Alle inzendingen over levensboek

levensboek koester daarom ik elk van jouw jaardagen overtuigd van weten de slingers die ik hang ringen virtueel ons een verbond bladerend in mijn levensboek kleur ik vandaag voor jou de kaarsjes en ballonnen die naast de jaren vooral de momenten beelden die jou tot betekenis maken gisteren, vandaag en morgen bladerend in mijn levensboek…

Mijn levensboek wordt door God geschreven op elke pagina wordt meer geloof gegeven. Geloof kan men niet leren, u krijgt het mee, de ziel krijgt u van God, niet van een fee. Nu ik ouder word, pak ik mijn levensboek door God geschreven, raakt nooit zoek.…

Je levensboek gaat verder, steeds weer een trede omhoog, en toch bereik je nooit net die regenboog. Het verhaal in je levensboek gaat maar voort en voort, het trouwen en kinderen krijgen is wat nu scoort. Het verhaal in je levensboek lijkt maar verder te gaan, dit gebeurt zonder dat we er even bij stil staan.…

Maanlicht vormt het levensboek. Vuur bij open haard.…

nu wij jou node maar dankbaar uitzwaaiden opent ons zich in ieders eigen hart bewaard een kleurrijke encyclopedie aan momenten die ons jarenlang het hoofd in stilte vergaarde elk moment is een foto vol van herinnering met een persoonlijke kleur en perspectief van en op de gedeelde dromen en avonturen die wij als kostbaar goud koesteren blijven…

heb jouw boek gelezen maar in de film van je leven kwam ik fragmenten tegen waarin jij totaal anders was vreemde ogen zagen een vrouw die verrassende kanten combineerde met charmante hoopte dat film en boek gelijk zouden lopen ik herlees maar de inkt wil niet drogen…

De Oogst van wat gij hier mocht zaaien, Zult gij in de Hemel maaien, Als gij neerknielt voor Gods troon; Als uw naam, met Englenschrift, 't Levensboek wordt ingegrift.…

Op kousenvoeten Kleurt ze haar dromen De melodie van zilverglanzende Klanken zo zacht Zo warm…..zo teder Zijn haar handen Als vingers Rozenplukkend Haar levensboek bespelen In de morgen dauw Van pril ontwaken Met een blos op haar wangen Spreken haar ogen De taal van haar hart Zelfs als ze glimlacht Fluistert ze “ik mis je zo”…

Mijn broers, die zijn gewoon uniek: schilden, wasten, schepten kolen voor een kleine zus altijd sympathiek jouw hand in de zijne verscholen Volgen kon je hun spoor geschreven in het levensboek gelukkige herinneringen die je regelmatig op zoekt Deze band gaat nooit teloor gevormd door het nagelaten spoor…

Lange tijd hield jij een spiegel voor mijn ratio, die zich beperkte tot mijn binnenste, ik fleurde op verwijderde mezelf uit jouw boek mijn verleden, en jouw bladzijde totdat de leesvijver bevroren was en nu je dood bent werpt een schaduw zich over de alfabetische rivier die meandert over alle bladzijden van het onzichtbare levensboek…

Gister is nu, vandaag is nu, morgen is nu slechts onderbroken door korte verhaaltjes uit een onvoltooid maar lang verleden tijd die zich blijven herhalen in het absolute nu als krassen op een oude langspeelplaat de bladzijden die ik nog graag met haar zou willen lezen zijn vastgeplakt en opgesloten in haar onvoltooide levensboek ik heb…

Het is nutteloos Geen harmonie Geen vrede Geen verdraagzaamheid De mensen blinken uit In frustratie en kaalheid Van hun gevoelens Een dorre lege plek In hun hart Toekomst wat is dat Een groot wit blad Geen woorden te vinden Die het levensboek Weer aan elkaar kan binden.…

Je bent meer dan jouw problemen ik zie de ontwikkeling van jouw ziel in de balans van licht en zwaarte door plotselinge momenten zonder vooroordelen is jouw lichaamstaal vol van volledig begrijpen je brengt iets waarop het levensboek kan leunen daar is alles tezamen in universele spiritualiteit herken ik jouw gevoelsleven nu de avond…

schaduwzij ver weg van het schools gedruis Ze paste er gewoonweg niet bij ze was ronduit een grijze muis Haar wereld aan de binnenkant verborg ze voor ’t vreemde oog Voor het oog was ze transparant doch zij was muisje regenboog Eenzaam en aan de schaduwzij scheen wat ieder van haar dacht Maar elke dag sierde een bladzij van haar levensboek…

De flitsen banen zich een weg als een rode draad door zijn levensboek. Het verhaal speelt zich af als verlangen die werkelijkheid wordt. Het intens beleven in geest en ziel. Beneveld door de schoonheid van de toekomst wordt het verleden gewist en vergeten. Claire Vanfleteren…

De blaadjes in mijn levensboek Zijn de laatste tijd wat grauw Niet dat ik me zorgen maak Nu het niet zo klikt met jou Niet dat ik me zorgen maak Om de drukte in mijn hoofd Mijn kaars die te fel brandt En wellicht vroegtijdig dooft Niet dat ik me zorgen maak Om de twijfels in mijn leven De rust die wordt gemist En die jij me terug kunt…

garantie maar navigeer je het hart weet leef je, leef je in de wereld pak je de trein van het leven stappen mensen op en stappen mensen af volgen hun hart de dag zal altijd duren in het ritme van dag en nacht adem je toekomst in stroomt de hartfontein door verbonden aan liefde want het hart weet, kent ziet, hoort en voelt om je levensboek…

levenslang werd zij door de liefde gedreven blijft zij ons voorbeeld dat nimmer vergaat moeder, - de liefste in ons leven stond altijd voor haar kinderen paraat Moeder, die wij u nu moeten afgeven… een groot verdriet dat aan ons knaagt,- een levensboek vol herinneringen opslaat Moge zij, hierboven ook hoog worden verheven!…

Vertel dan van vervlogen jaren toen de zolder nog van mij was waar verloren geesten ooit woonden van hoek tot hoek, vluchteloos spreek nogmaals die laatste woorden en geef het levensboek een gouden rand zonder stukgelezen kaft noch ezelsoren maar blader vooral door het laatste deel zodat fragiele schoonheid blijft behouden en verwondering…

De dagen van ons leven staan in Zijn levensboek geschreven onze weg heeft Hij nauwkeurig uitgetekend duur en afstand precies berekend toch is die weg niet voor iedereen gelijk, voor d’ ene loopt hij over rozen, voor d’ andere door slijk, voor d’ ene kort voor d’ andere lang maar eenmaal aan de grote doorgang is niets meer van belang…

zonder zuidwester maar op z'n minst met dikke regenjas en capuchon of een muts op je tetter als een kind met laarzen, stampend in een plas De sprokkelmaand vliegt om - de tijd der spaanders is aangebroken, roestbruin kleurt het hout van verregende takken in 't dode woud de tijd van de reinigingsmaand Februari het levensboek…

Het samenspel van vele dingen, het weefselwerk van 't tafeldoek, het doet mijn hart van vreugde zingen al kent het spijt en smart en vloek, al moet een paal mijn vrijheid ringen, al moet ik spellen 't levensboek.…

Zelf de zee zijn, een donker bed waarin de pijn zich keer op keer verheft als een golf en ingebed het zand bedekt met rimpels rimpels die vraagtekens trekken achter vragen van hoe het gaat op een gelaat waar je jaren leest een levensboek zonder woorden zeldzame woorden strompelend uit dromen van de nacht, als vuursteen je gebeente splijten…

Zo graag wil ik met nieuwe ogen kijken, dan zal het levensboek weer anders lijken maar wie gaat hier dan met de pluimen strijken????…

zorgen maken hoef je niet dingen die je toch niet ziet laatste hoofdstuk uit je leven heeft de Heer al uitgeschreven dank de Heer het allermeest als je zo je dagen leest elke dag naar Hem op zoek Schrijver van jou levensboek.…

Weinig woorden zijn een overvloedig maal, schrijven snel, diep vorsend, een levensboek: wellicht verleden _ én toekomstverhaal.…

bewogen in het rulle zand het strand leek eindeloos, getogen tussen onvolkomen en verpozen onder droomverlangen, mijn linkerhand droeg een horloge, vlinderbestendig met het noodlot niet voorhanden verbaasd de ogen dichtgeknepen en dampend van verlangen, vertrok je liep je dagen langs de oevers, van toen in de innerlijke stilte van het levensboek…

Nu sterren loom hun licht ontsteken de maan zich langzaam wassen laat herkauw ik stof uit stenen breukvlak waarop het denken krassen maakt De droom is levensboek en spiegel Het bed herbergt een duister lot Waar slaap mijn starre wanen pelt een weg baant naar een verre God Verloren in de grot der blinden gemaakt door Hypnos’ beeldfabriek…

Mijn levensboek telde talloze pagina's waarvan er vele zwart waren gekleurd ik heb ze één voor één verwijderd met kracht heb ik ze eruit gescheurd Wat overbleef waren pagina's zo blank die ik weer kleurig hoop te beschrijven al zal het eerst nog grijzig zijn dat zal niet heel m'n leven lang zo blijven Ik wil opnieuw mijn liefde schilderen…

waarnemen kunt Blijf vrolijk als je belachelijk wordt gemaakt Kus juist als anderen nieuwsgierig kijken Slaap zelfs als je bang bent voor dromen Ren als er geen beweging in je zit zelfs als de herinneringen je knijpen in je hart weet dan dat dit jouw ervaringen zijn zonder dat ben je een lege bladzijde in je eigen levensboek…