12 resultaten.
lichtglans
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
945 wanneer een spiegel glijdt
uit de nacht
het doolhof vult
tussen duin en dromen,
de maan zich losschudt, minutenlang
meer dan vol
verandert de zee niets
aan zomergrassen, te midden van
de dag
bloemen zullen opgroeien
als sterren in een vijver, hun dorst lessen
met golfjes dons
geplukt uit het sierspoor van de eend
die in…
niet de afstand voor Peter en Caja
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
414 ready, ready go
roept de oude prins als hij
het stalen ros bestijgt
de liefde beweegt hem voort
van huis naar haar
het verlangen is te groot
enkel om het licht
het zonlicht met
haar te delen
de bezwerende reis
tot de laatste lichtglans
van de schemer…
Betula lenta
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
527 Betula lenta, warme blik
en teder ademhalen,
de lichtglans in verhalen
en schaapjes in de wei.
Betula lenta, kinderzang
en katjes aan de bomen,
het voorjaar weer gekomen
en wij zo zonnig blij.…
ONDERSCHEID
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
105 Trouwe gelovigen
zijn beducht voor Gods vijand
die griezel van een duivel
doodslager of woeste leeuw
klaar voor de aanval
om een ieder af te kraken
dan is hij licht herkenbaar
maar ik vrees veel meer
de Boze zich voordoende
als een stralende engel
omgeven door schone lichtglans
prachtige beloftes brengt
mijn ogen vorsen en priemen…
0NTT0VERD
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.087 Zacht sprak zij 't uit - de donk're ban verdween,
en, waar 'k in duisternis heb neergezeten,
daar straalt nu witte lichtglans om mij heen.…
TUINRUST
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
181 Avondgloed daalt door
de kale boom, waaronder
een paardje zwart glanst.…
GETIJ TWIJFELT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
163 Herfstloof kleurt en valt;
daarbij tonen talloze
bloesems zich te vroeg.
SPIEGELING
Takken, kaal en grauw,
hangen over de vijver,
glanzen daar onder.…
Hare buik is zo welvende en zacht
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.450 Hare buik is zo welvende en zacht
Als van de wijde zee een ronde golf,
Die een oneindige lichtglans bedolf
Binnen zijn tedere en donzen vacht.
Van uit die tedere en donkre nacht,
Waarmee zij haar schatkamer overscholf,
Zal stijgen, die zich zelf uit haar opdolf,
Tot vrijheid ene lichte gouden vracht.…
Wrede jager
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
337 haar smaad en beschimmeld brood gaf te eten
Tussen het vreemde volk in haar God verblijdt
De wolkkolom vooruit waar het onrecht wordt gemeten
Al die dingen eromheen dat de levensvreugde bang maakt
In de pijnigende donkere voorsmaak van de dood
Belager bitter wrede jager 't is de hemel die waakt
Bij dag, en in de nacht als de ster in lichtglans…
Aan ene onbekende
poëzie
3.3 met 21 stemmen
2.554 Dan kwaamt ge - een lichtglans - voor mijn dolend oog gevaren.
En eensklaps trilde een wonder zingen op de snaren,
een lang vermiste toon, die me optilde uit de smert,
muziek, die als een blauwe zee bewogen werd,
wijl - ster der hoop - uw oog er pinkelde op de baren.
O!…
AAN ENE ONBEKENDE
poëzie
3.2 met 12 stemmen
2.234 Dan kwaamt ge - een lichtglans - voor mijn dolend oog gevaren.
En eensklaps trilde een wonder zingen op de snaren,
een lang vermiste toon, die me optilde uit de smert,
muziek, die als een blauwe zee bewogen werd,
wijl - ster der hoop - uw oog er pinkelde op de baren.
O!…
STILTE
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.136 Hoe aan de zeeman had ik die lichtglans
aanstaande donkerheen verkond?
En mij — een ogenblik verheldring
had me aller stormen vroeger woên,
als waar ’t in overmoed, vergeten
ja, niet meer mooglijk wanen doen?…