Alle inzendingen over aardig

Een aardig mens? Nee, dat vindt ze me niet meer. En nee, ik heb haar eigenlijk nooit gemogen. Als wij dat elkaar ooit gedaan hebben.…

Het aardige is, dat we weten van de tijd, dat die eeuwig is. Ieder moment is centrum van eeuwigheid en eindeloosheid. Hemelhoog juichen en mateloos bedroefd zijn omarmen elkaar. Ik moet zo huilen om je verdriet en lachen om je jubelen. Wellicht is dit nu de eeuwige verrukking van mij en ieder.…

~Internationale Doe Vriendelijk Dag~ Heeft het u heden morgen ook bekoord ja toen u stond te wachten op de trein? Er klonk zowaar geen onvertogen woord al bleek hij wel een uur vertraagd te zijn. Heeft het u heden morgen ook verblijd toen u de zebra heel voorzichtig nam? De scooters remden allemaal op tijd zodat u zonder brokken over…

Aardig, zei je toch? Je moet weten, hoewel, je moet, dat gaat vanzelf. Niet om hemel of hel, ik zei dan ook aardig, niet goed.…

Want met aardigheid als onze ware gids, vinden we samen de weg naar geluk en winst.…

o, ik heb zo'n aardigheid aardigheid, aardigheid o, ik heb zo'n aardigheid aardigheid aan jou heb je ook zo'n aardigheid aardigheid, aardigheid heb je ook zo'n aardigheid aardigheid aan jou ? aardig is je olijkheid olijkheid, vrolijkheid heb je ook zo'n vrolijkheid geinigheid om jou?…

"Mevrouw, ik ken u niet maar vind u nu al aardig en wat u in uw haar draagt vind ik ook heel chique". Zijn ogen twinkelden die dag de kleuren van mijn frutsel en met een licht geluksgevoel sloot ik hem in mijn hart.…

strikte van scheiding verlaten en vrijheid heeft al vele gaten gedicht met keuzes die richting geven aan eigen leven door het persoonlijk in te vullen de groepen zijn vrijwel opgeheven orde is een persoonlijke zaak geworden en de verantwoordelijkheden zijn wettelijk vastgelegd de crux zijn verschoven wat boven is blijft ook na iets aardigs…

En dan, niet echt aardig, eigenaardig schiet ik u door de kop, Eerlijk gezegd, waandenkend verdient u een ongelooflijke schop Voor uw dikke, eeltgeworden dikke reet Ik schop, ik weet, ik heet .......…

De zon schijnt in mijn ogen de zee is hemelsblauw kon ik je maar vertellen hoeveel ik van je hou!…

Wees aardig Tegen mensen Die niet aardig doen Deze mensen Hebben aardigheid Het meeste nodig Laat het niet Aardig zijn Bij de ander Heeft niets Met jou Te maken De ander Zit waarschijnlijk Ergens mee Laat dat Bij de ander Laat de ander Maar even met rust En blijf aardig Juist ook Voor jezelf Het heeft Niets met jou…

Zullen we nu eens het accent leggen op aardig en eigen en niet op Naar narigheid genoeg in de wereld maar voor mij is de mens vooral eigen en aardig, uniek en positiviteit kent geen tijd echtheid is een heelheid van lichaam en geest aardig  zijn en aaien tijdens het leven en niet na de dood: 'VERBODEN TE AAIEN AAN DE LIJKBAAR'…

Als je begint is 't einde een aardig eindje weg Halverwege ben je al een Aardig eindje op weg Het eind in zicht Stom als je nu nog zwicht Denk aan het tebereiken doel Dat geeft toch een eufories gevoel…

Leve vuur en sprokkelhout Al breekt een storm de bomen af het diepste donker raakt je niet Als duiven op het dak vergaan sterft binnen slechts de volksmuziek Wees bang wanneer het lichter wordt - In daglicht zien ze wie je bent: een bang, verlegen, aardig mens Gebroken, maar nog niet kapot…

Goden strijden niet meer, noch godinnen. Ze zijn nu vrienden weer en vriendinnen. Ze bundelen hun krachten samen als wiel. Mensje verbindt bewust de geest en ziel. Getrokken door aardse kracht stijgt men. De spirituele liefdesmacht bevrijdt hen. Genezend koel is 't gevoel dat vergeeft. Begin in jezelf als je het hier beleeft. Vergeef schepping…

Neem gij het leven Zoals het is - Een beetje onrechtvaardig, Een beetje boosaardig, Maar ook wel eens aardig En soms lang niet mis! Leef gij het leven Zoals het gaat - Niet al te opzichtig, Niet al te gewichtig, Een beetje voorzichtig Dan is 't niet zo kwaad!…

Het waren twee aardige mensen, Die dachten van niemendal kwaad. Zij dachten alleen aan zichzelve, Zoals dat gewoonlijk dan gaat. Het waren twee aardige mensen Nog zonder verstand en gezond. Die hielden zoveel van elkander Alsof er geen wetboek bestond. Die ene, die leerde voor dokter; Zijn vader had duiten er voor.…

verwonderen doet en de oevers, wanden, rotsen, banken nu nog droog met steen, gruis en groen worden bodems van verloren oude steden nieuwe stromen wat in feitelijk mensenhanden doen om meer welvaart, meer welzijn te verkrijgen zou China zijn ego kunnen overschrijden 't wassende water dat niet mis, zal 't beklijven zal China's midden aarde, aardig…

Ik ben gelukkig, als ik ben die ik ben, ook wanneer ik boos ben. Boos op de toestand, de mensen, god of duivel, of op onbegrip. Of op mensen die mij willen terchtwijzen of veranderen. Het is mijn liefde voor mij en ieder ander, die mij zo boos maakt.…

Veel kredietwaardigheid Europa veel waardigheid Wereld en heel veel aardigheid NEDERLAND!…

Maar ze was zo aardig en vooral recht vaardig.…

Is juist een aardig iemand een eigen iemand en dat vinden dan vele anderen eigenaardig…

Het heden is wel aardig, maar het duurt zo kort.…

Een teder gebaar en een aardige glimlach kan bevrijdend zijn.…

Ze vindt mij aardig, ze heeft dus mensenkennis -- of is ze juist dom?…

Een nieuw stopcontact voor mijn wekker Heeft twee van die gaten, da's lekker Maar wat is het waard? Ze wenst slechts geaard Dus baalt ie enorm nu, die stekker…

de aardappel in mijn hand kijkt me heel kwaad aan ik had hem van zijn schil ontdaan en nu voelt hij zich uitgekleed met een lach pak ik zijn broer laat ook zíjn ogen onbesneden dat zijn van die kleinigheden die mijn kookplezier verhogen sputterend zie ik ze onder gaan tijdens een borrelend waterballet daar volg ik ze heel nauwgezet om…

Voorzeker ik wed om een centje, Je mocht er om lopen door dorp of stad, Nooit zag je zo’n aardig ventje als dat, Nooit zag je zo’n aardig ventje. Hij wandelde voort op zijn dooie gemak, Al met bijzondere gratie: Hij droeg een rokje van wafelgebak, Met knopen van speculatie.…

wat doe ik hier wie heeft mij hier geplant wat is dit ding onder mijn voeten dat vlak lijkt maar bol is beweegt maar stil lijkt te staan onzichtbare wortels houden me neer terwijl daarboven vleugels zweven en zwenken raken voeten niet los zijn armen krachteloze mensenwieken gevangen in onmacht gedetermineerd de blik op oneindig…

Begraaf mij maar onder een oude boom het allerliefst een eeuwenoude eik Maak een precies passend diep gat wentel mijn dode lichaam in doeken gemaakt van vers geschoren schapenwol en vertrouw me zo toe aan de aarde Zo natuurlijk mogelijk wil ik mijn lijk in de natuur laten begraven Dan zal mijn geest natuurlijk aardig en vol hemels vertrouwen…