Alle inzendingen over door voor- en tegens

niets meer maar ook niet minder dan zonder reserves voor iemand staan en gaan in een wereld vol tegens en nieten die iemand heb je lief al het andere is vrij inwisselbaar gezwets en lariekoek niet dat het niet kan of hoeft sterker er moet meer maar wat dat wisselt…

het is de stilte niet die het bestaan ondermijnt wel mijn onzekerheid keuzes maken is een doolhof waar ik nooit zelfstandig uit kan raken in wikken en wegen krijgt elke kant zijn voor en tegens dan keer ik in vraag stilte om goede raad krijg een antwoord dat ik niet versta zo kom ik uit waar ik gebleven ben mijn zekerheid is…

Voorlopig niets Ik besluit mijn besluit uit te stellen De voors en tegens ken ik maar ik heb nog niet de moed om afscheid te nemen van wat ik niet ga doen Mijn gedachten over hoe het kan uitpakken zijn een probleem Hoe kan ik erop vertrouwen dat het goed zal gaan met mij goed zal gaan als mijn keuze anders uitpakt en het ervan afhangt…

jij hebt het lang in gedachten gehouden de keuze uitgesteld ingekapseld tussen ja en nee die tijdbom brengt geen vrede mee de voors en tegens zorgvuldig onderzocht argumenten afgewogen onbeslist is niet te tolereren waarheid kent geen mededogen jij bent ervoor weggelopen laat ons alle knopen het dilemma zit muurvast…

wij krijgen de botjes bekleed met huid waarin een verfijnd tastmechanisme schuilt in een subtiel aangestuurd bewegen verkennen wij de wereld in zijn voor en tegens elektrisch of neuraal de boodschappen gaan naar onze database dat koppie heet aan alles hangt een prijs ook de uiterste tijden van gebruik zijn ons al bekend…

Dan vallen alle voors en tegens weg dan voelen we ons even 1 in Willem en steken echt massaal 3 vingers op en die houwen we er in, voor Willem! en voor ons zelf: "HOU JE VEILIG"!…

een lentezomer die in mijlen stond gegriefd daar de tijd in een tempo van “ slow motion “ voort slenterde door kou regen sneeuw warme jassen muts en de verwarming op aangenaam onverschrokken gedijt ze meer en meer in een klimaat dat van heinde en ver het verleden verlaat en nu als een “ déjà vu “ het zadel berijdt van de voor en tegens…

Het zwaard van Damocles zal pas echt vallen als over voors en tegens is bedisseld en alle argumenten uitgewisseld tenzij het oordeel u niet zal bevallen Dan krijgt u van de rechter nog respijt het uitgesproken vonnis aan te vechten het pleit toch in uw voordeel te beslechten al kost het u salaris en veel tijd Doch gaandeweg...nog staande…

naar die verknoeide uithoek van hun sponde, en hij voldoende aangeschoten schijnt om door de crisis van de nacht te komen met zeik van stroop en kwesties van azijn en kribben wanhoop in gedachtenstromen, maar telkens nieuwe kelken hem bezoeken (dus morgen teemt er weer een elegie), verlustigt hij zich aan zijn onderzoeking naar voors en tegens…

we zijn die keer tot middernacht gebleven en in een halve cirkel rond de haard brachten we oude vraagstukken in kaart de waard had flessen brandewijn gegeven gedachten steigerden als wilde paarden de voors en tegens gingen door een zeef totdat het juiste antwoord overbleef en toen we wazig in de vlammen staarden was elke tegenstelling opgeheven…

met tonen die slechts voortkomen in het allerliefste loflied dat net als de rozen zich scharen achter het zachte violet van jouw warme beminnende schaduw mijn handen spinnen om jouw flanken en geleiden je voorwaarts naar de sponde alwaar wij één worden door een gelegen lust die wordt gedragen door al die jaren die we in voors en tegens…

een schrijfster vertelt misbruik is wat de klok slaat men vindt er iets van men vindt er altijd iets van de voors en tegens spreken uiten zich middels social media in Amerika staan vrouwen op bekende koppen rollen gaan door het slijk hier gaat ook de beerput open in de schrijverswereld, toneelwereld sportwereld, en de modellenwereld…

Sonnet Vonkende God, of geest van Godes naaste neven Die hart aan hart met vuur gezuiverd innelijft, Waarin uw gouden grift gloeiende wetten schrijft, Daar niemands wil af schrikt, of tegens denkt te streven; Onttern mijn borst en bid de voedster van mijn leven, Die met een zoete wind mijn teedre zinnen drijft, Zo lang tot op mijn hart haar…

Het strand valt af langzaam het wordt voor altijd vloed We kunnen naar de vijver de oorlogen negeren de haat vergeten de slachtoffers de bloemen namen geven We gooien kiezels tellen de rimpels tot ze bij ons zijn tot ze zeven zijn zeven is mooi en een keer is het genoeg Dan een ijsje eten ruzies vermijden alle voors en tegens…

Als ons denken ons kon redden van wat we onszelf opleggen Als overwegen zwaar zou wegen al die voors en tegens Als al ons broeden ons zou voeden en voor onheil zou behoeden Als speculeren en bestuderen ons werkelijk iets zouden leren en als discussieren zou laten zien dat we eigenlijk balanceren omdat we onszelf al tijdenlang eindeloos…

aanschouwd en naar mijn lezing geluisterd gedragen en goed onderbouwd Ik wisselde een volzin af met een kwinkslag in het betoog daarna schudde ik mijn vuisten als een ervaren demagoog Ook paste ik met regelmaat een korte stilte in om een zin te laten besterven kort voor een nieuw begin Voor de ogen van het publiek woog ik de voor en tegens…

Je wikt en weegt, voors en tegens, dan komen er kinderen 2 of toch meer? Wanneer doe je het goed? Na je scheiding...na een andere relatie? stoppen met werken, vanwege een mooier huis. Om daarna verplicht terug te gaan naar af.…

Voors en tegens, wikken wegen, is er echt, echt niemand tegen? Toen je 16 was, je jeugd een vroege dood gestorven en sindsdien een levend lijk. Geen aktie, geen mening, geen daad. Geen inifitatief, hemeltje lief, wordt je wel eens kwaad? Wie ben je eigenlijk, heb je even een momentje tussendoor, zomaar een vraag Durf je wel te leven ?…

deze wet is strijdig tegens reden. ADAM: Gods reden overtreft al ’t menselijk vernuft. EVA: Een die rechtschapen is word niet zo snel verbluft Van ijdele vreze. Ik smaak wat kennis in dees spijs leit. ADAM: God vrezen is ’t begin van kennis en wijsheid.…

Het complot theoretiseren is voor mij hetzelfde als het geloof evangeliseren waar het luisteren het verliest van een andere levensovertuiging die die ander, de andere mens kiest de ruimte van een dialoog vervaagt woede, venijn en dovemansoren praten, praten, niemand die meer vraagt hun geloof zou mij kunnen redden van de hel met name…

Als je denkt: "ik ben verslagen", is de nederlaag een feit. Als je denkt:ik zal niet versagen", win je op den duur de strijd. Als je denkt: "ik kan het niet halen", is de tegenslag op til, want het overslaan der schalen, hangt voornamelijk af van wil. Moedelozen gaan ten onder, door hun twijfel, door hun vrees. Vechters winnen, door…

Maak er een me- momentje van Maak kennis met het Yoni stomen Schijnt goed te zijn heb ik vernomen Je baarmoeder blijft spic en span Holisme steekt de loftrompet De vrouwenarts veroordeelt het…

Dagen rollen als golven over ‘t strand van de tijd spoelen zand en schelpen tot vloedlijn voor ‘t duin van vele jaren slijpen in uren het land tot vlakte en heuvel overleven de bergen en keren terug naar de zee.…

Het begon zonder einde. Het is helder, helderder dan de aarde mij kan bieden... Het vraagt een toewijding die zuiver is en blijft tot de dood volgt. Het brengt het inzicht, vanuit... het Hoger Licht dat ik mag aanschouwen, waarvan ik meer ben gaan houden dan wat dan ook, gedurende dit leven. Het zorgt voor vertrouwen en voortdurende bescherming…

Nog verholen in de uitgewaaierde schemering van het stroomgebied waar de woorden vloeien komen luchtbelletjes aan de oppervlakte, zoals schuim op een droge mond kan groeien. Al knetterend en flitsend laat de hemel een lichtspektakel boeien, tekenend de magie van dat ene woord dat stilte verbrak met aardedonkere stem en licht accent. Waardoor…

Ik heb het vaak lang geheim weten te houden: het leven in mij dat, mijns inziens verborgen diende te blijven. Totdat ik jou tegen kwam met jouw gevoel van acceptatie, waardoor ik me niet meer hoefde te verbergen, en dit kon ombuigen, deze kracht naar stralen, schijnen: mijn ster mag ook aan de hemel staan.…

Moeder Aarde geeft na 4500 jaren één van haar vele mysteriën prijs. Stenen diep begraven, reuzen lang geslapen, rijzen omhoog uit de peilloze diepte van ons collectieve geheugen, herinneren ons aan oude rituelen, dansen bij volle maan en sterren die de weg wijzen, voor wie er oog voor heeft. Groter dan het heilige…

Jij bent een rode roos de zon op mijn kruin helder water dat stroomt een fruitige wijn bloesem in de lente met zijn heerlijke geur en een vlinder vol kleur Ik zou jou willen zijn...…

Ik zie, ik zie, wat jij ook kunt zien. En wat zijn hierbij joúw gedachten? Wat dacht jíj dat je kon verwachten? Hoever dacht jij zo door te kunnen gaan? Wat wil jij allemaal nog verbruiken? Of ga jij je gedachteloos gewoon te buiten totdat dit alles is vergaan? En al dit moois niet meer kan bestaan? Onnozel verwonderd hoe dat zo gekomen…

‘k zou zo graag over iets anders schrijven iets van tijden geleden toen we onbezonnen deden zomaar handen schudden kennis maken, in liefde aanraken ‘k zou zo graag het woord niet kennen de beelden evenmin ‘k heb zo’n onbedwingbaar zin om net te doen als toen je zomaar om je hals te vliegen ‘t zou toch zomaar kunnen...…