Alle inzendingen over gesmolten

engelen maken in pasgevallen sneeuw waar de wind met krakende stem vertelt over ademen en de geopende armen van je gefluister vannacht was mijn zwarte jas niet van katoen alsof je ijsbloemen uitknipte en achteloos stenen bevroor grijnzend keek jij toe hoe ik mijn vorm verloor…

Ik ken jou, klonk het naast haar terwijl voeten zich eindelijk weer thuis voelden keek ze verschrikt opzij donkere ogen glimlachten en in een flits zag zij een hel blauw zonnescherm en een ijsje met vier bolletjes en slagroom, ja slagroom ik meende jou ook te kennen sprak ze zacht, maar het ijsje smolt samen met de herinnering…

Samen met jou, wil ik, geschiedenis schrijven, in elkaars armen verblijven verstrengeld drijven door het leven heen. Samen, smelt een hart van steen wordt alles zo mooi om ons heen enkel en alleen..met jou alleen want zoals jij, is er slechts een.…

Doorzichtig opende ik het onschuldig ogend staafje. O, waarom ben ik toch gezwicht voor dit plakkerige wicht, eenzaam op een schaaltje? Merci – voor mij geen fantasie – dat lag te smelten in de zon. Ik kwam niet van haar af in de ochtend na het feest; ze kleefde me overal onder, ‘t verleidelijke beest.…

In een ziel gesmolten in het water liggen we Met de ogen wijd open zoenen we Vanavond in een lichaam gesmolten ademen we elkaar in....…

De winterbloemen die ik je wilde geven zijn al gesmolten…

Gesmolten in de eerste warme lentezon. Het ijsvogeltje.…

Een rups wordt vlinder gesmolten ijs is water ik ben tijdelijk…

Hij verplaatste zich in vloeibare vorm Door het vakantiehutje Zijn vrouw (die nog niet gesmolten was) Veegde hem in het afvoerputje.…

Mijn boterham doet kaka - gesmolten paashaas…

wat dan als alle sneeuw gesmolten is er geen verbergen meer is onder het schuim van magnolia’s mijn winter enkel nog nageurt als een opgeloste vlucht…

gesmolten gesteente hangt in de lucht namen van rook in vuurrrood gesijpel al zou men zo graag willen maar er is geen enkele vlucht…

De sneeuw is gesmolten de aarde heeft haar oorspronkelijke kleur en stoepen vegen hoeft niet meer voor onze deur maar wat was die witte wereld fotogeniek waarvan we de mooiste foto's maakten zo uniek en hebben genoten van het schaatsen op bevroren sloten nu is het voorbij de sneeuw is gesmolten en wachten we op de lente met haar ontluikend…

Overleven doe ik In sneeuw die Dood is, Dode sneeuw Die roemloos In en om mij heen Gesmolten is - En vlokken die Voorgoed aan mijn Einder verdwenen zijn…

blaas mij in het middaguur twee glazen schenk mij water uit de diepe grond sluit de oven scherm je ogen af de hitte smelt de letters in mijn mond tussen mijn lippen kleeft de zilte smaak van gesmolten woorden die ik niet naar buiten schuiven kon.…

ramen en autoruiten die anoniem spiegelden als vat zonder duigen pas toen ik jou zag braken de rotsen schreef mijn hand voor het eerst liefde in het schelpenzand daar ben ik gesmolten op het hete strand…

vanuit onherbergzaamheid sijpelt gesmolten sneeuw richting beschaving een stroom dijt uit geweld stort omlaag de rivierbedding ontdekt haar wezen en maakt waar…

De hitte verlamt genadeloos letters worden geen woorden woorden vormen geen zinnen wat overblijft is niet meer dan wat gesmolten inspiratie wachtend op creatieve stolling als de golf eindelijk bedaart…

Verloren in jouw ogen verdronken in jouw stem Soms kan ik zelfs vergeten dat ik het zelf ben Gezonken in jouw armen gesmolten in jouw blik En dat alles omdat wij zoveel mooier zijn dat ik…

Soms zie ik sneeuw in je ogen vallen tranen vermengen in de diepte van jouw zwijgend hart herinner ik mij gesmolten liefde een warme moeder bij de witte dood.…

De lach die hij liet in haar viel dwarrelend in deeltjes wij onbreekbaar achter blauwe ogen gesmolten zijn stilaan voorbij er is papieren honger en leeg van verliezend wachten klein…

De lach die hij liet in haar viel dwarrelend in deeltjes wij onbreekbaar achter blauwe ogen gesmolten zijn stilaan voorbij er is papieren honger en leeg van verliezend wachten klein…

koperen piekjes zeeën van honing en gesmolten chocola een toet vol koek en een beetje zand en in je oor dat ene woord waarin zijn hele wereld besloten ligt…

Je koopt voor een aantrekkelijke prijs Eén emmertje gezond gesmolten ijs.…

ik hecht aan een harde ondergrond die houdt me op mijn plek ik zou niet gedijen op los zand ben ik een wrak mijn habitat is het diepe bestaan ik heb geen weet van gesmolten ijskappen en verzonken heuvellanden ik ben gewoon hier en nu een prachtige paardenmossel op zijn plek…

Is het de lach Is het de zon Is het de liefde die overwon Iets van hem en haar Komt bij elkaar en ondervindt Niets is mooier dan een kind Geluk; bijeen gesmolten liefde, Zon en lach Dát is geluk vandaag de dag!…

er was niets meer over onder de hete zon ik was totaal gesmolten zelfs zonder schaduw 's nachts vond ik hem terug hij was ondergronds vormde met mijn licht weer vrouw die 's morgens opstond met de zon ik werd gemaakt voor twintig graden met een zacht briesje…

Lichten laaien strooien kreten blindelings onder druk gevangen overrompeld Luchten laaien klaren niet zien zwart als glas vertroebeld gesmolten tot weerzin Waarheid in woeker geroofd ontdaan van haar waardigheid tot schaamte vervallen…

Antarctica gesmolten! Al de tranen bewaart hij in zijn fles. ----------------------------------------- uit: 'Het doek van de dag', 1990.…

Jij was zacht als kalksteen een handig woord of klein zacht handgemeen tekent jouw kwetsbaar beeld en de heerser heeft sluipend stil zijn kans gegrepen een mal geslepen het gesmolten lichaam gegoten in de absolute vorm die hij -de heerser -gekozen heeft .…