inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 42711):

Liefde overwint lijden

Laatst ben ik me toch geschrokken
Ik had een nachtmerrie zo bar
De hele wereld was erbij betrokken
Afgunst, haat, verdriet,
complete naties volledig in de war

In ons eigen kikkerlandje, ’t is ongelogen
Mensen om geloof of huidskleur uitgejouwd
Het dagelijks leven kostte een vermogen
Rijkdom, bezit, kapitalisme
nota bene als ideaal beschouwd

Er werd niet verworven om te kunnen delen
Noch gestreefd naar samen groeien in de geest
‘k zag rijken, om de ‘heb’, van armen stelen
Díe kloof tussen rang en stand,
verbaasde me nog het allermeest

Met duizenden regeltjes en wetten
Miljarden aan belastinggeld verkwist
Niemand die het kon of durfde beletten
Regering, staatshoofd en ministers
re(a)geerden nog wel ’t allerminst

Een mens in nood mocht men pas helpen
Als aan talloze voorschriften werd voldaan
Stapels papierwerk om vergoten bloed te stelpen
Instellingen en stichtingen op ‘t punt,
aan bureaucratie ten onder te gaan

Ook de mensheid gedroeg zich ‘anders’
De gedachtegang ‘bizar’ en ‘vreemd’
Wat de een mocht werd veroordeeld bij de ander
Waarvoor de een werd afgestraft
werd voor de ander als terecht geclaimd

Zelfs moeder aarde moest het steeds ontgelden
Over consequenties werd niet nagedacht
Eigen huis en haard, was ‘t enige dat telde
Op onze prachtige planeet draaide alles
om ego, roem, bezit en macht

Ik denk dat je wel voor kunt stellen
Hoe blij ik was te ontwaken uit deze nare droom
Weer rond te lopen in een wereld zonder rellen
agressieve links of rechts extremen
of ander haatdragend geweldssyndroom

Onze aardbol biedt immers overdaad voor allen
Erom te vechten is arrogant en nutteloos
Om uitspraken behoren er geen doden te vallen
En zonder nieuwste mobieltje of iPad
bén je geen loser of gevalletje hopeloos

Van deze droom kan ik wel leren
Hoe het zeker niet behoort te zijn
Vroeg of laat zal ’t tij toch moeten keren
Ons wachten immers bergen licht en vrede
achter deze duistere zee van pijn

Schrijver: Marike Prins
Inzender: Iruka, 5 dec. 2011


Geplaatst in de categorie: actualiteit

4,3 met 3 stemmen 164



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Adeleyd
Datum: 7 dec. 2011
Emailadres:rosa.olaertsskynet.be
Bericht:Heel mooi verwoord: de nagel op de kop! We moeten er allemaal van leren van zo'n droom.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)