Alle inzendingen over mannenmars vrouwen

Wat een mannen wat een mensen wat een gedoe wat een moeten maar vooral wat een mogen ONTmoeten op en in de MANNENMARS 't ontmoeten met vrouwen o.a.…

Maakt uw vriendin uw zorgeloze leven Dat u genoot als vrije vrijgezel Door haar bemoeizucht steeds meer tot een hel Dan is de wijze raad die ik kan geven: U komt het snelste af van dit soort vrouwen Door ogenblikkelijk met hen te trouwen.…

ik hou van jou met warmte en trouw zomerse hitte en winterse kou zalig beminnen tussen langs zingen over en door drijvende zinnen nu jij…

Mijn handen om haar ranke hals Haar heupen licht aanrakend Lach ik, flirt ik, dans mijn wals Volle lippen, zaligmakend Een spoor, waar ik haar juist kuste Haar lieve buik, oh, warme dijen Ik mag mijn hand daar even laten rusten Terwijl zachte lijven zich nader vlijen Ons ritme, de zwoelte, doet tijd vervagen Mijn genot is hoorbaar, zo is…

Maar wát was ik graag: de vrouw onder zijn vrouwen... van wie hij het meest zou houden...…

Van hier tot daar, van toen tot nu—een keten van hartslag en strijd, tot elke vrouw vrij is, tot rechtvaardigheid heerst, en niet enkel in tijd.…

Wij vrouwen praten inderdaad te veel, maar zelfs dan vertellen we niet de helft van wat we weten.…

Eigenlijk moet je met degene van wie je denkt te houden zo weinig mogelijk samen zijn. De kans dat veelvuldig persoonlijk contact de liefde -of wat het ook is- verpest, is heel groot.…

Uitdagend en speels danst ze in het rond, daar staan puisterige pubers met open mond. Ze strooit gul met feromonen, want gieren moeten die hormonen! Beste vrienden zullen elkaar bevechten, ja, alleen vuisten kunnen deze zaak beslechten!…

Na veel moeite en gedoe was daar alleen nog maar die string, maar sjonge, een vagina blijft een ingewikkeld ding!…

Voor dans en show gaf ik haar een tien, maar na die ene keer had ik het ook wel weer gezien.…

In haar galajurk staat er plots andere vrouw naar mij te lonken.…

Een vrouw in deze wereld een vrouw van de wereld een vrouw als ik, dáár houd ìk van!…

Je weet het niet meer iemand speelt met je geheugen en doet dit steeds maar weer je duikt in je herinneringen maar het is zo duister daar weten of die koffie vers is valt je al zwaar alles om je heen is nieuw het ruikt toch zo fris je hoort iemand zeggen dat het al weer mis is maar wie is die vrouw en wat wil ze van jou?…

Want deze vrouw, zozeer een vrouw gebleven, straalt zacht en warm, voorbij haar eigen leven, boven de roes en boven het verval.…

Leuke vrouw lekkere meid grappige griet frigide frivool lusteloos depressief vol energie lief ontloken haar los of opgestoken verdrietig blij gelukkig ontstemd geremd nukkig sjaggerijnig ongesteld uitgeblust uitgeteld. Vreugdevol mesjokke gek dol maf geschift foute lippenstift oorring neusring in tatoeage nep of echt.…

De fijnste streling die jij kent is mijn straling op jouw huid Mooier dan dat gevoel kun jij niet zijn Ik ben jouw liefste minnares Je neemt mij met de naam die je me geeft: Meesteres der Stralen, zon van jouw leven Jouw hoogmoed maakt mij mens, wetend dat ik te licht, te heet ben om met jou intiem te zijn Daar kun jij slechts van…

En zelfs de dromen worden spaarzaam waarin een vrouw mij nog verleidt, ik zeg tabee aan heel die santenkraam, ben reeds in het hier en nu bevrijd. Dus, om het nogmaals te stellen, geen vrouw krijgt bij mij nog voet aan boord, hoe mooi ook haar dellen en megagrot, dikke ram op haar snoet!…

Dan weet ik het weer helder en zeker Ik mag me vrouw noemen, ten voeten uit. Wat een prachtige naam.…

Een plek om onder vleugels, om sterk, gedreven, leven door te geven, om in zachtheid, humor je te hullen, om te voeden en te hoeden, om te strijden, te beschermen, om de schoonheid zelf te zijn, om rust te vinden om opnieuw, ja steeds opnieuw weer te verbinden om trots te zijn en rots te zijn in de branding om stil te staan bij onze ziel…

En al deze vrouwen hun lachen de witte villa in een avondtuin van wandelen langs purperen struiken en bomen en al de vrouwen drinken zware wijn en gloeien op het voorhoofd van de jongen zo vragend.…

vrouw moeder de schepping in zich dragend baarde zij haar genereus opnieuw als meisje vrouw moeder.…

Met lange lome tred beweegt zij achter haar oogleden spiedend naar bewondering weet zij haar kansen niet gering in strak zwart, uitdagend rood of soms een kleurloos niet, met hoed of wapperende zijden sjaal ik zie hoe zij geniet.…

leek te komen, veel te kort wat haar leven had mogen duren de pijn is vertrokken enkele reis, niet uitgezwaaid gemis en verlangen wieken als schaduwen voor de wind, ongrijpbaar afgedankt als het gerafelde web van een spin zij schrijft haar naam in het zand wist hem met haar voet schrijft opnieuw peinzend leest ze: 'VROUW…

donker zijn haar ogen vurig is haar mond een prachtig wijf een geurig lijf onweerstaanbaar om te stelen Miro heeft haar zo getekend maar de zon brandt haar onblusbaar voor eeuwig in mijn lens…

Als ik toch eens een vrouw geworden was in plaats van de man die heden toch ben Dan hield ik net zoals nu niet van poespas en was ik misschien wel slank als een den Een schone vrouw had ik dan willen zijn eentje met heel schitterende, lange haren Dan schreed ik iedere dag in zonneschijn; hoefde ik niet voor de oude dag te sparen Dan zou…

Glooiend, donzig warm, ontrolt dra voor 't vroege oog dauwheuvels' tapijt.…

vergeelde bladzijden tot een oud en stoffig boek de kleur van haren vlammen mij tegemoet mompel "das wahr einmal" zelfs in sepia ziet het nu bleek we lachen om de lengte van de rokken mijn hemel wat zagen we er uit hotpants en lange rok Afro-kapsel, sluik en lang dan weer een blonde korte pruik een strakke spijkerbroek wie was die vrouw…

Wat vrouwen kunnen met niets dan levendige lichaamswarmte: het met hun vingers bezingen van aangename dingen omdat ze alle tien durven leven in en met emotie –hij verbrokkelt en is bangelijk broos.…

met een roze strik de grauwe vrouwen die enkel houden van en verder zich onthouden van oprecht in de echt de wereld ooit vergeven in tijden lang vervlogen in ieder schrift beschreven dat ze niet te betrouwen ook maar slechts des mensen zo boven, zo onder de zoden iedere dans met zeden een ronde onbeslecht elk gevecht al lang verloren…