangen door, te lange, winterse kou met bevroren, pijn in mijn stem waarbij ik al mijn blad verloren ben; "jij was eens de zon voor mij" maar het juiste weerspiegelde pad in zee; in het begin keek je nog met me mee, liepen wij tegenover elkaar hieraan voorbij…

Nog merkt niemand het op, maar ik heb het in me de briljante ideeën en het gezag om de dingen te laten lopen zoals het hoort, tot in de puntjes uitgewerkt in rapporten Mijn promotie is een kwestie van tijd, mijn werk zal gezien worden het is er al in mijn hoofd, klaar om bekend te maken, beleefd rekening houdend met iedereen…

Zal als geen tijd meer is gebleven En het meest wel is gezegd Het diepst tenslotte zijn betreden En het hoogst alsnog geslecht Het minst dan toch: bemind gebleven Wat krom leek, wellicht toch recht En misschien, wat bleef verzwegen Ongezegd dan toch gezegd Zal dan de steen toch zijn geslepen En door de bouwer neergelegd Als dan het meest…

Hij schommelde en zwaaide zo hard als hij maar kon in zijn lieve kleine wereld en op hem scheen de zon. Hij is mongool zoals dat heet daarom zit hij daar de afdeling is gesloten en hij ruim 50 jaar. Ik zie de televisiebeelden Van angst soms en van haat oorlog, dood door honger en van geweld op straat. Van oorlog zal hij nooit weten…

Ga door, vecht! Wie je liefhad heeft je toch allang verlaten. Wat je zeggen wilde, is gezegd. Laat anderen maar praten. Ga door, geloof! Nu wat je vasthield wankelt, bleek wie je vertrouwde doof, liefde anders dan het leek. Ga door, weet! Dat je staan zult na vandaag. Hoop... vertrouw, jezelf als je nooit deed, en zoals ik jou.…

Wie heeft vertrouwen weggenomen ging met dromen er vandoor ontnam jou kans tot rust te komen zodat je je geloof verloor? Wie heeft deuren dichtgeslagen sneed elke vluchtweg af hoorde jou niet vragen was voor zien te laf? Wie was te klein voor jouw problemen kan toch de wereld ook niet aan.... schuilde achter regels en systemen heeft…

de dichter had de plaats genomen vanwaar hij hen overziet geaarzeld had hij was toch gekomen groot spreker was hij niet menig vertrouwd gezicht ziet hij stil verwachten dat is hem nu veel waard aan de bar onbekenden zacht sprekend, of in gedachten achterin wordt gekaart zo begint, onwennig verlegen hij aan zijn beste werk iets te zacht…

Het is een rare tijd, elk jaar opnieuw: de wereld raakt verdeelder dan ooit, in mensen die òf juist blij zijn, òf juist huilen om wat wàs, òf om wat men vreest. Men kijkt òf juist vooruit, òf juist achterom. Toch lijkt men meer één. De postbode zeult en in supermarkten lengen de rijen. Dit zijn, nu mensen elkaar gunnen gouden dagen…

Niets blijft ten lest dan stil verdriet waar liefde nauw werd afgemeten geborgenheid men wachten liet achteloos passie werd weggesmeten. Wanneer je wendt om nog te kijken éénmaal nog slechts één laatste keer zal liefde reeds vervlogen blijken is voor tranen al geen ruimte meer. Geen reden meer om nog te keren onverwacht blijkt…

Ik laat je nu maar weer met rust. Ik streelde je bleke wangen, de grauwe kleur en heb je goedenacht gekust: Toen sloot ik de deur. Wat zo aarzelend eerst begon tast nu je lieve lichaam aan. Ik wou dat ik wat kon, dan had ik dat allang gedaan. Was dit ’t laatst dat wij zo spraken? De gedachte doet verdriet. Waarschijnlijk zul je wel ontwaken…

jij bent de allerliefste, dat staat wel vast voor mij. van al wie ik ontmoette was geen zo lief als jij. om alles wat je gaf, alle woorden die je zei, omdat je bent zoals je bent is geen zo lief als jij. hoger dan het hoogste, zeven zeeën zelfs voorbij, laat alle mensen zoeken naar één zo lief als jij. als men dan, niets…

wat als 20 jaar geleden, ik voor 't eerst jou had ontmoet? hadden we toen gedaan, wat we nu deden? of wellicht elkaar, niet eens gegroet? dacht ik "lekkere meid", jij "leuke jongen"? en samen verder, of elkaar toch kwijt? zou de vonk ook toen zijn gesprongen? waren we wie we nu zijn, wist ik dan wat ik nu weet? minder…