Alle inzendingen over menselijke beperking

Het moet als toeval beschouwd worden dat (pas) in 2012 in Montreal verder wordt gepraat over de beperking van mondiale CO2-uitstoot en dat in pre-Columbiaanse tijden de Maya's in datzelfde jaar het omkeerpunt in het menselijk bestaan voorspelden.…

De taal behoort aan de vogels ík ben te mens om te vliegen ik sta als een huis op de wereld gebouwd en dik uit aarde ik ben ongeveer degene die schuilgaat binnen de muren en uitvloeit achter de ramen van de blauwe achterkamer het geurt er naar mest en naar liefde er staat een plant in een kooi de taal behoort aan de vogels de mens schuilt…

nu eindelijk een menselijke vorm heeft…

onafhankelijk van zware woorden en kunstmatige gedachtegangen wars van ieder soort complexiteit is de eenvoud een begrip op zich de eenvoud, door zo velen verstaan maar door slechts enkelen gesproken de beperkingen van de menselijke geest door bijna niemand goed begrepen helderheid, wars van abstractie het hart vertolkt door een mond…

Houden van, was haar nodig hebben: hij voelde daar niets voor, zo'n samenwerkingsverband had zo z'n beperkingen. Om haar hart te kunnen horen kloppen, was een kwestie van experimenteren, kijken of de verwachtingen uitkwamen.…

en hij sprak tot haar : jij bent mijn boom jij bent mijn leven ik wil je alles geven maar wat ik droom vergeet dat maar…

hoeveel woorden heeft een taal wie telt ooit de zinnen van een verhaal al wat mensen denken, voelen proeven, zien en horen dieren, kleuren, planten en geluid zelfs het kleinste stofje draagt een eigen naam zesentwintig tekens kleuren ons bestaan…

dat kan ik dus niet, uitwaaieren, mezelf prostitueren op andere sites ik heb mezelf hier gevonden en bevredigd ik geef mijn woord minder heb ik niet nodig ja, u kunt mij ook nog vinden op liefdesgedicht.nl, maar dat beschouw ik als een jeugdzonde ik was toen pas vijfenvijftig grijzend, nog niet zwart…

Er was 's nachts iets in mijn luier beland. 't Moest nu nog heel vroeg in de morgen zijn. 'k Kon niet meer slapen; maar 'k was nog te klein om over 't hekje van mijn ledikant te klimmen. - Buiten, in de zonneschijn, hield een merel boven op een gootrand zijn mededingers zingend op afstand; er waren grenzen aan zijn broedterrein. 'k…

Water drukt opwaarts zwaartekracht doet ons vallen vogels lachen luid.…

de dimensies van dementie beperken zich tot toen en nu met een stop bij dan…

Waarom worden mensen die een beperking hebben vaak gepest? Wij zijn ook maar mensen die zoeken naar vrijheid. Accepteer ons nou gewoon zoals we zijn dan is er ook geen ruzie voor de rest.…

Alles kan.…

Waar vrijheid is daar groeit geen roos want enkel in 't beperken, het snoeien kan ze groeien. Waar vrijheid is daar zingt geen lied want enkel in 't beperken, het zwijgen kan het klinken. Waar vrijheid is daar is geen beeld want enkel in 't beperken, het kappen kan het leven.…

worden betaald voor de nodige zorg wie heeft de kracht en de macht het goede te doen vraagteken blijft in de hoop op meer menselijke warmte.…

je kunt het licht niet zien haat iedereen en de wereld het lot was hard en onrechtvaardig je wilt huilen luidop schreeuwen maar moet je weten kind van de rekening soms zien we zoveel meer met onze ogen… dicht!…

Het dal wanneer je de ogen opent zware sloffen naar de keuken lopend De ochtend giet je zwart in een kop Je staat weer beladen op De cafeïne vergezeld van nicotine Ik snuif de ozon op in de ochtend zon Een donderslag bij duistere hemel en ineens is daar het licht De donkere wolk verdwijnt kijkend in de koffiedik De chemische rommel maakt…

We kijken allen van binnenuit naar buiten Zetten ons oordeel af Door met kracht de deur te sluiten Kijken door andermans ogen volgt niet door een straf Vind rust voor je woede gaat uiten Door geweten versterkt vergeven, is niet laf Wens niet te ontvangen wat je de ander gaf Er komt een dag dat we op ons zelf stuiten Geen actie is ook een…

Homo sum, humani nihil a me alienum est.…

Wij Mensen zijn ooit door een God gemaakt Een liefdevolle, giga-wijze Moeder Een kunstenaar, een Schepper, Een Behoeder die over 't welzijn van de Wereld waakt Wij zijn ooit naar het evenbeeld geschapen van deze Moeder-Vader-lijke Draak. Elk met een onbetwistbaar eigen smaak (dus 't heeft geen zin een ander na te apen) We zijn bezield…

Hij ademt voorzichtig in deze onbevangen stilte een woord van vrijheid misschien subtiele kern van grenzen, gelijkgestemden het is al donker in de nacht maar dat doet geen pijn omdat hij niet meer wacht met mens te zijn.…

Op goede dagen ben ik niet alleen loopt liefde mee, een stapje opzij is dan zo gedaan, als het ware in liefdes schoenen gaan staan en voelen en weten wat liefde zou doen, liefde die de ander begrijpt en neutraal houdt van iedereen, onrechtvaardig neutraal evenveel van iedereen omdat zij zoveel groter is dan wij Op goede dagen loop…

in een tintelend ervaren waar zachtheid spanning rondde in energieën die in extravagante kleuren vurig paarden later opgelicht uit het aardse bed van de kleine beperking zij lieten ons met een bijna hemelse glimlach naar ons eigen nirwana gaan…

Beperkingen, belemmeringen zakken door hun betekenis heen. Menselijke dingen zijn herroepen door een Heerlijke genadedaad: niemands leven vergaat in Verlichte staat op Paasmorgen!…

Wie zich niet wil beperken tot puur fris, En na een feestje zelf naar huis wil rijden, Mag zich nu met een apparaat verblijden Dat voor verbeteringen vatbaar is. Het is een drankslot, inclusief ‘beperking’, Je stelt het waar je bij zit buiten werking.…

Angstig ben ik voor vrijheden, die me beperken kunnen. Moedig ga ik om, met beperkingen, die me bevrijden zullen. Een merel begint te zingen. De krant valt op de mat.…

Al laat ik de machine de zinnen smeden, ik blijf de meester van mijn verhaal; de stem blijft van mij, menselijk, bezield en warmbloedig.…

Stenen worden gestapeld gemetseld tot een muur om ons te beschermen tegen kou en wind de muren worden omgeworpen met de stenen wordt gegooid wij staan weerloos in de wind en deppen onze wonden geen hart bevat de warmte om muren te beschermen in omzien naar elkaar.…

Hij ademt in deze onbevangen stilte een woord van vrijheid misschien subtiele kern van grenzen, en gelijkgestemden het is al nacht maar dat doet geen pijn omdat hij niet meer wacht met mens te zijn.…

als je op de koffie komt wil ik je bittere chocola geven dan proef je waar het leven naar smaakt en wie weet komen wij misschien ooit nog samen in een boek terecht met slechts het vermoeden dat wij meer dan dichters waren…