Alle inzendingen over aanwijzing

schraag je moeder als ze huilt, laat het praten aan vader over. struikel over de tweede bevolking van de stad, stap in meer af roei zo geruisloos als je kan. slaak drie ademtochten voor de slaap, roep met trage wenteling bestendigheid op. breng iets onder woorden wat niet anders te zeggen valt, in een taal die misschien het lezen waard is. denk…

Door prut naast de tramlijn door zwartgereden regen langs de stromende overgang tussen asfalt en rand van de stoep omhoog naar grijzig ruitsel tussendoor gras via muurankers naar gespleten ooit misschien wit waar het kiert en jij past diagonaal door die holte naar de schoren in dat snoeioud en krakend gebint het raam uit de dakgoot over…

Na jarenlang onderzoek Werd een aanwijzing gevonden Dat deze handelingen Al eeuwenlang bestonden. Uit Egypte kwam het bewijs Dat ik met u wil delen In de tijd van de Farao’s Deed men al aan vals spelen.…

Er is iets met uw manier van lopen niet goed. Die klutsende gang maakt een goedje dat nood heet. Het kleeft: laat zich niet inslikken, maar evenmin uitspugen. En het trekt: maar lenigende handen tasten naar structuur: schaamte bij alle betrokkenen. U kunt er mee doorsporten maar naast het sportveld ligt het kerkhof, dat weet u. ------------…

De totale afwezigheid van goede voorspellingen omtrent een van de belangrijkste culturele ontwikkelingen van de afgelopen jaren (de gsm) is een wel heel sterke aanwijzing dat het niet mogelijk is om in de toekomst te kijken.…

De dirigent zorgt voor dingen, Zoals het zuiver zingen En voor allerlei aanwijzingen. De dirigent zei: “wij zingen, Nog een keer de wijzingen”.…

Voor volgend jaar heb ik nu al de cast Pilatus lijkt een klusje voor Fred Teeven Maria wil ik Mona Keijzer geven En Judas is een rol die Zalm goed past Als Jezus zou ik Samsom graag aanwijzen Hij moet dan wel eerst uit de dood herrijzen…

Je doet het nooit goed als mohammedaan, In Nederland geniet je geen vertrouwen. Ze gaan je al als terrorist beschouwen Wanneer je plotseling je baard laat staan, Terwijl je nog meer in de gaten loopt Als je daarna opeens een scheermes koopt.…

Binnen het huidige schrijfonderwijs zijn Erasmus’ aanwijzingen verwaarloosd.…

Soms wil ik hier niet meer zijn Vluchten Weglopen van alle problemen Die elke keer opnieuw verschenen Waarom ik Waarom verdien ik dit Kon ik maar iemand aanwijzen die daarover beslist Ik wil weggaan van hier Weggaan op zoek naar plezier Daar heb ik behoefte aan Dat heb ik nodig in mijn ongelukkige bestaan Ik stijg nu op Hopelijk naar een…

Staan op een schouder probeer de aanwijzingen te vinden ontdekking van land een eindeloos spel verlaten en binden water tot zand zang op het schip de kleuren als een begrip gevoed door het licht glipt het leven op het dek langzaam van normaal tot lekker gek golven dansen zoals altijd niets is onbegrijpbaar of buiten bereik.…

Waarin mijn tijd zich verloren weet blijft het geheugen steken uit dagen staren onder wijzers die uren vragen stellen omdat zich het luiden van meet af, aan, uit, in, over, achter, langs, op gelegde aanwijzing die mij`t er in luist eren niet dragelijker op maakt, juist waar dat beter zou zijn voor mijn kop Want de aanhef draagt het…

boombasten barstensvol generieke liefdestragiek vervlogen vogelsoorten orkestreerden woorden partituren over het dan wat al lang over schijnt evenals het verzwegene de ontbroken vergeving gevraagd of als gegeven strijden en voortbestaan wortelbodems aangrijpen invoelende vertakkingen wind als reden aanwijzen verwaaien met…

ik heb er jarenlang op gejaagd en ieder gevraagd naar het geheim van leven de groten gelezen maar hun exegeses konden mij geen antwoorden geven geploeterd en geliefd hoe diep ik ook groef aanwijzingen kwamen er niet tot ik begon met het loslaten van zaken toen kon ik vorderingen maken het werd transparant in het voorzichtig naderen…

Vrijwillig kleed ik me uit De assistenten leiden me naar het midden de halfduistere kring in van nieuwsgierige studenten die het verband zoeken tussen mijn blote benen en de lichte deining van mijn witte hemd Ik sla mijn ogen neer en volg de aanwijzingen van de professor alsof ik mezelf zie in een film en ronddraai in de cirkel…

Sven Kramer schaatste regelrecht naar goud Want hij ging enkel maar voor eerste prijzen Totdat zijn coach besloot erop te wijzen Hoe ’t met de wissel zat, doch dit bleek fout Natuurlijk heeft ie ’t niet expres gedaan Al gunt Sven hem nu ook een and’re baan ….Een verkeerde aanwijzing van zijn coach kostte Sven Kramer een gouden medaille…

Opgewonden toog ik naar Engeland met het vliegtuig ik zou in het moederland Groot Britannie de Engelse taal leren verwonderd werd ik op Schiphol ik kon in mijn vaderland Nederland de Engelse taal me eigen maken van alle kanten Engels, Engels, Engels op de aanwijzings- en de reclameborden met soms in het klein de vertaling eronder ik heb…

In je kamers huizen heksendromen slaapdronken duik je op terwijl ik nachten wakker lig je ingewanden voel verstenen in mijn vermoeide lijf je verhaal broeit onderhuids laat zich lezen in een glazen bol waarin vleermuizen luchtledig schud me wakker leg je stenen ziel bloot laat de zon het uur aanwijzen het is tijd om terug te keren…

neerlegt bij wie ik ben, keer op keer ja zeggend zonder mij namen te geven van Goed, Slecht, Minder en Vooruit dan maar ik moet verder met mijn eigenschappen die ik nodig had en die alleen in tegenwoordige tijd gewogen dienen te worden voor wat ik waard ben Ik ga mezelf niet verdrinken in verdriet en pijn die de schuldigen aanwijzen…

De vijand aanwijzen is makkelijk maar de echte vijand is dichterbij dan je denkt.…

Een najaarsstorm trekt door de stad en blijft de hele dag door de straten razen Overal zie je lelijke groene vazen gevuld met lompe stengels zonder blad Zielige zwarte stokken en treurige grijze hulpeloos bij elkaar gedoken Dikke kale stokken die onafgebroken de schuldige blijven aanwijzen Een najaarsstorm trekt door de stad en eist…

je geeft tegenstrijdige aanwijzingen maar je zegt ook van die lieve dingen zeg me alsjeblieft wat je wil zodat ik niet voor altijd aan jou blijf hangen want ja zo groot is mijn verlangen. als het een ja is zal ik blij zijn als het een nee is zal er toch altijd nog een stukje van mij bij jou zijn…

maar naar het onbenoemde waar het alledaagse zich even onttrok aan woorden om het bijeen te houden herinneringen zonder aanleiding verlies dat langzaam verschoof alles stond een ogenblik naast zichzelf los van nut, van causaliteit een dieper soort aandacht waarin aanwezigheid zich vormde, zonder begin dat zich liet aanwijzen…

De pijn laat zich niet aanwijzen het lichaam bewaart een grens die al lang verdwenen is, maar onder de huid nog voortvaart Wat ik achterliet loopt verder niet sneller, niet langzamer dan voorheen, als water na het vallen van een steen zijn vorm hervindt maar de diepte niet vergeet Op mijn schoot iets warms een rij kleine gewrichten…

Ze lachen om hun dorpeling voorbijgaand aan haar aanwijzing de alleroverstemmende lach van hun eigen schijnvertoning. Gedicht bij het gelijknamige boek van Marjolijn Februari.…

uitzieken en opnieuw beginnen als corona iets niet wil horen dan is het angstgebrul van gelovigen als corona iets wil zeggen dan is het je er niet bij neerleggen als corona iets of meer bijdraagt dan is het aan de noodzaak tot vermindering als corona iets wil voorspellen dan is het een nieuwe aarde op aarde als corona iets kan aanwijzen…

De uitgestoken hand werd niet gezien liefderijke woorden werden niet gehoord kleine goede bedoelingen werden niet begrepen aanwijzingen in de goede richting niet opgevolgd je zou toch denken in nood worden ogen geopend oren gaan veel beter horen gevoelens worden steeds sensitiever overal wordt dieper over nagedacht nee, niets van dat alles…

Naar gelang wie er over vertellen Was het niets minder dan een kristalnacht Anderen onder het mom van rellen Vinden geen aanwijzingen voor een jodenjacht Tumultueus roffelend op de grote trom Als Dante verdwaalt in een donker bos Leeft men in een wankelstaat van Sodom En Gomorra tweedrachtig van God los Getuigenissen die niet echt deugen…

binnenkomende schuchterheid en een blijde vrijheid om de warme ontvangst bijna lijfelijk te voelen het gapen van deze kloven ben jij gelukkig nog niet te boven nog showt alles naturel als op het lijf geschreven de tegenwind die pittig waait voelt niet als blasé maar neemt wat kleine stukjes kritiek mee die in uitpakken goede aanwijzingen…

Het ogenblik dat je er diep van overtuigd bent dat het enige wat je naar waarheid over jezelf kunt zeggen 'Ik ben' is – en dat niets wat je kunt aanwijzen dat is wat je bent – op dat ogenblik is de noodzaak voor het 'ik ben’ voorbij en ben je er niet langer op uit om te verwoorden wat je bent.…