Alle inzendingen over kijkgenot van vrouwe

Olivier Bommel en Tom Poes bezoeken dikwijls Donker Bomen Bos bij Rommeldam, waar avontuur loert achter elke boomstam, hen roept naar onbekende wereldhoeken. Na griezelig wagen en onderzoeken komen de twee vrienden, vermoeid en stram, terug in dit rijk van schimmel en zwam. Hun belevenis bereikt de boeken. Hoe in het woud de geëerde helden…

het WK is een gebeuren waar vrouwen niet bij moeten zeuren ze zitten te kijken om te vergelijken tussen hooghouders in vele kleuren het niveau is aan het dalen bij hevig gespetter met palen getrek geruk onder hoge druk dekt men elkaar in groten getale…

Woorden dansen op een slap koord, in de nok van een circusoord, uitgespuwd en verguist door publiek belust op kijkgenot in rampgebied. Waarom nog zoveel vragen als paarden snuivend de dagen “ver-dragen”, hijgend en schuimend in de piste lopen: verkrotte wijken door tijd verzopen? Zal ik rusten gaan in nooit of blijf ik dralen in ooit?…

Mijn arm is jong; nog blank mijn Zwaard; Nooit zag mijn oog dit veld; - 'k Besteeg geen briesend oorlogspaard; Mijn vuist doorsloeg geen Held. Toch is mijn boezem fier en sterk, Mijn hart als Batoos hart! Vlug is mijn blik als 't morgenzwerk, Ze vlammend als mijn hart - Bathilde gorde mij ten slag! Haar hand schonk mij dit…

De bloem, die, in de lente, Te zorg'loos, 't hartje opent, Gevoelt de gure vlagen, De zware hand der kwijning. Dit zij, ô lieve meisjes! Dit zij uw gulden spiegel: Ontsluit uw teder hart, niet Te zorg'loos, voor de mannen! Leer eerst hun deugden kennen; Zie steeds hun liefde groeien: En open dan uw harte! Dan blijft…

Ze hebben zich in vaste dienst verbonden, zodat het kijkgenot heel lang kan duren. Een gat is in de voetbalmarkt gevonden. Entreebiljetten worden grif gekocht. Voor vroege dienst bestaat een vacature: er wordt nog naar een ochtendspits gezocht.…

zeer kunstig aangelegd hier weeft jonge wildernis zich langzaamaan vrijuit onbelemmerd doorheen het luchtige warrige bos blaast zijn helende adem kwistig over de drukke weg een gezellig spijshuis binnen waar keukengerei fraaie potjes en bussen vol lekkernij uit vroeger burgerleven zich stil verkwikkend tonen bij smullen en kijkgenot…

Deze korte zin is voorgoed beland in 't gebouw, dat hetgeen is verscheiden, wil bewaren en kijkgenot bereiden voor wie het oude met liefde omrandt. Die kleine spreuk kan weleens wegdwalen onder weetgierig zoekende ogen of in vluchtige, verstrooide verhalen.…

Maar wát was ik graag: de vrouw onder zijn vrouwen... van wie hij het meest zou houden...…

ik hou van jou met warmte en trouw zomerse hitte en winterse kou zalig beminnen tussen langs zingen over en door drijvende zinnen nu jij…

Mijn handen om haar ranke hals Haar heupen licht aanrakend Lach ik, flirt ik, dans mijn wals Volle lippen, zaligmakend Een spoor, waar ik haar juist kuste Haar lieve buik, oh, warme dijen Ik mag mijn hand daar even laten rusten Terwijl zachte lijven zich nader vlijen Ons ritme, de zwoelte, doet tijd vervagen Mijn genot is hoorbaar, zo is…

En dus bouwde de pastoor een heuse kapel voor Onze Lieve Vrouwe van de Dwaallichten, en nog steeds staat Maria daar, jawel, het leed van dolende zielen te verlichten. En wilt u weten of ze haar werk goed doet? U hoeft slechts ’s nachts de hei op te gaan, kijken of u er spook of dwaallicht ontmoet in het schijnsel van de volle maan.…

Dat wij van Hindeloopen naar Stavoren zijn gelopen jij vergeleek mij met de dijk waaraan wij lagen stonden te kijk met onze kussen zonder vragen ooit eens rijke dame hoonde: wat moet je als vrouwe die in de bedelstand vervallen is en hier al eeuwen woonde…

Ne li occhi porta la mia donna Amore, Per che si fa gentil cio ch'ella mira. Dante Alighieri (1265-1321). Je fijne gratie mij omwevend Als geuren delicaat, Je geest zo lichtend en zo levend Mijn geest omzwevend, saâm opstrevend ... Je tere vrouwlijkheid, mij gevend Een nieuw geluk nog laat Maar jong en lichtend als een avend…

Waar moet je bij ’t kiezen eig’lijk op letten? Bij Mora, Van Dobben of Kwekkeboom ‘Er is wel verschil,’ zegt de snackeconoom ‘Maar ‘t blijven in wezen altijd kroketten’ ‘Het blijven toch kerels,’ haalt zij haar gram ‘Die Samsom en Plasterk en baasje Van Dam’…

Ze droeg een mantel schreeuwerig groen één oorring deed ze meer zei ze…

altijd tegendraads als hij staat gaat zij liggen onbegrijpelijk…

ze zou gaan sterven deelde wat omging in haar hart open ze werd mens leeft voor altijd in mijn hart een vrouw…

Zij die levens mogen maken zij die levens kunnen breken!!! Opgedragen aan alle dwaze vaders die zonder hun bloedeigen kinderen moeten zien te leven.…

Met hare zachte handen rukken zij open wat jaren lang ten bodem sliep - nemen haar deel, met een glimlach, en hopen op sterren en stromen, ànders licht en diep.…

meisje, in je jonge leven worstelen door je puberteit aarzelen om jezelf te geven overlopen van genegenheid vrouw, gebonden en gedreven gevoelig zijn en verweren jezelf vergeten, eerzaam streven argeloos beminnen leren moeder, in je hele wezen leiden, door spel, door boeken twijfelen en beschutting geven samen naar morgen zoeken vrouw…

Hij heeft al een vrouw, ik wou dat het anders was -- wou dat ik haar was.…

spiegeltje hier en spiegeltje daar ingewikkeld te begrijpen maar wel mogelijk, om te kunnen begrijpen mooie heb je en minder mooie heb je, lelijke bestaan niet een wonderbaarlijk wezen dat nieuw leven kan geven aan een andere wezen ze zijn zorgzaam, slim, machtig, geëmancipeerd, gevoelig hebben apenstreken kortom de vrouw…

“De vrouw kent hier haar plaats en ook haar taken, Slechts voor de vorm staan zij nu op de lijst, Voorlopig houden zij zich nog gedeisd”, Aldus de SGP in Hoevelaken. “De vrouwen hebben bij ons eeuwenlang Een daalders plekje op de tweede rang.”…

Jij, ja, jij alleen, jij bent de vrouw voor mij. Jouw parfum is niet mijn smaak, toch heb ik jou maar wat graag om mij heen. En dan die harsnagels op je vingers en uh, uh die dinges, die piercing in je navel. Toch zit ik op mijn gemak met jou aan tafel. Jij, ja, jij alleen, jij bent de vrouw voor mij.…

Vrouwen aantrekkelijk, bemind, uitdagend en slim kunnen met hun lach als van een kind mannen verleiden weliswaar doordacht, maar zo hebben zij hen, die in feite de jagers zijn in hun macht...…

In haar galajurk staat er plots andere vrouw naar mij te lonken.…

Een vrouw in deze wereld een vrouw van de wereld een vrouw als ik, dáár houd ìk van!…

Je weet het niet meer iemand speelt met je geheugen en doet dit steeds maar weer je duikt in je herinneringen maar het is zo duister daar weten of die koffie vers is valt je al zwaar alles om je heen is nieuw het ruikt toch zo fris je hoort iemand zeggen dat het al weer mis is maar wie is die vrouw en wat wil ze van jou?…

Want deze vrouw, zozeer een vrouw gebleven, straalt zacht en warm, voorbij haar eigen leven, boven de roes en boven het verval.…