Alle inzendingen over merlijn

al die tijd voor jou bewaarde niemand zal je hier iets beletten ik besef waar het ontaardde en weet immers wie jij bent ken je werkelijke waarde toen je dit land hebt verlaten kreeg ik pas in de gaten dat je niet meer geloofde in ons sprookje en dat ik toveren kon maar nu jij je dwaling overwon wil ik hem weer zijn jouw enige echte Merlijn…

Ik neurie mezelf in slaap met echte dromen, feeën om me heen, en een haag vol doornen De uil roept, ja ik kom, ik ga weg van het schuilen voor vreemde mensen Het witte licht draagt me door de zomervelden, klaver groeit in mijn voetstappen we zijn weer thuis in de echte wereld zoals toen het begon en het leven van gisteren lijkt…

Merlijn zelf is volgens overlevering in Stonehenge verantwoordelijk geweest voor mirakels.…

Ik wil een zee zonder golven En strooi rode bloemblaadjes in een rimpelloze oceaan Ik breng een ode aan het water waar alle rusteloze rivieren in uitmonden Om zich vol goede moed te herpakken en slagregen en miezerbui te worden in Noorwegen, stille sneeuw in Siberië Bluswater in verhit Griekenland, wijwater in een grote kathedraal De…

De missie van Merlijn was zijn zwaard - zij had beloftes aan zichzelf aanvaard - het vuur bleef smeulen - als stralende sterren aan een gitzwarte hemel - om als een orkaan telkens weer op te laaien - een worsteling met integriteit en loyaliteit - het juiste moment is vaak moeilijk te bepalen - bang om te verliezen luisterden ze naar de stilte…

Merlijn tovert even niet. De kleine blonde, is dood. bloemen zullen zich mettertijd, weer ontbloten aan de zon, harten worden weer verwarmd, door herinneringen los van de tijd. de vlinder zal weer vliegen. de tovenaar zal weer toveren.…

Merlijn betoverde de mensen met de adem van een draak zodat ze hun strijd vergaten en met elkaar leefden zonder besef van geleden verliezen en verdriet zelfs zonder haat jegens de ander die hier vanaf zijn geboorte woonde of zich er juist pas kort geleden was komen vestigen Eindelijk kon het, eindelijk was het vrede, dankzij de vergetelheid…

Ik heb geen kwaad in de zin, kijk maar ik lach je toe Niet zo uitbundig, nee Blijf nog even kijken Uit nieuwsgierigheid wat ik je te bieden heb met mijn aanzet tot een lach, tot contact ja, van verre, maar op het scherm dichtbij waar je ook bent En jij lacht terug, al jaren lang, de oude fotos heb je er op aangepast…

Onder het masker van de rede regeert de ijzeren vuist die gebald van onmacht suist naar het taboe van de vrede Doch onmacht raakt zijn eigenbelang niet kwijt Daar is geen plaats voor vrede, alleen maar plaats voor strijd --------------------------------------------------------------- Ideologieën bepalen steeds meer het beeld van omgangsvormen…

Wanneer ik de scherven onder de mat veeg nadat ik hierover ben gestruikeld en de glazen heb laten vallen Wanneer mijn slapen gonzen en ik gestopt ben met brallen nadat ik in het bed ben geduikeld besef dan wel dit: mijn portemonnee is leeg…

ingeving een lichtend baken tot gedachten verworden en meningen ontwaken uitingen van meningen bewaren de levende historie van wat altijd is ervaren lessen van het ervarene leven voort in de gedachten die als waarheid zijn gebleven wijsheid als waarheid genoten niets dan zelfreflectie in ijzeren moraal gegoten ijdelheid door…

het grote niets reikt zich aan als een goudgele gloed met een kraag van vals besef gezicht verloren in onecht gezichtsverlies ondergedompeld door die ander die jou is, en toch weer niet zelfs geen notie meer van je wens tot vergetelheid onder het gouden vocht ligt de onzichtbare sleutel die alleen gevonden kan worden door jou zelf…

Doordrenkt van nachtelijk oranjelicht Kunstvuren neerkijkend op voorbije tochten De oude straat is nu als enige verlicht Een levensweg in alledaagsheid vervlochten Mijn schaduw komt als een tweede bij de lantaarn Draaiend snelt hij zich strekkend aan me voorbij Vervaagt en wordt opgenomen door de nacht Terwijl ik het volgende licht nader…

Zo lag ik jaren in een blauwe koepel, terwijl ik luisterde naar bomen en naar bloemen, ik kreeg een lange grijze baard en in de spiegel zag ik de geesten om mijn lichaam, Merlijn voorop, en weer viel jouw naam als grootste tovenaar van België.…

blauwgrijze wolken bedwelmen zijn brein ongrijpbaar versloten in eigen verdriet om een ander wat jammer ik ben het niet hoe fijn kan het wezen een ander te zijn missie verraden wat ben ik toch klein klein duimpje kom eens hier bij ons is het fijn kabouter te heten in plaats van Merlijn kris kras in de pas dan weer door elkaar…

mimicry als leitmotiv het gelijk van twee bokkingen op een bord in een kamer te huur twee geheime schaduwen aan de muur spuwen een wachtwoord naar elkaar het gelijk oversteken is een geluid in de lekke goot twee eendere handen zitten samen in het haar de eenzame honden zoeken hun brood ------------------------------- uit: Merlijn…

Voor de oude kerk staat nog steeds de holle wilg, waar jij 's avonds laat Merlijn bezoekt, wanneer het hele dorp in dromenland vertoeft. Jouw feesten met de gestorven tovenaars duren tot de kinderen langs de stenen kerkmuur naar de kleuterschool gaan.…

. ---------------- Merlijn (1966)…

Daarom had Merlijn, die zich tot de zwarte magie had bekeerd, hem bestraft en zou hij verder eeuwig als een slijmerige pad met wratten achter de hielen van Lancelot kruipen. Alleen een prinselijke kus kon de vloek verbreken.” De koningin wrong zich los uit de innige verstrengeling met de hofnar, scharrelde overeind en riep: “Doornloosje?…