Alle inzendingen over juf, konijn

Goedemorgen juf, ik ben Emma, jouw konijn Ik wil je feliciteren met je verjaardag en nog lang bij je zijn Ik kruip nog even terug in m’n mand met slang Sisa, lammetje Lena en egel Nala aan m’n rechterkant Links Willy Wortel, Annie aardbei en Thijs banaan Ze hangen verveeld tegen elkaar aan Bella de bij en Candy de pop staan naast de mand op…

- Een konijn natuurlijk! - Een konijn, En? - En? Ik zie een konijn. - En tegelijkertijd een….? - Konijn zeg ik toch! - Eend. - Eend? - Oren snavel zie je wel? - Ik zie alleen een konijn. - En een eend. - Een konijn! - Eend! - Konijn! Konijn konijn konijn!…

Mooi was ze - Onvertelbaar mooi, De juf van klas één En toch was ze Streng zoals Geen één Opgedragen aan juf Beeftink, 1961-1962…

Aan het eind van hun latijn, van alle taal en stilte zijn velen gekomen. In gedachten, nagereisd vaak ben ik u, die verder ging dan het einde. Dit is een koud gedicht. Het is beïnvloed door het valavondsgrauw boven de daken. Het zegt dat ieder alleen is. Het zegt Vlieg dan het raam uit, vogel. Baan je schietend, snijdend of spuitend…

o juf o juf het is een sukkel zo te zien jij hebt toch veel beter verdiend ik prakkiseer me suf moet ik het haar gewoon vertellen misschien o juf o juf heb toch geduld als ik groter ben kom ik u vervaard als een prins halen op m’n witte paard en wordt onze stille wens vervuld * *ach vele jongetjes worden verliefd op de juf.…

Juf Ank ik jank ik huil ik val me een buil juist ook omdat klagen Juf Ank ik dank ik geniet ik lach Jan Krediet vooral voor de dubbele lagen Dank Ank van Jan(k)!…

Ik studeerde zang bij juf Merel Vinkenest in het Elfjesbos...…

De brave Sint kwam naar school vandaag juf had over de heilige van Myra verteld… zijn knecht had lang getoeterd en gebeld en toen kwam een heel belangrijke vraag: zijn er dit jaar geen stoute kinderen geweest? – juf zei : geen één die Piet’ s roede heeft gevreesd.…

Het konijn en de pop god is het konijn dat wij in de hoed stoppen maar vergeten zijn we zijn in ons buikspreken altijd zelf stem van de pop…

Vier ben ik, Bijna vijf, Als ik op de bewaarschool In mijn kleine Drentse dorp Een uur lang mozaïeken mag, Aangemoedigd door juf Albers Die er zelf ook zo van houdt Dat ze stralend uitdraagt Hoe mooi dit is, Met kleine kleurige steentjes Vormen maken, figuren misschien, Die mijn vreugde van binnen Ook naar buiten toe zichtbaar…

Heel vroeger in de klas als een meisje jarig was kreeg ze altijd heus echt waar van juf een mooie strik in het haar die droeg ze dan de hele dag zodat iedereen het zag dan zingen en feliciteren koekje trakteren hiep hiep hoera de juf chocola de mooiste dag van het jaar bekijk de foto maar want die met de strik dat ben ik.…

Het jongetje waarnaast ik zat was vreselijk gemeen: Ik zei dat ik de juf aanbad toen klikte het meteen…

Lodewijk Napoleon Broer van Bonaparte Was kort onze koning De aardige man sprak In z’n beste Hollands Vanaf het balkon van Het Paleis op de Dam: “Ik ben jullie konijn” Bij elke adempauze Juichte Amsterdam: “Lang leve ons konijn” Blij met zoveel bijval Vervolgde de Fransman: “Dag en nacht zal ik Over jullie braken”…

Twee konijnen knabbelend aan het gras Tevree en rete in hun sas Al knabbelend kregen beiden zin in sex De één zei: een keer wat anders dan met een ex Met jou is het mijn eerste keer Maar wees gerust het doet geen zeer. Wijmpje, februari 2011…

eenden dood een ekster vloog in huis dat was beslist niet pluis ze ging toen aan de haal met wat glinsterend metaal en voor een beetje geld gebruikte ik opnieuw geweld want die onbezonnen vogel die kreeg meteen de kogel dat mag niet blijven duren 'k schiet weldra op de buren 't geweer moet dus verdwijnen 'k hou wel van vogels en konijnen…

Ik ben zo duf als een konijn, toch zou er een andere uitdrukking moeten zijn, want zelden zag ik een konijn, duf en wel konijntje zijn. Echter wanneer ik zo rap ben als een mier, dan klopt mijn gemoed en barst ik van plezier.…

Konijntje kan zijn oortjes stellen, Konijntje kan zijn oogjes schuinen, heeft al zeven springgezellen om te hollen op de duinen. Langoor, Schuinoog, Huppelbeentje droomt nu in zijn eentje. -------------------------------------- uit: Onze baby's (1920)…

een kameleon heeft de juf gebaard die mijn familiejuwelen te koop heeft aangeboden op internet o Anne... en je hebt nog wel doorgeleerd!…

Bij het uitdelen van de gewetens stond ik per ongeluk te ver vooraan En dat heb ik geweten O wat knaagt en knabbelt zij Een konijn kan nog veel van haar leren Had ik ’t maar geweten Dan had ik me nog bedeesder opgesteld want echt ik heb het niet zo op konijnen…

een hok met een konijn dat knaagt…

Ik zie je liggen in je hok zo klein, alleen en koud. voel mijn lip trillen door jouw dood ik weet, ik zat fout ik had niet mogen raken mogen slaan met een spaan jij verdiende te leven en niet voor even was mijn handen onder de kraan..…

hij sprak niet veel tijdens de wandeling natuur was iets vreemds en zeldzaam hij wist dat een koe een zoogdier was zonder er ooit een te hebben gezien hij wees zoogdier en staarde het beest aan het beest staarde begrepen terug ze hebben een band hij weet zo’n dingen er werd niet gepraat enkel dorst gaf aan dat de rugzak open moest hij nam…

zo spoedig mogelijk van vel en leven dan gelukkig voort zoals dat bij konijnen hoort. De zwarte dacht dan ben ik blij zegt geen meer roetmop tegen mij De witte slaakte vreugdekreten nooit zou hij meer een bleekscheet heten..…

Mijn konijn ging dood “hij gaat naar het licht” zei mijn vader “maar waarom, vroeg ik hem, trekt hij dan zo’n raar gezicht?”.…

Gespitste oren verraden in het grasland een waakzaam konijn…

Je bent veel mooier dan Nijntje en Bugs Bunny en veel aaibaarder...…

Ik zie de juf ze is er al. De kinderen nog thuis ontbijten in pyjama. Het schoolbord leeg stoeltjes in een kring. De rondvraag kan beginnen. De juf zal vragen straks hoe het weekend was. Heel veel vingers zullen enthousiast de lucht in gaan.…

en verhandeld nog nooit is gevat. ---------------------------------------------------------------------------------- ‘Onvindbaar (voor het jarige konijn)’ is op 25 januari 2007 verschenen in het eerste nummer van de vijfde jaargang van literair tijdschrift 'Het Liegend Konijn'.…

“Ik geef je”, sprak mijn Franse juf, “voor straf praktijkles soixante-neuf. Je was ondeugend, beste vriend, en hebt dit standje dus verdiend!”…

is zij de tijd verloren en diep van binnen bleef dit meisje klein nog koester ik tot aan het ochtendgloren mijn armen rond het lachende konijn…