Alle inzendingen over overgrootmoeder

Het zeker weten dat niets overblijft als alles is geweken, een stem, een woord dit lichaam bekend om zijn gebreken De hand van de ander is naar huis gegaan slaapt in een bed naast een vrouw op wie iedereen verliefd worden zou De kamer wacht op de laatste zucht als de geest in het kippenhok, waar de hennen en één haan het voorbijgaan…

broos verligt ze traag pakt het kindje stralend aan weet haar cirkel rond…

Lieve moeder, oma, overgrootmoeder, wij houden van je. Veel liefs, je kinderen, klein- en achterkleinkinderen…

Jurken van grijs, de lichte rouw, in mijn bed krioelt het van overgrootmoeders die haastige woorden nog happen, de zwanenhalzen in elkaar verstrengeld. Dit ochtendlicht een mes met benen heft, snijdt knopen van de rouw. Mijn hoofdkussen mompelt wat brokken Bach, mechanisch, maatstrepen van crêpepapier.…

Onze overgrootmoeder stierf toen ze voor het eerst beviel. De landerijen waren omsloten door water en rietpluimen. De min nam plaats achter het valgordijn en de schuifdeur. De wielen van het rijtuig hadden iets wolligs geraakt.…

Zij, mama Paula (89) is een vrouw van de sterksten dat heeft menigeen kunnen en mogen merken met stevige wortels al heel lang in de grond staat zij aan het hoofd van het familieverbond Dat wil ik (72) graag als één na de oudste symboliseren in een zilveren standaardboom met al haar kinderen groot en klein (7) en zelf een achterkleine schat…

nadat haar man begraven was liet overgrootmoeder Betjie van Middenspruit hem opgraven en trok hem een ander zondags pak aan ‘ineens begrijp ik het’ zegt mijn moeder ‘ik zou niets liever willen dan daar bij die hoop grond te gaan graven net zolang totdat ik bij je vader ben tot bij waar hij is en hem aan zijn schouders optil die onontkoombare…

Een opa - voor mijn geboorte De goudvis, die papa niet meer kon maken De oma van een vriendinnetje Mijn overgrootmoeder - te laat om haar te leren kennen Lotje, mijn cavia, tijdens de vakantie Mijn oma - zonder dat ik het wist Een vriend van mijn vriend - door vijf kogels De sigarenboer - door twee Een van mijn ooms De vrouw van een…

Haar naam is Rode Maan haar verhaal begon met....er was eens en ze vertelt over een zigeunermeisje uit de Oekraïne haar en mijn overgrootmoeder Antonina ze wist me zoveel te vertellen dat ik opeens begreep de hunker in mijn bloed naar dansen naar vrijheid de ongebondenheid de muziek, het ritme, het onstuimige alles viel op zijn plaats…

Vandaag adopteerde zij de steen die haar overgrootmoeder uit het luchtledige haalt en haar leven in de herinnering geeft. Mijn hart schreeuwde het uit om haar pijn in ons leven samen, mijn adem stokte opnieuw, zoals zo vaak tevoren, onze tranen mengden zich voor Judith Baruch.…

Haar laatste daad als Koningin Beatrix: 33 intensieve jaren een kunst op zich! Majesteit verdient een levensgroot rijksmonument: kunstig en aansprekend! En na haar dood een vaste plek naast Rembrandt: kunstenaars onder elkaar!…

Ons achter is een bos zonder paden betovergrootvaders zestig eiken geplant op zijn trouwdag toen het huis af was, het huis waarin de plannen zijn gemaakt om het af te breken en de bomen kunnen dat betalen Alles nieuw, geen verleden meer dat we aan kunnen raken, maar jonge aanplant zonder schaduw over de achtste generatie Ons achter…

knoppen van ‘t ene gruwelijke beest na de andere meest monsterlijk gestoorde imaginatieleider mijn wens is om ‘t afglijden naar nog meer waanzin te vermijden met overstijgende poëzie en zo nodig aangeboden goden en godinnen openlijk te gebruiken allicht komt Themis orde op zaken stellen en Yoda zal ’n krachtig verhaal vertellen maar overgrootmoeders…

Bij een bijzondere vrouw past een bijzonder afscheid Een mooie en sterke vrouw, zelfstandig en eigengereid Oma voor 6 kleinkinderen, overgrootmoeder van vijf Pittige en elegante dame, met een wil sterker dan haar lijf 92 jaren waren haar gegeven, met een maand erbij Zoveel nog mee te maken, blijf leven zeiden wij, Oma wilde naar God en verlangde…

Zoals wolken ontstaan en weer oplossen in de lucht. Zo leven golven in oceanen. Water is het dat verandert en blijft voortbestaan. Mensen worden klein geboren en groeien groot. Ze komen uit en verdwijnen weer in het zogenaamde niets. Wolken en golven verdwijnen niet. Water sterft niet. Hemels en oceanen blijven. Draag dan water, water…

vertelt alhoewel ik dan liever met een der livreien die vrij is de catcakewalk dans Door de bank ben ik eenmaal des daags door de week de chefkok die cuiche maakt met kaas, aubergine en die uit het hoofd als expert (voorheen leek) als maître de cuisine voor de catering zorgt van eigen bedenksels met grotere duimen dan overgrootmoeders…

de verjaardagsvisite de stoelen uit alle hoeken staan nog doods in een rij welke een markante vierkante kring vormen suikerklontjes, melk en koekies staan al op de salontafel het grote voormalige familiehuis wordt nog bewoond door 1 mens 1 vrouw, nog zus van 2 zussen, schoonzus van 1, verder moeder, schoonmoeder, grootmoeder en overgrootmoeder…

Vanaf mijn prilste jeugd bekommerden zij zich hevig om mij, ja, voor mij werd een speciale kooi ingericht, waarin enkele speeltjes lagen, zoals het kunstgebit van mijn overgrootmoeder, de glazen ogen van mijn grootvader en een net gekleed oud lijk.…

Mijn overgrootmoeder heeft veel voor ons geleden en hield net als ik van seringen. Als zeepjes hangen ze aan takken, bij mij violet en in lila. Altijd op hetzelfde plekje in mei bloeien mijn trossen seringen. Elk jaar lila. Wilde bloemen en planten die spontaan in jouw tuin groeien. Niet aangeplant. Zijn er voor jou.…

februari 1952 Ze kon goed rekenen en berekenen ze hield van taal en kletspraatjes Ze kreeg een ernstig verkeersongeluk Ze herstelde snel en verstelde veel Ze werd op haar 56ste grootmoeder Ze werd uiteindelijk 13 maal oma Ze zag ook nog mijn dochter Giulia via donorschap Ze vond haar mooi en sprak: “Fijn hoor jongen” Ze werd vele malen overgrootmoeder…

Vanaf mijn prilste jeugd bekommerden zij zich hevig om mij, ja, voor mij werd een speciale kooi ingericht, waarin enkele speeltjes lagen, zoals het kunstgebit van mijn overgrootmoeder, de glazen ogen van mijn betovergrootvader en een bizar gekleed oud lijk.…

zitten naast mij Vak G Rij 7 ze zwaaien even naar hun meisje op de eerste rij en kijken dan hun ogen uit om het goed te zien om het goed te horen om het goed te voelen hun handen bewegen uit bewogenheid en ik, ik fantaseer omdat hun (klein)dochter me vervoert en meeneemt:: 80 jaren vooruit zit een broze negentigjarige vrouw, overgrootmoeder…