Alle inzendingen over onzekerheid

Storm en kou raast door mijn lichaam. Dit voelt absoluut niet fijn. Ik ben mezelf helemaal verloren en dat veroorzaakt veel pijn. Mijn zelfvertrouwen is compleet weg. Het vertrouwen in de medemens is er bijna niet meer. De weg die ik te gaan heb is heel lang want hoe vind ik dit alles ooit weer. De mensen zijn niet meer eerlijk en oprecht…

ik ken je geheimpjes die je bewaart want tijdens je dromen mompel je woordjes je mond vertelt veel pikante verhaaltjes mijn oren staan open maar in geen enkele zin hoor ik mijn naam vallen en dat vind ik zo triest die nacht maakt me bang om je hart te verliezen ik verlang naar de morgen want dan…

Uit duizenden Zo op het oog Ontelbare achterlichtjes Hier naamloos verzameld Op Groningen Centraal Ken ik zelfs mijn Eigen niet, toch is het Mijn toekomst die hier Voor me ligt, maar, Weet je, door de waas Van anonimiteit zie Ik haar niet Groningen, Centraal Station, september 1978.…

Om samen met mijn onzekere ik tegen mij te spelen. Alsof er iets is dat er word gezegd alleen wel in delen. Dus zoek ik daarvoor naar een realistische reden. Niet dat het iemand anders echt kan schelen. Ik ben dan ook de enige die dit blijkt te beleven. Want het is mijn gevoel dat me kwelt onder de leden.…

weet hij ook wat onzekerheid is…

Je bent zoals je bent, zeggen ze altijd heel fijn Maar wat als ik niet zo wil zijn Anderen kunnen makkelijk praten zij weten niet hoe het is om jezelf zo te haten Nooit in de spiegel kunnen kijken met je hoofd omhoog gericht dan lopen steeds de tranen over mijn gezicht Soms wou ik dat ik mijn gezicht eraf kon trekken en er gewoon weer een nieuwe…

ik word gedwongen om er aan te denken aan de dood die op me wacht is het één van de schepper zijn geschenken of is het de duivel die in zijn vuistje lacht…

Angst om te falen je zit enorm te balen waarom toch die onzekerheid raak je die nou nooit eens kwijt stond je maar sterker in je schoen niet twijfelen maar doen was je maar zo spontaan dan zou het allemaal veel makkelijker gaan.…

niettegenstaande het droge geschrijf hakkelen woorden door huiver over torens naar het nieuwe in stadse stappen door schemerig geruis waar toekomst de straat is met soms nog wat losse tegels waar het onzekere licht uitbreekt door de holtes van het laatste verdriet waarin onze harten razen in de storm van volwassen liefde…

Soms schilder jij mijn kwetsbaarheid op een spierwit doek van verlangen in sombere kleuren vol verwachting ergens tussen angst en hoop gevangen Soms teken jij mijn onzekerheid in een schrift met wazige lijnen een schets van zichtbare twijfels die nooit meer zullen verdwijnen En soms, heel soms sluit jij jouw ogen dan omlijn jij mij in…

Ben thuis Ben bij mij vrienden Voel me vrij Voel me goed Ik ga weg Naar het onbekende Voel me onzeker Ik stel me vragen Wie ben ik? Wat doe ik? Doe ik iets verkeerd? Dan kom de grootste vraag Ben ik je vriend?…

ik wil je zijn jouw wereld mijn zien met zachte ogen fluisteren met warme stem luisteren naar mij kijken naar wie? moet ik huilen als ik je zie?…

Onzekerheid is een eigenheid welke velen eigen is maar waarvan de veelal ontstane vereenzaming door camouflage na jaren verwoord tot een eigenschap eigenaardigheid onhebbelijkheid welke verre staat tot de zo dan door mij gewenste en wenselijke aangename verlegenheid!…

Al jaren samen één, gelukkig als een stel, Wat zo mooi was en zo zeker,lijkt nu 'n ware hel, We waren zo gelukkig, elkaars steun en toeverlaat, Maar na zovele jaren is het nu te laat, De ooit zo mooie ogen, het sprankelende blauw, Die trots toen in je ogen, is nu het diepe grauw, Hoe kan het toch zo zijn, dat je mij niet meer ziet staan…

ik liep vandaag over straat veel te koud voor de tijd van het jaar hoewel niet al te veel wind viel het me in terwijl ik daar liep dat ik van haar hou dus wat kan mij die kou schelen zolang ik haar maar zie daar ben ik ongeruster over dat ik haar verlies zou pas echt koud zijn…

mag ik de vreemde hand aanpakken woorden zeggen die ik goed bedoel maar anders voel de blik ontwijken van ogen die diep in mij kijken mag ik me zo laten gaan in mijn onzekerheid of even nog het voordeel van de twijfel geven ik draai me om heb ineens het land aan die ogen en de hand…

Je bent zeker ook wel eens onzeker? Als schijn Werkelijk blijkt te zijn Doet dat pijn. Tussen pieken en dalen Zul je het moeten halen.…

12 Al wie opgewekt is, mag naar zaal Paardenbloem. Dat geldt ook voor iedereen die sterk en spontaan is. Ook sociale of stoere personen gaan met Geoffrey mee. De anderen blijven hier om de grondverf om te roeren en daarna een dunne laag aan te brengen. Daar heeft iemand een vraag, graag in de loopmicrofoon. Wat met de zelfverzekerde mensen…

Het is moeilijk om een evenwicht te vinden in mijn organiserend denken. Ik moet alle draadjes altijd netjes verbinden. Nooit kan ik een stukje loslaten want dan ben ik alles kwijt. Telkens weer opnieuw beginnen op zoek naar zekerheid. Rechtlijnig en creatief denken op zoek naar mijn doel. Het omzeilen van mijn emoties. Vertrouwen op…

Laat de onzekerheid iets van de sterren zijn. Als een slecht gesternte dat over ons waakt in onze slechte dagen. Die als wij de moed hebben in een betere zin ons om betere kansen doen vragen.…

'Het leven is onzekerheid', zei Frederik van Eeden heel wijs en ik kan dat als dikke pad alleen maar onderstrepen.…

Morgen leeft vaak met dag en wat volgt gaat dikwijls over het graf van de onzekerheden; die de koers bepaalden van een geleefd verleden.…

je wilt het niet geloven wat ik allemaal wel voel kan er echt niet slapen van ik denk altijd en ik woel mijn hart is droef en triest onzekerheid heerst in mijn borst ik ren en loop maar raak niet los geen honger maar wel veel dorst wat trillend op mijn benen sta ik hier nu voor jou met tranen in mijn ogen en ik schreeuw... ik hou van…

schemering die zich spiegelt in jouw trieste ogen, vertellen over onzekerheid, je voelt je wat bedrogen. tranen bollen naar beneden, ze kussen je zachte wangen. jouw ogen stellen vragen, hoe kan ik... de toekomst vangen?…

afdrijven met een stroming die sterker is dan jij meegenomen worden op een reis waar vrijheid wordt ingeperkt door een alom dreigend virus, . maakt angstig, men raakt van de wijs en vraagt vaak ontkenning haar deel zelfs geweld komt opstandig van stal door boosheid uit een dieper dal . de horizon lijkt steeds verder gedachten raken in de…

sommige mensen komen zo zeker over zij hebben de wijsheid in pacht ze zullen het jou wel even vertellen want jij hebt altijd verkeerd geleefd en gedacht maar als er een tipje van hun sluier wordt opgelicht dan zie je opeens het gezicht van een mens die door het zo zeker weten zijn eigen twijfel en onzekerheid probeert te vergeten…

Hij is onzeker en kan niet toveren, maar -- wel magisch denken.…

Onzekerheid...brengt wantrouwen Wantrouwen...brengt jaloezie Jaloezie...brengt valsheid Valsheid...brengt ruzie Ruzie...brengt eenzaamheid…

Onzeker fluister ik naar je hart... lukt het mij hier binnen te gaan? is je hart voor mij gesloten, of heb je de deur al iets voor me openstaan...? Onzeker fluister ik zacht jouw naam, wil zó graag even bij je zijn... zo graag even ván je zijn, en zo graag even ín je zijn... en toch...…

het is lente in Groningen waarom volgt de wereld niet wat is het leven zonder het zijn en het zijn zonder dat het gelukkig is de liefde wat een rariteitenkabinet jij bent weg achter de wolken of verdwenen somber, bang en onbegrepen wacht ik hier ik heb het koud zonder jou de angst van verschijnen zonder warmte ze heeft mij in haar macht…