Alle inzendingen over kijkgenot van vrouwe

Olivier Bommel en Tom Poes bezoeken dikwijls Donker Bomen Bos bij Rommeldam, waar avontuur loert achter elke boomstam, hen roept naar onbekende wereldhoeken. Na griezelig wagen en onderzoeken komen de twee vrienden, vermoeid en stram, terug in dit rijk van schimmel en zwam. Hun belevenis bereikt de boeken. Hoe in het woud de geëerde helden…

het WK is een gebeuren waar vrouwen niet bij moeten zeuren ze zitten te kijken om te vergelijken tussen hooghouders in vele kleuren het niveau is aan het dalen bij hevig gespetter met palen getrek geruk onder hoge druk dekt men elkaar in groten getale…

Woorden dansen op een slap koord, in de nok van een circusoord, uitgespuwd en verguist door publiek belust op kijkgenot in rampgebied. Waarom nog zoveel vragen als paarden snuivend de dagen “ver-dragen”, hijgend en schuimend in de piste lopen: verkrotte wijken door tijd verzopen? Zal ik rusten gaan in nooit of blijf ik dralen in ooit?…

Mijn arm is jong; nog blank mijn Zwaard; Nooit zag mijn oog dit veld; - 'k Besteeg geen briesend oorlogspaard; Mijn vuist doorsloeg geen Held. Toch is mijn boezem fier en sterk, Mijn hart als Batoos hart! Vlug is mijn blik als 't morgenzwerk, Ze vlammend als mijn hart - Bathilde gorde mij ten slag! Haar hand schonk mij dit…

De bloem, die, in de lente, Te zorg'loos, 't hartje opent, Gevoelt de gure vlagen, De zware hand der kwijning. Dit zij, ô lieve meisjes! Dit zij uw gulden spiegel: Ontsluit uw teder hart, niet Te zorg'loos, voor de mannen! Leer eerst hun deugden kennen; Zie steeds hun liefde groeien: En open dan uw harte! Dan blijft…

Ze hebben zich in vaste dienst verbonden, zodat het kijkgenot heel lang kan duren. Een gat is in de voetbalmarkt gevonden. Entreebiljetten worden grif gekocht. Voor vroege dienst bestaat een vacature: er wordt nog naar een ochtendspits gezocht.…

zeer kunstig aangelegd hier weeft jonge wildernis zich langzaamaan vrijuit onbelemmerd doorheen het luchtige warrige bos blaast zijn helende adem kwistig over de drukke weg een gezellig spijshuis binnen waar keukengerei fraaie potjes en bussen vol lekkernij uit vroeger burgerleven zich stil verkwikkend tonen bij smullen en kijkgenot…

Deze korte zin is voorgoed beland in 't gebouw, dat hetgeen is verscheiden, wil bewaren en kijkgenot bereiden voor wie het oude met liefde omrandt. Die kleine spreuk kan weleens wegdwalen onder weetgierig zoekende ogen of in vluchtige, verstrooide verhalen.…

Mijn handen om haar ranke hals Haar heupen licht aanrakend Lach ik, flirt ik, dans mijn wals Volle lippen, zaligmakend Een spoor, waar ik haar juist kuste Haar lieve buik, oh, warme dijen Ik mag mijn hand daar even laten rusten Terwijl zachte lijven zich nader vlijen Ons ritme, de zwoelte, doet tijd vervagen Mijn genot is hoorbaar, zo is…

ik hou van jou met warmte en trouw zomerse hitte en winterse kou zalig beminnen tussen langs zingen over en door drijvende zinnen nu jij…

Maar wát was ik graag: de vrouw onder zijn vrouwen... van wie hij het meest zou houden...…

En dus bouwde de pastoor een heuse kapel voor Onze Lieve Vrouwe van de Dwaallichten, en nog steeds staat Maria daar, jawel, het leed van dolende zielen te verlichten. En wilt u weten of ze haar werk goed doet? U hoeft slechts ’s nachts de hei op te gaan, kijken of u er spook of dwaallicht ontmoet in het schijnsel van de volle maan.…

Zij is fraai in haar hoogrood kleed. Zij huppelt langs klaprozen en haar kleed ritselt. Er hangt een stiekem verwachten. Met geile ogen hurk ik tussen de twijgen van haar arendsnest. Hoeveel jaren hebben haar gebeten? Ik voel de zomerhitte op mijn gelaat stralen, in haar hinderlaag want ik word een mikpunt in de luwe stilte. Voorbarig samenkrimpen…

In jou zie ik mijzelf, mijn moeder en alle vrouwen die ik ooit kende We hadden beide lief we huilden beide zoute tranen We klaagden af en toe en waren eenzaam in onzelf De leegte die wij voelen is voor een man niet te begrijpen Rationeel zijn we niet wie we emotioneel zijn Zij voelt, wat jij voelt, wat ik voel Zij is, wie jij bent, wie…

Vaak kom ik je tegen, altijd onverwacht Stop toch even, dan zie ik al je pracht Kijk in mijn ogen, zie wat ik bedoel Als dat toch zou mogen, schenk mij dat gevoel Dan geef ik mijn lippen en wordt bevrijd Een kortstondig verbond, zonder enige spijt…

gezwicht voor jou voor jou als vrouw je vlees dat ik vrees brandt mijn verstand streelt bespeelt mijn beeld doodt mij bloot in je begerige schoot…

Ik sla de kamer kort en klein Scheur de bank tot pulver De tafel moet een bijl verduren Breek de tussen- muren uit Ook als deze dragend zijn Zij komt thuis en ziet hoe leuk de lamp kleurt bij het aardewerk alvorens ze de troep opmerkt Dat is Hoe Vrouwen Zijn…

Wim Duisenberg zijn vrouw die heeft een hobby. Ze zwaait graag met de Palestijnse vlag. Haar man zegt dat het van hem best wel mag. Ondanks bezwaren van de Joodse lobby. En Rita Kok heeft, om haar man te stangen, Haar zelf-geweven theedoek uitgehangen.…

Je kan een vrouw sensueel vinden geheimzinnig elegant of misschien wel krachtig hard en fel Maar het maakt eigenlijk niets uit Want hoe ze ook is, ze is net als een man, gewoon een mens…

Als een tochtvlaag scheerde zij aan mij voorbij eer ik wist, wat zij mij te doen aanried huiverend stond ik op een duinslag nabij de zee, die landinwaarts dreigde te springen, die trachtte mij te verzwelgen met een weids gebaar ik, die niet goed wist, wie zij was, wat zij deed niet alleen de zee, ook de winter was nabij die mij zou dopen in eindeloze…

alsof het een harp was die in zijn hart paste, een droom van een ding dat mooi was als een voetstap in het zand zo gevoelig als gras, zo goed van vorm als een ei, geheimzinnig als een spinnewiel of wimper- kruller, luchtig als turf vreemd als een sneeuwvlok lekker als een teruglopende wekker, zacht als de luchtbel in een waterplas…

zij nadert ik kijk haar aan herkenning In haar ogen zie ik de beelden van pijn en angst Ik herinner mij haar bevende stem toen ze smeekte te stoppen Toen was ze klein nu staat ze daar met ronde borsten voor me haar tepels priemen uitdagend naar voren Haar massale dijen staan in het teken van cellulitis Een echte vrouw Ik wil haar leren…

In het gebied waar dromen leven, en wensen geven, je laten beven, een zoet verlangen, in emoties gevangen, momenten wachten, de daad verzachten, ben ik in gedachten. Ik denk aan jou, aan ons, en hun. En realiseer me dat we weer dichter bij elkaar zijn.…

Vrouwen moet je behandelen als broos vaatwerk Dan zijn ze als Was in je handen Vrouwen zijn als druiven Je moet ze plukken als ze rijp zijn Je moet vrouwen met respect behandelen Daar krijg je wat voor terug Mannen moeten het juiste pad bewandelen anders vang je een langpootmug…

Het meisje is ver weg en stilaan werd ik een vrouw, en ik vraag u vriend, Wat is de ziel van ons leven? En vriend dit verhaal is echt. Ik zal je nooit vergeten. Maar een toekomst lag in ons verleden.…

*Geen enkele vrouw kan van haar echtgenoot verwachten, dat hij haar evenzeer lief heeft, als toen hij haar minnaar was.…

Dag vrouw, dag mooie zachte pop breekbaar ben je geworden en breekbaar is je lot.…

je was een vrouw geen enkel bezwaar Jij hield van mij heel veel zelfs Ik heb het nooit geweten van een vrouw maar je mag niet vergeten ik ook van jou...…

Verloren was het paradijs, omdat een vrouw, die toch de vrije keuze had, het klokhuis boven ‘t klokkenspel verkoos. ---------------------------------------------------------- (Uit: Plectrum et Emergo, Liverse 2003)…

Zij speelt vrouw. Aan tafel bestelt hij oesters/ zegt hij mooie woorden. Ze lacht en flirt en voelt haar haar. Vriendin belt. Hij neemt de telefoon. "Ze is mooi" zegt hij. Ze drinkt en pakt 1 hand en streelt 1 vreemde wang. Hij gaat naast haar zitten mond op tong en vice versa.…