Alle inzendingen over bureaucratie

Wie schrijft Die blijft In archiefladen Hangen…

Een barman tegen alcoholverslaving Een randgroepjongere voor de beschaving Een ministerie van bureaucratie? Daarna is Balkenende onze man Voor trots en blijheid en een nieuw elan…

In het regeerakkoord wordt vast besloten Om de bureaucratie terug te dringen De fractieleiders zullen dus bedingen Daarvoor een flinke geldsom te begroten Dus komt op kosten van de burgerij Er ook dit keer weer een minister bij…

Mijn excuses meneer ik kan u niet uitbetalen De door u verstrekte gegevens zijn niet toereikend De ingezonden stukken zijn niet meer te achterhalen Het is bijna genoeg, maar niet gelijkend Sorry mevrouw, uw subsidie aanvraag is niet aanvaard U verdient een euro teveel We trekken de grens niet tussen kop en staart We kijken naar ons belang en…

De kortste route naar IBG? U gaat gewoon door de bomen naar het bos En dan bij het eerste dwaalspoor links…

het verslindende veelkoppig monster spert zijn bek wijdopen begerig naar nieuwe ingewikkelde regels bureaucratie is zijn naam het schrijvende monster smult van letters komma’s punten in ellenlange verslagen menselijke ellende beschreven in tijdrovende zinnen in viervoud ze wilde alleen maar hulp voor haar kind…

Verdwaald duidt u verborgen ontroering bij emoties met een onwetend gevoel waarom beslist de bureaucratie in deze fase terwijl ik alleen staar in mijn sta-op stoel.…

De kortste route naar IBG? U gaat gewoon door de bomen naar het bos En dan bij het eerste dwaalspoor links…

Het sneeuwt, d’ellende is op slag vergeten De burgers voelen zich weer even kind Plezier is het dat hen weer samenbindt Het heeft hen al een tijd niet meegezeten Er stuiven fijne vlokken van de daken Haal alle soorten schaatsen uit het vet Bureaucratie, belastingstelsel, wet?…

We zijn ons niet duidelijk bewust van het feit dat in eigen wijk of stad kinderen worden mishandeld, worden gemangeld door de bureaucratie of op straat leven...…

Dans hier niet uit de pas Volg het juiste orgaan Verhef uw wassen neus En let niet op de waan Van uw liederlijke droom Het middel is het doel Wanneer u op de maat De protocollen volgt Zoals geschreven staat Sinds de nieuwe maand Vergeet nooit hoe sterk Eén der vele bazen Vecht voor aller welzijn Maar tijdens het razen Het ritme soms…

Zijn ambtenarentaalgebruik is wollig, zijn tempo traag, een slome slaapverwekker, zijn regelfetisj meestentijds gemekker, zijn logge kudde goeddeels overtollig. Zijn blauwe tong ? Ach, zoiets komt aldoor bij ambtelijke pennenlikkers voor.…

De staat zal baren: een regelnevenleger van ambtenaren…

Hij die geen paspoort heeft telt niet echt mee hetzelfde geldt mutatis en mutandis ook voor haar - getransfereerd of zonder een ID getransgendeerd Behorend tot het anonieme leger der ontheemden zonder document landverhuizers c.q. illegaal asielzoeker of vluchteling die géén direkt herkent Of als illegal alien erkent -woon- of verblijfplaats…

maar hier staat dat u dood bent, hard bewijs ik sta hier, dat bewijst toch dat ik leef en zeker als ik zelf papieren geef ik maakte niet voor niets zo’n lange reis de man ging onverrichter zake weg en leefde ‘dood’ zijn leven, wat ik zeg…

Bewindvoerder en mentor mag ik spelen, Boekhouding doen voor een familielid. Sinds ik in die papieren wereld zit Wil ik graag mijn ervaring met u delen. Die functies zijn - wat ik voorheen niet wist - Geknipt voor de ultieme masochist.…

De macht die namens ons regeert, is afhankelijk van de vierde macht, die ons allemaal dient te dienen. Ambtenaren voeren wetten uit, die kiezers moeten kennen. De eerste macht die we kiezen, heeft zichzelf opgesloten, in Twee Kamers. Gekozenen maken er zelf wetten, of keuren er onze wetten goed. Rechters spreken recht. Adviseurs adviseren…

Het Bureau groeit steeds verder, achter in de tuin -- van het Hoofdbureau.…

twee mooie dames als loket in de Zuiderkerk gezegd dat nimmer in hun schrijven is te wonen dat gedichten enkel schuil geven bij onbeslagen brilleglazen niet geloken ogen helder licht volle maneschijn dat polyfonie mooi is in oren om te voelen ze waren er rood gloeiend bij bij zijn woningnood wisten niet waar ze zoeken…

In Zwitserland mocht men er over stemmen: Geef elke burger maar een basisloon En stop die bijstandsindustrie gewoon Of heeft dat te veel voetangels en klemmen? Massaal bleek men het voorstel niet te steunen Want ieder zag zijn buurman zwart gaan beunen…

"De wapens van het tuig zijn automatisch. Wij hebben niet één spijkermat. Zij wel. De schurken zijn te rijk, te slim, te snel. De regels van 't systeem te bureaucratisch." De diender zucht, door al het leed, verbolgen: "De politiek? Ook díe kan ik niet volgen."…

Franciscus heeft de Curie toegesproken Na twee jaar is hij aardig ingewerkt Hij heeft zo’n vijftien ziektes opgemerkt En nu voor spoedherstel een lans gebroken Maar lukt het hem het bastion te slechten? De rode mutsen laten zich niet knechten…

regeltjes en wetten Miljarden aan belastinggeld verkwist Niemand die het kon of durfde beletten Regering, staatshoofd en ministers re(a)geerden nog wel ’t allerminst Een mens in nood mocht men pas helpen Als aan talloze voorschriften werd voldaan Stapels papierwerk om vergoten bloed te stelpen Instellingen en stichtingen op ‘t punt, aan bureaucratie…

Altijd is het een stijl pad dat kronkelend langs een stromend beekje leidt tot een grotesk slot; het bladerdak verzwakt wat de wolken overlaten aan het weinige zonlicht op zijn bezweet gezicht. Het laatste, het zwaarste, met de poort als gewricht van de tijd na alle goden, in de protagonist z’n zicht, deel van de raarste tocht -de aankomst volgt…

Het begon niet met zware stappen, maar met woorden. Woorden die orde beloofden, eenheid, rust. Één land. Één volk. Één verhaal dat niet mocht afwijken. In de jaren dertig klonk het net zo netjes. Ook toen heette uitsluiting “herstel”, ook toen was gehoorzaamheid “verantwoordelijkheid”. Uniformen zeiden dat ze beschermden. Lijsten…

In een lobby vol stilte groeit een muur van groen, elk blad een herinnering aan wat niet meer gezegd werd. Ze glimlacht naar een jongen met een naam op zijn revers, alsof beleefdheid een schild kan zijn tegen wat binnen woedt. Buiten valt de avond, licht zeefde door vitrage, haar hart klopt te luid voor een plek die bedoeld is om zacht…