Alle inzendingen over belicht

Voorlezend uit eigen werk Belicht de nieuwe dichter zijn gezicht Met het vaal ongerijmde licht Dat schijnt tussen de verwerkte tekst Die stralend voor hem ligt zie foto: www.xs4all.nl/~vango/showcase/reciter.html…

Ieder mens heeft wel wat te wensen Maar Waar stel jij je grenzen Ik ben soms dwars Ik ben soms brutaal Noem het boos Noem het dom Ik vind dat niet krom Ik ben dan gewoon ik Precies dat getik Op de tafel van mijn eigen leven Soms is een grens ook jouw eigen gegeven Ik kan hiermee leven Ik kan hier zelfs over dichten Want ik hou van belichten…

Zo scherp in mijn lens openbaart jouw prestige in klassieke lijst hoe jij stond in het leven met de juiste belichting. Gefotografeerd in glinstering van de nacht etaleert jouw jurk jouw levende pirouette in golvende beweging.…

Ieder persoon kan En wil wat doen Noem het een visioen Noem het situaties belichten Ik Noem het Dichten…

Ik ben mezelf al vaak tegengekomen Daardoor hou ik ook van dromen Door fouten te maken Kan ik juist mezelf het beste raken Noem het kraken Noem het belichten Ik hou gewoon van dichten Richard Peters…

als verstrooid dichter in de beschouwende schaduw weef ik mijn gedachten van al dat ontgaat aan licht of zicht of verwachten geborgen en verborgen in de mensenziel u zoudt haast gaan denken is leven slechts zwarte inkt: het vergaren van zorgen ik vertel u van schoonheid van vragende tastende vingers de weelde van ingetogen blijheid…

De satelliet Solar A In een hoge baan om de aardkloot geschoten Belicht de straling De hete streken in de heliosfeer Ontastbaar voor het bloot mensenoog Gezeefd door de dampkring Astronauten nemen als eerste waar Aan boord van hun hemelse huls De film in de ver reikende lens Versmeert het detail Door verstrooide straling Later vond men…

Uit een hete streek Vloeit de straling Een lange golflente Een voorteken van zonnestorm Verborgen details moeten gemeten De vlam bereikt een hoogtepunt Barst hard en heftig uit In klonten gas dat broeit Als wolken boven een bevlekt oppervlak Wisselend van klaarte en vorm In de corona zitten gaten van bijna schaduw Een lijnenspel dat schoof…

ik zag je dansen in zwart wit mijn vingers op de toetsen het klavier romantisch belicht ik keek je aan jij liet je gaan in frank en vrij bewegen op mijn melodie van dromen ik wist dat je zou komen na het laatste akkoord je ogen nog in hogere sferen een lach die mij applaus offreerde weer gaan mijn handen over het warm zwart wit uiterst…

in de belichting kleur en vooral duurzaamheid…

Droog je tranen op mijn schouder voel mijn handen door je haar nee mijn lief - je lijkt niet ouder de belichting valt wat raar…

Ben ik impulsief genoeg....om te beseffen Dat...ik bergen kan verleggen Nee.....niet zeggen Dat....is het mooie van dichten Je kunt bijna alles belichten…

Al mis ik inzicht in de belichting, intuïtief zoom ik weg van het hout naar een wijder landschap dat mij aanschouwt in afwachting van mijn eigen-richting. Mits de filmrol nog niet is volgeschoten, hoop ik een ander zelfbeeld te ontbloten.…

Jouw contouren gedetailleerd belicht door de eerste zonnestralen via een kier van het gordijn die jou het contrast biedt. Nu een ander leven van mijn hand die mijn hart laat bonzen door je scherp te stellen met mijn oog met jouw ademhaling ver weg.…

Aan de horizon waar alleen licht transformeert door het sentiment verschijnt in het theater de deining aan de kustlijn. Door de voetstappen zijn de laatste gedachten tot de horizon gesigneerd zonder een woord wat het avondlicht beschijnt.…

Ik probeer genoeg Maar Wanneer is het te vroeg Wanneer is dat te laat Ik word niet meer kwaad Ik word zelfs gelukkig door gedichten Maar Wie kan dat Belichten ?…

Ik ben vaak onderweg Precies dat wat ik je zeg Dat gevoel is bijna niet te belichten Toch komt het dichter bij Daarom voel ik me ook zo blij Want mijn gevoel Dat ben jij…

dat ze hem mist, en hoe fijn ze het vindt zijn gestalte nog in alles te ontwaren waarom zij hem vaak met een flakkerend kaarsje belicht maakt dat hij gebleven is, en zij nog heimelijk met hem zit te praten…

Specialiseren is je met dichten Op één dichtvorm richten, Het unieke belichten. Je taalkundige wonderen Meer verbijzonderen. Ik dicht, naar mag ik hopen, Voor mijn lezers, toegankelijk en open.…

tussen heiligen van glas in lood in het donker zo wonderlijk belicht bij verstilde stemmen en oude gezangen bekruipt me een heimelijk verlangen te leven als een vredige kloosterling…

In het hart van de ogen, staat zijn ziel De krassen belicht Ik weer de sterren, maar verwelkom de nacht Laten we schuilen, tussen de regels om de stralen te ontwijken…

Op elkaar gericht Gezin gesticht Hoeksteen van de Samenleving Onheilsbericht Betonrot belicht Puinhoop van de Samenleving Gezin gesticht Gezin ontwricht Slopend gedicht...…

Kwam de waarheid maar naar boven, kwam de waarheid maar aan het licht, kwam de waarheid maar ter sprake, die alles juist belicht, vanuit het juiste perspectief, waarheid, kom.…

ik lief de stilte rond woorden gelegd waarin juist zoveel wordt gezegd ik lief de stilte rond een gedicht waarin juist verademing wordt belicht…

hij moet weten waarvoor hij staat en zich niet laten verslinden welk pad hij ook gaat Zal ooit de winter voor de lente zwichten zal ooit de zon hoog genoeg staan om de bodem te belichten om verder te kunnen gaan…

Laat mij maar over het heden dichten En wat nu belangrijk is belichten Gelukkig heb ik wel die flair. Je kunt alleen in het heden leven De toekomst ..., die duurt nog even.…

Het heldere nachtlampje aan getroffen door waterdruppels vanaf het plafond haar aanschouwend ballet in zicht rijk belichte hangende ogen open gesperd aanhoudend slapend te laten…

door je liefde gegeven brandende vezels van jou en van mij onze liefde belicht en verheven.…

Mijn gedachten zijn bezeten, je leven voor altijd belicht.…

klapdeuren de bar links, toilet rechts het lampje boven het middenpad belicht witte matrozenpakken en ernstige gezichten van jongemannen die in shanghai hun onschuld verloren ik drink en wacht geduldig…