Alle inzendingen over helen josephs

het eerste blaadje onbeschreven maagdelijk in het wit ik schrijf mijn woorden overdreven feestelijk in gelid na regel zeven als vanzelf rommelig wordt het sleur en in de buurt van regel elf dusdanig dat ik scheur *met een knipoog naar “writers’ block” van Helen Josephs…

Ik zet mij neer op mijn balkon en kijk om me heen. De schemering valt en weldra is het nacht. Om me heen gonst de wereld vol van stille bedrijvigheid. Eén voor één komen al mijn buren thuis. Het gelach van kinderen verstomt als ze naar binnen lopen. Lichten floepen aan in de huizen, en dan weer uit. Ik kijk omhoog en zie enkele bewegende stippen:…

Pff, lekker even op de bank neerploffen. Het was weer eens een drukke dag. Kids naar school doen, gaan werken, gaan winkelen... Ach, even een lekker kopje thee. Mijn televisietoestel staat aan, en ik kijk naar een reportage, over iets dat een jaar geleden gebeurd is. Is het alweer een jaar geleden?? Een vreemd gevoel bekruipt me: verleden…

Ze komt thuis van school en gooit haar jas neer in de gang... Geen tijd om hem op te rapen, want ze heeft haar zinnen op TV kijken gezet. "Raap even je jas op, schat." "Neen, mama, Melissa Tv kijken!" Zonder zich ook nog maar om mij te bekommeren, springt ze in de zetel, drukt op het knopje van de afstandsbediening en zapt van de ene zender naar…

De avond valt, en in het schemerdonker loop ik naar de keuken toe. Mijn kat strijkt langs mijn benen; hij wil zijn 5 minuten aandacht. Ik streel hem en geef hem wat te eten. Ik kijk door het raam naar buiten en zie dat het langzaam begint te sneeuwen. Een koude rilling loopt over mijn rug. Nog even en dan is de wereld bedekt met een mooi tapijt.…

Trouwens, haar hele wezentje is tegenstrijdig op dit moment. Haar ontluikende puberteit zorgt ervoor, dat ze dingen wil doen en ook weer niet. Het ene moment is ze vrolijk, het andere moment een echte driftkikker... Maar haar stralende glimlach en blauwe ogen, maken het mij moeilijk om lang boos te blijven op haar...…

Vriendschap in haar vertrouwde ogen Een oase gevonden in blauwe lucht De laatste herfst nog niet vervlogen Passie in haar zilte zucht Haar zinnen, de eeuwige jeugd Op de tast, hand in hand Aan de sterrenbeelden voorbij Schelpjes zoeken op het strand Spiegelbeeld, het oude zeer Een vreemde vriend in mij Maar ook zakenman, en kleine jan…

' werd vlot beantwoord door het hele land. Aan kop ging Stalin in de tussenstand, maar daar kwam op het nippertje iets tussen. Het leek, hoewel ik dat niet kan verklaren, alsof ze daar 'Op zoek naar Joseph' waren.…

Zomer Herfst met wind Witte winters Raam met bloem Joseph, krachtig, pakt dan door Trotseert vele stormen Vingert post. Blik alert Mensen zien uit Naar bericht Van geliefde door Joseph ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ n.a.v. 'Portret van de postbode Joseph Roulin' van Vincent van Gogh gedateerd 1889…

Eind 19de eeuw schilderde Vincent Joseph Joseph Roulin, postbode In Arles Een postimpressionistisch portret Uit, om precies te zijn, het Jaar 1888 Joseph zittend op stoel, arm op tafel Zonder dus epauletten Wel met baard In Arles bezorgde hij veel brieven Bij zowel Arlésiens als Arlésiennes Baard als gezichtsbescherming tegen zon…

Als iemand de techniek antidateerde Dan zag je in bijvoorbeeld Doetinchem Hoe Joseph Luns zijn hese voorkeursstem De bus inwierp en dat fotografeerde Dat was dan net zo nutteloos als nu Maar mooi voor Hermans stemschermenrevue…

"Stomme Lucifer" dacht Joseph minachtend bij zichzelf, "Je had dat boek ZELF een keer moeten lezen!" In opperbeste stemming en vrolijk fluitend vertrok Joseph richting stad met in het vooruitzicht een onsterfelijk leven zonder pijn, ziekte en honger....…

[Haiku] de zon is ver heen en sleept het laatste licht mee in zijn ondergang Geïnspireerd op het schilderij 'Sun setting over a lake' van Joseph Mallord William Turner (1775-1851).…

Vriendschap is een illusie werd me laatst verteld Toch raakte ik al snel op die van jou gesteld hoe kort het ook mag zijn een jaar, een maand, een dag Ik hoop dat ik nog lang mag genieten van je lach ------------------------------ (naar Herman Marsman)…

26 jaar Billen niet meer de volle perzik waarin je wilde bijten Je man, zijn huis, zijn vrienden Heb je zo makkelijk gekregen Met nagels meer verzorgd dan de huispoets en gewillige borsten altijd bereid voor meer Geen tijd om te studeren, want wat wil je Elk feest uitgenodigd, Met alle vrienden aan koffie je sport, je lijn, je outfits…

Laat ik me leiden ervaar ik de kracht Verschuil ik me achter wat ik juist dacht Laat ik mijn hart open samen met mijn gedachten Loop je vooruit of sta je te wachten Laat je me knielen en reikt mij die hand Zal gaan waarderen waar ik ben beland Zul je me vangen…

Een aanraking, heel gauw, heeft stil de rust genoten. De stroming haast verborgen. Een ochtend zonder zorgen. Geen angst voor het verwachten. Geen troebelheid van morgen. Alleen de stille krachten. Ik kijk over een spiegel heen. Zij is er niet, zo lijkt het wel. Tot plots haar auro scheen. Een zilverwit gewaad, heel fel.…

Hoewel er zeer veel mensen lijden in deze wereld, komen veel mensen dat leed ook weer te boven.…

Dan doen we nog een zoektochtje naar hem ‘Op zoek naar Joseph’ (met de hese stem)…

Waar land en taal elkander raken Carine Mette wordt verzandt een baken in haar vragen herderen sporen als een hond oefenen zwaluwen hun vertrek op lijnen waar was is ingehaald verdwijnen mensen in stervende woorden verliest oom Joseph gekoesterde taal koestert het nichtje zijn woordenschat waar gezocht wordt naar een raakvlak…

vlak voor ik wakker werd heb ik een droom gevangen zij draaide richting het dak om mijn venster te verlaten ik groef een gat in mijn geheugen vond een koffer met oude geluiden over holland en molens aan de vliet ik kende het lied van vreemde hand het walste onder een scherpe nagel maakte geregeld rare sprongen over tussenliggend land…

Welkom in de hel waar karakters worden gevormd kasseien worden gekraakt door banden vol met lucht muren worden beslecht waar elementen samen komen in emoties welkom in de hel, de hel van vlaanderen.…

een laatste tango in de hel de zilte koperkleur die op de golven schuimt verwarmt mijn ogen als roodkokend zilver welke zichzelf toch steeds sluiten tot de vorm die in mijn hoofd zit en het hemelsblauw met regen is vermengd in eindeloos gezever over een horizon die er nooit is geweest dáns, gééf jezelf in een helse tango die…

Ordenen geeft mij gevoel van lekker bezig aan het paradijs. Bijna gelukkig met verliefde geliefde van het ogenblik. Even de droom van de totale vervulling boven de natuur. Het echte samen met de geliefde ander, het pure weten. Mijn god, waarom laat je mij in wanhoop van wanorde?…

op zijn Baan (zijn gekoesterde Werk) te verliezen En kom ik sluipender Wijs terug naar waar Ik twee en twintig Jaar geleden gebleven Was - terug naar Tegendraadse pubers Die erg van mij Houden, zeggen ze, En naar een Collega die weliswaar Later binnen kwam Dan ik maar wel Mijn nek Gebroken heeft - Terug naar de hel…

Verblijvend in de hel Wilde ik ontnemen Wat ligt in het verschiet Niets voelend van de rijkdom Die de liefde biedt De ogen eenmaal open Verdreven heb ik jou Naar waar je hoort te zijn Vergaan zijn al je vlammen Je duisternis en pijn…

nacht begin juli als de merel zingt om een nieuwe dag aan te kondigen zit ik ontroerd in mijn stoel en denk aan alles wat ik verkeerd heb gedaan aan wat anderen mij hebben aangedaan waarom we eigenlijk zo met elkaar omgaan waarom God oorlog is waarom liefde lijdt tot strijd en tijd wonden heeft maar geen woorden om ze te helen…

‘k Was naar lezing over resonantie, wat een apparaat alles detecteert Héél uitgebreid gaf ‘t aan wat tekort en wat teveel Degene die het apparaat bediende zei ‘t ook op afstand met wat haar, foto, nagel van cliënt Daarna kon ze elke dag wel alle golven sturen Leken leken ‘t dure apparaat te willen kopen Ik vroeg me of we zijn…

In zijn volle agenda sprak mijn psychiater boekdelen- helaas was ik geen geheel bestond slechts uit 1 deel zijn zure gesprekjes zouden mij niet helen gebroken laat ik al zijn boeken vergelen.…

"Ik blijf. Ik blijf voor altijd en eeuwig, in goede en kwade dagen ...!" Zei je. En toen, toen ging je weg. Je liet haar achter voor altijd en eeuwig. Je liet haar in goede en kwade dagen. En zij, zij rukte de woorden uit de tijd, legde ze in haar handen, strooide ze in de vroege ochtend uit door haar raam, liet ze meedragen op…