Alle inzendingen over humor,zonnebloemen

Dat hij zich met zonnebloemen bekleedt en zuivere kunst verafschuwt, niet waardeert, zegt mij dat hij een loser eerste klas was. En maar lachen om het wereldse leed, zelf de grootste ellende op het doek smeert. Wat echt mooi is, logeert nu in een glas.…

Oh Zonnebloem, oh Zonnebloem wat zijn uw bloemen zonneschoon Al is de zomer nog zo slecht uw zonnebloemen schijnen echt Oh Zonnebloem, oh Zonnebloem wat zijn uw bloemen zomers-schoon --------------------------------------- Opgedragen aan de meisjes (7 en 9) Eva en Joyce te Utrecht en te zingen op de melodie van "Oh Denneboom"!…

Leef je leven met een lach Heb humor van dag tot dag Zie de humor van het leven Al is het maar voor even Kijk met een lach naar je problemen De humor zet ze op hun kop Blijf Lachen in je leven Humor raakt nooit op…

Dialektiek van humor en filosofie: gaat de filosofie over humor, dan is zij niet humoristisch, maar gaat de humor over f ilosofie, dan kan hij best filosofisch zijn.…

Lentegedicht door Patric. Bij het begin van de lente begint het in mij te borrelen, en dan welt spontaan een lentelied in mij op: Het is lente en we gaan naar buiten Waar de broedse vogeltjes fluiten, Waar de bronstige koeien luidop loeien En de paarden volop beginnen stoeien. Het is lente en wij trekken af En toe eens met onze wandelstaf…

Zonder gene, zonder moraal laat ze zich pakken is het verhaal! Zonder idee, wat richt ik aan, zie ‘k haar opnieuw daar staan! Ze wacht, geduldig soms met fronsende blik ze draait wat, schuifelt, ze twijfelt en ik, Denk; zonder gene, zonder moraal, heb je totaal geen verhaal!…

Eend Kwak wilde nog één ding, lekker op vakantie naar Peking. Dus vloog hij vol goede moed zijn bestemming tegemoet. Aldaar werd hij met gejuich ontvangen en uitgebreid bekeken vol verlangen. Nou dacht hij, dit is een mooi oord, had hij nooit van Pekingeend gehoord?…

een veld met zonnebloemen doet me denken aan Vincent van Gogh hij schilderde veel in drie tinten geel ze werden bewonderd en dat worden ze nu nog zonnebloemen een symbool van kracht een inspiratiebron ze volgen de zon zo vrolijk en stralend mooi met hun zongele bloementooi…

lavendelblauw van Côtes du Rhône ga ik in het landschap op een orkest cicaden speelt Chopin van Gogh is liters verf verloren zonnebloemen, zonnebloemen ik word gek van zonnebloemen maar nog geler is het koren van de flanken der Ventoux wenkt een dode wielrenner maar ik weiger om te komen naar de zinderende rotsen ik wil drinken, louter…

lieve zonnebloem zaai je eigen nieuwe kroost schijn weer volgend jaar…

Als een naar de zon gedraaid gezicht, door zijn warmte uitverkoren, zonnebloemen verlangend naar het licht een nieuwe dag, het ochtendgloren. Hunkerend na de donkere nacht, wachtend op de dageraad, verdriet en pijn weet ik verzacht door zonnestralen die ik binnenlaat.…

hij brengt steeds zonnebloemen voor haar mee die moeten op heet water koud zegt zij verleppend dat doe ik een dag later…

jouw geel oog moet nog open het volgt de boog van de bal broeierig licht dat een blikveld vult eenmaal ontloken verstart jouw stengel dan wijs je met knikkend hoofd naar de gloed van het oosten moe van woeste snavels en stof ik proef jouw pit in brood je glanst op een rooster droog wentel ik je in een jas van meel en zout je kan…

In de verte zie ik jou schijnen Alleen in de nacht zal jij verdwijnen Jouw licht geeft me energie en kracht Als een zon die me toe lacht Het zijn de gele stralen Die je uit een dipje halen Ook zijn er velden vol van deze bloemen De bijen kun je er horen zoemen Zo eenvoudig maar krachtig De zonnebloemen ik vind ze prachtig…

Waar de dood verwoestend Heeft toegeslagen, Lichamen onherkenbaar verspreid Over een te groot oppervlak, Voortijdig begraven tussen Eigendommen die van henzelf Of van anderen kunnen zijn - Groeit uit het midden van Deze doodsakker een zonnebloem, Sprakeloos tot bloei gekomen In het diepst van deze Inktzwarte nacht…

O,ranke bloem van licht zo stralend als de zon je groeit maar en je klimt hoopvol... de wijde wereld in!…

och, ranke stengel omringt door groene schilden je groeit en bloeit zo recht omhoog. zoekend naar licht wijst je bloem met gele kroon, bereidwillig naar het oosten. een hart van goud met duizend draden, gesponnen echt ragfijn, kunstwerk van jewelste, je mag er best wel zijn. zelfs krom gebekte vogels maken ruzie om je vruchten…

Hij werd beroemd door de zonnebloem en genoot faam.…

diep donkerbruin Bekleed met franjes gelijk een fonkelend bladgoud Helderblauwe hemelen rondom zijn bloeiende kruin Als de menselijke geest die vrij is van gedachten Warme winden hebben donkere wolken weggeblazen Diezelfde wolken zullen nooit meer wederkeren Aan de Zonnegod behoort al deze roem Want hij schiep vandaag...deze prachtige zonnebloem…

Wat de zonnebloemen van van Gogh betreft, mij ontbreekt het aan het zuidelijke licht voor jou de warme zon en iemand die een vioolconcert in blauw en geel voor jou speelt, aan drie tinten geel in een vaas een zakdoek en jouw zonnebloemen die ik in het zand leggen kan voor jou.…

Als een zonnebloem reikhalzend naar de hemel zoekend naar het licht…

Innig vertrouwd met steeds hetzelfde elkaar, daarvan met almaar minder volle teugen genietend, steeds meer mondjesmaat, maar toch, daarvan toch mooi nog altijd steeds genietend - geef ons maar zonnebloemen, weken lang maar zonnebloemen links en rechts, met hier en daar een korenveld, of maïs desnoods, met hier en daar een wei, een stukje bos…

zonnebloemen in een aarden vaas stilleven in drie tinten geel vernislagen vermengden zich onlosmakelijk met wie je van origine bent bewogen over verre grenzen reizen uit de comfortzone het fragiele overschrijdt niet langer grenzen het kostbare oude verplant men niet zonnebloemen in een aarden vaas stilleven…

Innig vertrouwd met steeds hetzelfde elkaar, daarvan met almaar minder volle teugen genietend, steeds meer mondjesmaat, maar toch daarvan toch mooi nog altijd steeds genietend - geef ons maar zonnebloemen, weken lang maar zonnebloemen links en rechts, met hier en daar een wei, een stukje bos desnoods, desnoods een korenveld en zonnebloemen,…

kille herfstdagen boven alles een zonnebloem daaronder sterft het…

De zonnebloemen bijna uitgebloeid De herfst klopt aan de deur En langzamerhand verliest in de natuur alles weer haar kleur. Alleen het rood van de liefde blijft en voor wie het wil weten Vanavond heb ik met mijn liefste nog lekker mosselen gegeten.…

grote mensen die zien de zonnebloemen niet, want ze zijn blind en doof voor tekens, voor 't vele dat een hart verblijdt, gelukkig zijn er kinderogen en zonnebloemen deze tijd.…

het leven is lang niet altijd leuk nieuwsberichten en bange dromen en dan ook nog een keertje jeuk op een plekje waar je niet bij kan komen. je draait en zwaait en wringt en wiebelt je ellebogen kraken ervan maar nog altijd jeukt en kriebelt dat plekje waar je niet bijkomen kan. je draait je in kreuken en bochten en vouwen het…

late ochtendzon doet bijna uitgebloeide zonnebloem stralen…

in huis een boeket zonnebloemen zodat het binnen warmer schijnt…