Netgedichten

netgedicht (nr. 89.573):

met jou

het voelt alsof ik de snaren bespeel
die als honingdraden aan je
lippen kleven, jouw mond is
mijn lieve leven

althans, vandaag zijn de rozen
als violet gekleurd, staan de
bomen nederig op de aarde
die jouw voeten bespelen

met tonen die slechts voortkomen
in het allerliefste loflied dat net als
de rozen zich scharen achter
het zachte violet van
jouw warme beminnende schaduw

mijn handen spinnen om jouw flanken
en geleiden je voorwaarts naar de
sponde alwaar wij één worden
door een gelegen lust die wordt

gedragen door al die jaren
die we in voors en tegens
samen hebben mogen gaan