Alle inzendingen over XI. (vlees in fragmenten)

veel, te echt een heup als een heuvel een buik vol verleden een borst die druipt van betekenis maar het gezicht is gespleten in hoeken, drie ogen, twee monden die niets zeggen en toch alles kleur botst met volume lijn krast in huid wat overblijft is geen portret maar een strijd tussen vorm en verlangen tussen weten en vlees…

Het terracotta leger uit Xi-an Gaat ingepakt in kisten binnenkort Per vrachtvliegtuig naar Assen op transport, Net als de zending uit Afghanistan, Want deze stad brengt ook een laatste groet Aan een soldaat van nu van vlees en bloed.…

Bezoek van de Romeinse Keizer XI? Zijn naam las ik, in hoofdletters geschreven. Chinezen zeggen stomverbaasd van: “Wie? Die kennen wij gewoon als meneer Xi.”…

water proeft zich aan, dringt tussendoor tot verdrongen ruimte naar volstrekt vergeten, volmaakte droogte tot dorst zich aandient, borden vol honger zich ledigen boven verzadigd vlees in uiteindelijk gemoed als fragmenten zich rapen, zich schudden tot vloeibare scherven zijn geplengd te elfder ure, onvoltooid…

Fragmenten van bot plechtstatig gedragen. Maria's optocht van vlees en bloed. Vlees van zonde en vlees van boete. Gehavend vlees. Geschonden lichamen ontroeren. Ze beroeren Door hun sereniteit en nederigheid. Hier is geen plaats voor weemoed of twijfel. Mannen met baarden en sjofele gewaden, Schuifelend door stoffige straten. Op sandalen.…

Xi Jinping wordt dit jaar zeventig Zeventig wordt dit jaar Xi Jinping Geluk, goede gezondheid een lang leven Is waar Chinezen als vanouds naar streven Maar zeventig is jong voor Xi Jinping 't Is nog z'n derde jeugd maar in Beijing Zijn ambtstermijn verloopt toch niet zo gauw Hij is benoemd voor 't leven in Hangzhou Suzhou Wenzhou…

En ik ben blij en trots dat ik een fragment van die liefde heb mogen ervaren. Dat kleine stukje was genoeg voor mij. Meer had ik niet kunnen verdragen. 4. Hoe dieper ik in jouw ogen kijk, hoe meer ik mijzelf verlies. Ik daal af in een oneindige wereld en wil niets anders meer zien.…

mijn lelijkheid breekt de grond open door een bevrijdend oordeel van de dood vlinders in donkere tijd leggen wanhopig hun gewicht op mijn trommelvlies wanneer een maskerade verzandt in late zonde van leegte ik leg me naakt in de aarde en vraag gratie in dat ene moment van waarheid mijn ogen ver weg als vogels…

we gaan de tuin aanharken de ramen nogmaals zemen het leven leiden dat we opdelen in herinnerbare stukken als vergezichten met foto’s vastgelegd souvenirs, geboortekaartjes, geuren we bladeren door fragmenten stellen ons nogmaals de vraag -gaan ter tafel en vergeten de namen…

Koket? Ik? Denk terug aan de eerste keer: 'T was winter, en je ging naar de avondschool, Een Maandag; 't rook in huis naar was en kool, Net even naar als, straks, die vormenleer. Toen wees je vriendje: 'Kijk! de Grote Beer! En dáár, boven die schoorsteen, is de Pool.' - Wat toen profetisch in je ontzetting school, Zag ik ontvouwd: 't Hoe…

Donald en Xi Jinping halen de banden aan voor 's werelds vree Of is hun streven toch staathuishoudkundiger en is het mikpunt de portemonnee?…

loop tot waar een stenen muur u zal keren, vrees de koude niet die is maar zo dun als een spiegel van de hitte, overbrug de afstand die niet valt te dichten, vergeet de cijfers, de wijzers, het uur de fragmenten van een verwaaide tijd, het geritsel in de marge, voel het kraken van uw botten, het knagen aan het vlees van uw geest…

De zee trekt onder de nacht Naar vele verlaten stranden; Als een vloeibare wind is zijn klacht, En zout, zoals tranen branden. Ik voel dat overal waar de Branding in snikken breekt Tegen de kusten der aarde, Mijn leed met zijn golven smeekt Om de verloren genade Jou weer nabij te zijn. Ik wil van mijn schip af waden Naar iedere einderlijn…

Stil sta ik in de steppe, De doffe zon gaat onder, De schrale maan verschijnt. Het gras dampt, klam en vochtig, De grond blijft stijf bevroren In hete korte zomer: ’t Blijft winter in de zomer. De klokjes zijn nog hoorbaar, Het rulle spoor nog zichtbaar, De kar is al bijna verdwenen. Ja, alles gaat, verdwenen… Wat over is gebleven…

Varkens beleven meer genoegen aan modder dan aan zuiver water.…

De weg omhoog en omlaag is één en dezelfde.…

De natuur houdt ervan zich te verbergen.…

De mens is een wereld in het klein.…

Om niet van alles onkundig te blijven, moet je er niet naar verlangen alles te kennen.…

We moeten onze gedachten richten op wat mogelijk is en genoegen nemen met wat er is.…

Mensen die voor de dood vluchten, lopen er achter aan.…

Grotere begeerten wekken grotere behoeften.…

Een leven zonder feest is een lange weg zonder herberg.…

Silent leges inter arma…

Er is een leven in wat bewegen, de takken beven een beetje tegen elkaar. Een even beginnen schudt elke boom: een bezinnen dit, een schemeren gevend van eerste denken, met lome vingers gaan zij wenken wenken, wenken, brengen uit een vrezend menen nauw geuit. En lichte dingen, herinneringen lispelen zij, vertrouwelingen, zouden wel willen…

Herinnert u zich deze nog de vergadering van vrijdag jongstleden, met mijn lijf en zijn voltallige leden? Uw aanwezigheid was een verpletterend succes, uw acties getuigden van een doelgerichte doortastendheid en verscheidene afdelingen van mijn lichaam hebben uw input dan ook diep gewaardeerd. Vooral de dienst interne ontwikkelingen laat…

Het zit ons met die omicron niet mee Nu heeft die kleine een subvariant, En wordt ook qua verspreiding dominant Maar is minder ziekmakend: BA.2 Het is geen bommenwerper, xi of mu Maar heerst in Jutland reeds volop in 't nu!…

een scherpe dolk snijdt parels uit week oestervlees en verwondt de zee…

bekijk die idioten als orbán of trumpje, poetin, bolsonaro, xi ’tis allemaal despotisch wat ik zie en dirkje ezel kan er ook wat van de clowns van deze wereld zijn perfide en vroeger mocht het echt, tirannicide…

Men zoekt zich en men raakt elkander kwijt, men volgt met vreugde en ontvlucht in spijt, men twist en ruziet en is ontevreden en weer verzoend en alles zonder reden.…