Alle inzendingen over dames kabbelen

Ook in Den Haag is juni aan het kabbelen: Nog altijd zijn de musketiers aan ‘t babbelen.…

Nou vergeet het maar JAN kibbelende gillende kinderen crescenderend gewelds kabaal Ik verplaats me verderop Naar kabbelende babbelende dames Pianissimo kletsend Doch niet slaapverwekkend  Zelfs geen gapie geen gegeeuw Dat zo gewenste slapie Komt wel van Utrecht naar Amsterdam JAN…

glijden we over vloeren de hoeren van deze dagen en soms eens van nachten met onze glazen muiltjes te los om vast te blijven prinsen genoeg onderweg schrijden ze maar verder dit hoog geheven pinkje mijn prins, mijn toeverlaat mag je aanraken en meer nog met je lippen bezwangeren wij zijn dames onder heren tenzij u anders wenst, dan zijn…

De zon ging onder en aan het koele stille meer in zilver maanlicht drijft vermoeidheid weg op kabbelende golven het maanlicht verkwikt neemt gedachten mee voor een toekomst veel later over het water.…

Kijk naar het water 't is de wind die het laat kabbelen. Zacht lispelen de bladeren door streling van de wind. En het gekrookte riet golft langs het kabbelend water door de wind. Ik zelf ben de wind want ik hoor de bomen ik zie het kabbelend water en het golven van het gekrookte riet.…

praten zonder sigaar De dame knippend met een schaar Haar nagels kort en knap Ik hoorde het gesprek zo aan Je zei wanneer kom je thuis Ben toch zo alleen Wil samen voor de buis Besefte voor de zoveelste keer Leuke dames om je heen Jij wilt er maar een Zonder haar ben je altijd alleen…

Tussen al die chique dames, behangen met juwelen, was zij, zonder opsmuk, eenvoudig om te stelen.…

De dames onder hun kappen Zitten er adem te happen Met hun hoofden bedolven Na het wassen en watergolven Nu komen de tongen los Je ziet het aan de rode blos Hier ben je in vergeten tijd Van warmte en intimiteit In het paleis van kort geluk Met de weggevallen druk Zie je warme stranden En koesterende mannenhanden Nog een lotion mevrouw…

eens leerde ik hem kennen geheel niet tot mijn spijt domme streken haalde ik toen uit en daardoor raakte ik hem kwijt na een tijd van innerlijke pijn en verdriet was hij diegene die me weer zocht en vond en wist, zij is diep van binnen gewond liefdevol bleef hij mij ter zijde staan en sindsdien zijn we de rest van ons leven samen verder gegaan…

Kerstmis staat alweer voor de deur... dat is even iets anders dan de dagelijkse sleur Overal is men al druk in de weer, etalages weerspiegelen de kerstgedachte maar ook mijn hartezeer, want jij bent het waar ik altijd naar zal smachten Nu één jaar verder en nog geen teken van leven, ik heb de hoop en moed al opgeven... Maar het geluk tart…

ohw... wat was ik toch uiterst naief........ jij was ook zo ontzettend lief maar na een tijd ......... kreeg jij spijt... dat je mij had gekozen ik deed je blozen tot op het bot maar nu na een tijd voel jij je rot je denkt me niet te kunnen geven....... waar ik volgens jou naar verlang het maakte jou bang je trok je terug achter die vreselijke…

steeds weer het idee........ dat je dicht bij me bent alsof je nog tegen me praat je geur die ik steeds weer ruik lopend door de straten....... het gevoel gezien te worden hou je me dan toch nog in de gaten ? is alles nog niet verloren ? wil God mijn Bede aanhoren ? kom jij toch weer terug bij mij ? ik weet het niet....... voel allen maar…

internet.......... ohw, wat een pret ! ik leerde jou daar kennen via zo'n chatbox. alles ging aardig en leuk we lagen vaak samen in een deuk toen wilden we meer van elkaar weten een afspraak, zo gemaakt ! ja, laten we gaan daten..... jij kwam,zag en overwon jij had mijn muur gekraakt ! dat was het moment waarop alles begon verder ging onze…

Aan het strand...... Stil en verlaten... Zit ik diep in gedachten Dat het allemaal niet mocht baten Een traan rolt over m'n wang.... Want heel diep in m'n hart ben ik bang Jij was de ware voor mij........ Jij maakte mij zo blij In de verte roept iemand mijn naam Maar ik hoor het niet.... Zit vol met intens verdriet Waarom moest alles zo…

internet is leuk... vaak ligt men dan ook wel in een deuk sommige mensen leren elkaar kennen en een vriendschap is er al gauw vriendschap mondt al snel uit in : ik hou van jou lieve woordjes en leuke smiles een vrouw trapt er al snel in en heeft het meestal niet door in het begin ze gaat al snel overstag niet wetend... dat die man haar wel…

kerstmis........ de wensgedachte de warmte de gezelligheid en toch een lege plek voor altijd........ ik mis je vooral in deze tijd ik zal je nooit vergeten onze relatie was kort maar fijn van binnen doet het nog altijd pijn maar het is je vergeven vergeten doe ik jou nooit oude liefde roest niet zeker niet op de manier hoe jij me achterliet…

Je waakte over mij, moeder vaak dag en nacht. Je zorgde voor me, vader alles wat je gaf, ook straf. Je bent daar voor me, zus en broeder, om samen te komen aaneen te smeden en werken met vereende krachten... tot broederlijk en vreedzaam gevoel! Het is het altijd durend waken van mens tot mens: het zorgen vanuit een diep liefdevol en verzorgende…

pijn Kabbelende golfjes Ze zijn eventjes speciaal Voor jou en mij Weldra zullen het weer Gewone golven zijn…

een rustieke wandeling met struikelende gedachten fluisterende grassprietjes die ik net kan verstaan wuiven in ‘t voorbijgaan langs de slingerende IJssel rust ik op een platte steen het water kabbelt kalmerend bepaalt ook haar eigen koers ik luister naar de watertaal kijk onder de oppervlakte en denk hoe diep kan iemand zinken -of heet…

Ogen die stralen bij een kabbelend beekje in de lentezon.…

het verdriet ligt verscholen in de avond aan de oever van een slingerende beek uitgesleten bochten, vechtend drieblad vochtige oktoberdag, klamme vermissing ik kan jou met duizenden zinnen raken weerspiegelen en kabbelen, steile oever er gaan bladeren voorbij, ze passeren en draaien, dansen opgekruld van ouderdom voorbij gaat mijn droom,…

tussen mijn benen slaapt geluk het kabbelend volk gaapt ons toe in een vuistje ontdek ik een tand voor mij spreekt de zee en berust…

Water kabbelt zich uit beeld door haast en herrie overstemd om dan weer zingend te verschijnen alsof het nooit zijn loop verloor aorta van het paradijs dat als Breesaap moest verdwijnen het tempo geeft het afschot aan maar ook de plens die valt bij regen de wereld komt zichzelf daar tegen in stromen die de tijd verstaan de eerste…

Kabbelende beek, haar verval door zon gestreeld: ultiem klatergoud.…

daar waar de golven zachtjes kabbelen draagt de ene hand de andere…

Kabbelend water beroert alle zintuigen. De lente meldt zich.…

ook in de Dames? neen, daar vooral en veelvuldig naar kijken ja en genieten en ook ik, dichter Jan Jacob Krediet Ik ben wel ‘nicht’ maar ook volledig verliefd op “De Dames”!…

De prostitutie zorgt voor overlast: Waar dames in hun etalage zitten lopen de Wallen vol met wilde Britten en hun gedrag is ronduit ongepast. De dames treft geen blaam, met één beperking: Zij hebben wel een "aanzuigende werking".…

onder de parasol drie dikke dames en een slagroomtaart…

zon glinstert vrolijk kabbelend geniet ik mee al pootje badend…