Alle inzendingen over bent

Prille kilte wekt vroeg Evenwicht weggeslagen Het onderste uit de kan De ochtend voorgoed verlaten Meegevoerd vanuit de diepte Door spleten en spelonken Slok dreigende stroom op Aan de kust van massa’s Zintuigen en longen Gevuld met L’eau Mortalité Laat vrijheid varen Neem broodjes en koffie mee…

een vogel houdt zich met kunst- en vliegwerk gaande de vogelwachter waakt hoog of laag pionieren in de buitenlucht zonder pose zijn wie je bent…

wel, wij samen sloegen ons er weer doorheen Zacht waren je lippen zo heel voorzichtig op m'n mond en ze fluisterden heel zachtjes zie je nou wel meissie je wordt weer lange tijd gezond En zachtjes antwoorde ik jou al word ik nooit meer honderd procent ik ben toch stukken opgeknapt mede dankzij jouw geduld omdat jij er altijd voor me bent…

Want al waren deze woorden, jij bent, zoals je altijd zult zijn.…

Laat perfectie los en geniet van de schoonheid van imperfectie …

Dit wil ik je vragen Omdat ik mezelf Niet meer ken, Ik verwacht niet Dat jij mij Het passende Antwoord kunt geven - Het stellen van de vraag Is afdoende voor mij, Het bewijst Dat jij er nog bent, Dat ik er nog ben…

en je vastberadenheid als je jij bent dan ben je jij…

Je bent wat je eet wordt wel eens beweerd. Een schrokkop houdt van veel, vaak en veelal verkeerd. Een macrobioot staat achter zijn verantwoorde voedingswijze. Zoekt zijn balans tussen het ying en yang. Eet tussen zoet en zout zijn leven in balans als het even kan. Keurt zijn eiwitten op gepaste wijze.…

Pasen, vieren opstanding 'k Mis jou, jouw geloof en jouw vertrouwen; zeer standvastig en zonder twijfel Daarom alleen al heb ik jou lief Jij bent veel meer dan dat geloof Jij bent om lief te hebben; 'k heb jou lief Jij bent om te beminnen en ik heb jou bemind Jij was als sneeuw Als sneeuw voor zon Zomaar, ineens en plotseling weg Verdwenen als zeer…

Mn gevoelens voor jou kan ik niet meer onderdrukken Je bent gewoon leuk Je tilde me op en kuste me Ik keek je aan En jij mij Ik zag je liefde En die van mij Ik durfde het niet toe te geven Ik wilde het niet toe laten Maar je hebt mijn hart gestolen Je bent gewoon de ware voor mij…

Ons kind liep klein onder de sterren en zag jouw lach hoog aan de hemel Jij vond boven de Vrede die jij nooit had.…

Toen ik je zag wist ik het: jij bent het Toen ik je sprak wist ik het: jíj was het. Toen je me aanraakte sloeg mijn hart over, omdat jíj het was. Toen je me kuste, wist ik het zeker: jij zal het altijd zijn.…

Ik ben de bruine, barre aard jij bent de Lent, die er bloemen baart. Ik ben het bos, zo dicht en donker — jij spat en speelt er als zongeflonker. Ik ben de droeve, dromerige hei — jij bent de purperen bloemekenssprei. Ik ben de mosplant, zwart en treurig — jij bent het viooltje, fleurig, geurig.…

zo geef je me jouw leven op de grenslijn dichtbeschreven liefde heeft te vaak gestolen; het meer dan alleen gekir de kunst van samen slapen nachten blijven vallen op het binnenpad naar stilte de schemering heen en weer om het schreeuwen te ontrafelen zo geef je me je ziel door eenzaamheid gesneden en ik ik wil slechts…

Zolang jij er maar bent.…

weerleggen Ik neem jou zoals je bent, zowel postitief als negatief, want gewoon zoals je bent, zoals je bent, heb ik je lief....…

geeft Jij die naast en in mij leeft Jij die zegt dat je begrijpt wat ik voel, maar dan toch niet weet wat ik bedoel Jij die met mij mee leeft, en me zoveel liefde geeft Liefde die ik soms niet verdien, maar dat wil jij niet in zien Jij die al die lieve woordjes zegt Jij die jou hoofd op mijn schouder legt Jij die alles voor mij doet Jij bent…

Maar meestal willen gevoelens zijn zoals jij bent en soms kom je gevoelens tegen die je niet kent.…

Je bent zo mooi als je zegt dat je om me geeft. Je bent zo lief als je fluistert dat je voor me leeft. En ik voel me mooi, lief en bijzonder tegelijk. als ik op dat moment in jouw ogen kijk.…

Gedichten stromen als stuwend water uit mijn pen als onuitputtelijke huilbuien onmogelijk nog enig andere taak te verrichten jij bent niet meer…

ik ben ik en jij bent jij we kunnen gewoon onszelf zijn want ik weet wie ik ben en jij weet wie jij bent allebei verschillend maar toch gelijk…

Jaja, dan snurk je dus ook al als je wakker bent? ach, voor de rest is 't een prima vent...…

zijn als in de rivier van mensheid de stroom verleggende steentjes dagen in en uit van minuut tot minuut blijven zij zo vierend ons vertellen wie jij ons bent geworden en blijven zult…

Als er Nog wat komt Hierna, Waarna Jij gegaan bent Kom je dan terug Gedragen Door de dagen En de niet bestaande tijd Wanneer het zonlicht Door de takken breekt En de zere plek Op je huid verbleekt Mag ik dan Weer van je houden Om je geven En we lopen samen opnieuw en telkens Over jouw levenspad En wanneer…

nog niet weg ik wil alleen je laten weten wat jij bent voor mij, dus blijf nog even, blijf nog even, bij mij.…

Ik wou vandaag ik was een sprietje mooi groen gras, maar da's natuurlijk onzin. Ik had er ook maar weinig aan, ik zou alleen maar ergens staan op 'n weiland of tussen stenen en geen mens zou naar me omzien als ie daar toevallig voorbij zou gaan op hele lange benen en dan wou ik als sprietjes gras weer dat ik een mens was, dus wat…

jij bent mijn hoop. Jij bent mijn glimlach. De geest waarin ik mijn ziel doop. Zo zal ik nu van liefde spreken; en zo kunnen wat ik vroeger niet kon. Heel mijn hart behoort aan jou. In jou stel ik heel mijn vertrouwen. Ik bid en smeek jou, dat jij voor mij in woord en beeld blijft behouden.…

Je bent niet meer de foto, waarop je zo lief naar mij kijkt, je bent het wel, maar je bent het ook niet meer. Je lieve lichaam ligt begraven in een bos, niet ver van het Nije Hemelryk, de zwemplas, waar je mij en mijn broers vaak vandaan haalde na een bloedhete dag. Je bent je lichaam niet meer. Je ademt niet meer.…

en toch ben je lief en ik ook natuurlijk maar we stoten elkaar kapot als te dunne kristallen glazen gevuld met champagne van uiterste kwaliteit maar onze omhulsels trekken de passie niet slaan op tilt barsten uit de voegen van onverwerkte trauma's en we kunnen niet voldoen aan de liefhebberij, gaan bij voorbaat dood, maar toch, jij bent…

breed en warm golven woorden over lippen dorsten vingers langs liefde, rood en gewillig jouw vuur wil ik zijn in duizeldiepe kreten jouw stroom die in extase schreeuwt je geurt zo speels naar kleine rozen zo lispelzacht in het vreemde zwijgen en wanneer je schouder naar morgen danst waait het leven door onze…