5862 resultaten.
Papavers kleuren weer...
netgedicht
3.6 met 24 stemmen 
2.174 Papavers kleuren weer
de bermen en mijn dromen,
vertellen mij dat nu voorgoed
de zomer is gekomen,
dat blauwe lucht en stil verlangen
een zomer lang kan blijven hangen
maar dat de zaden zijn geborgen
en verder reiken dan de morgen
die als een droom verschijnen kan;
laat de papavers rood ons groeten
wanneer wij weer elkaar ontmoeten.…
Papavers
netgedicht
3.3 met 6 stemmen 821 Papavers: rood geplooide dromen
in een zomertijd vol zon
waarna de koude winden komen
of hun bloei vergeefs begon.
Gelukkig is het zaad geborgen
in een huis vol tederheid.
Een nieuwe plant die wacht op morgen
heeft haar bloeien reeds bereid.…
Papavers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 481 Er is al gezorgd voor een vervolg
in het doorschijnend kleed gehuld
Papavers: rood geplooide dromen
in een zomerveld vol zon.
Al zullen ze verwelken, nooit
voorgoed verdwenen, gedroomd steeds weer.…
Gaan
netgedicht
2.3 met 12 stemmen 6.635 Niet dat de zon niet begint,
de schaduwen geven weer diepte tussen de blaren
en van grauw worden de papavers rood.
Niet aan het licht, niet aan de verre geluiden,
niet aan het zwijgen van de vogels.…
Volle zomer,
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen 649 Het haverveld is van papavers rood,
Van korenbloemen blauwt het hoge koren,
De ijsvogel flikkert over gracht
en sloot waar hennephaar bloeit,
Gele naast de ivoren.…
Een veld vol papavers
gedicht
4.3 met 11 stemmen 4.897 Papavers. Een veld vol papavers.
Zoveel schrijnende wonden.
Zoveel gloeiende ogen.
Zoveel aarde ontwricht.
Nooit sprak mijn vader van dood.
Jaren later werd hij begraven
met de schreeuw in zijn keel
die zijn leven zozeer had verkort.
Papavers. Zoveel papavers.…
Weer veel papavers
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 16 En weer zijn de papavers daar,
de bloemen uit mijn dromen -
en niemand weet er hoe en waar
ze plots weer zijn gekomen,
maar hevig-rood straalt blij hun kleed
en trilt in zon of regen,
opdat geen mens ook maar vergeet
de dagen en hun zegen.…
Papaver Rhoeas
netgedicht
3.2 met 4 stemmen 444 ik ben een rode klaproos
ontkiem na lange duisternis
op plaatsen waar geen liefde is
als een Papaver Rhoeas
herrijs ik tussen steen en as
ik bloei op alles wat ooit was.…
papaverdriet
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen 803 pas toen de hoem
papaver
stilde en haar groot
papaver
trok, is het vuur van de
papaver
onder haar verdriet gedoofd…
Uiterst teer
netgedicht
5.0 met 23 stemmen 414 ik zag een
bosje bloeiende
papavers
staan op
een god
vergeten stukje
snelweg
met zand
asfalt
en vol
zwerfvuil
als decor en
nu toch in
de hoofdrol
met de dans
van de wind
oranje rood
uiterst teer
wiegend zo
maken zij ze
niet meer…
Papaver (Rondeel)
netgedicht
3.6 met 12 stemmen 669 Een klaproos klappert in de wind
verhaalt van loze dromen
verlamt de handen van een kind
een klaproos wappert in de wind
papaver schreeuwt tot bloedig rood
en droomt zijn dromen van een kind
een klaproos klappert in de wind
herhaalt zijn loze dromen.…
Schoonheid
netgedicht
2.6 met 7 stemmen 520 Dank U voor alle schoonheid die
ons omringt, zelfs de haartjes
op de stengels van de papavers, ze
ontroeren ons en doen ons even
de adem inhouden. Het licht
schijnt doorheen de bloemblaadjes
op deze blanke morgen, nog niet
begonnen met heel het rood in vuur
te zetten, te doen stralen tot het
pijn doet aan de ogen.…
D-day 2024 6 juni
netgedicht
2.7 met 3 stemmen 493 Papavers in al hun rode kleurenpracht,
Gewild door mensen, hunkerend naar pijnstilling en troost.
Klaprozen, symbool van hen die vielen op de slagvelden van weleer.
In al kun kleurenpracht bloeien ze vandaag ook weer.
Ze markeren geschiedenis en hoop op vrede.
Nog een lange weg te gaan.…
BELOOF JE HONING
netgedicht
3.7 met 6 stemmen 836 Mag
mag ik
mag ik je
deze papaver schenken?
Het rode hart
koolzwarte vegen
tere huid
Vanuit verte
is er
onophoudelijk
wenken
Ik maak alleen
als bij of hommel
geen geluid
Mag ik je
deze tere bloem
schenken?
Beloof je
honing...
rijke buit.…
Buskruit
netgedicht
2.1 met 11 stemmen 1.387 gouden regen staat in bloei
paarse papavers besprenkelen het groen
rood twinkelt geel vlamt blauw flitst
even de lente in mijn ogen
knallen moet het, tweeduizend twee is doei
Dat kunnen we nooit meer over doen
Die lijkzakken zijn voor altijd dicht geritst
En daar wordt dan kleurrijk over gelogen…
PAPAVER-BED
poëzie
4.1 met 9 stemmen 2.018 Aan de witte, aan de roze,
Zwart-geharte, rode, boze,
Inkarnaat en glad;
Die maar pronken en maar krinken,
Die maar lonken, laten zinken
Bladervlag na blad ...
Tonnetje naast bolle ton,
Spookt er in de late zon
Uit het ijle loof;
Steen-gelijk en opgestrekt,
Met het kroontje toegedekt,
Paars en bleek en doof.…
Niet genoeg
netgedicht
3.8 met 12 stemmen 722 Ik kan er niet genoeg van krijgen:
de geur van de linde,
het rood van de papavers,
het groen van de velden,
het rijpen van oogst...…
Niet genoeg
netgedicht
2.2 met 4 stemmen 308 Ik kan er niet genoeg van krijgen:
de geur van de linde,
het rood van de papavers,
het groen van de velden,
het rijpen van oogst...…
GUIDO GEZELLE
poëzie
3.2 met 16 stemmen 5.718 Plant
fontein
scheut die schiet
straal die spat
tempeest over alle diepten
storm over alle vlakten
wilde rozelaars waaien
stemmen van elzekoningen bloot
Diepste verte
verste diepte
bloemekelk die schokt in de kelk van bei’ mijn palmen
en lief als de madelief
Als de klaproos rood
o wilde papaver mijn…
Het Waterhoentje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 589 Het Waterhoentje
Aan de Korte Prinsengracht
stond een vrouw
die eens mooi moest zijn geweest
Aan haar zwaar verzorgde uiterlijk
zag ik dat ze dat nooit had kunnen
vergeten
Ze keek verbeten
naar beneden
en gooide
met veel kracht
grote stukken brood
Op het ijs
vastgevroren en wanhopig
zat een waterhoentje
Midden in een kring…
OOGST
netgedicht
3.8 met 5 stemmen 6.864 ik bloem onuitgesproken woorden aan elkaar
en geef haar dit boeket
dat nog geurt naar het korenveld
waarin we vrijen met de zomer
de papaver houdt nog zijn rode blaadjes
en bewaart net voor de oogst
mijn jeugdliefde
mijn stille droom
mijn intiem verlangen
hier op het slagveld
uitgedorst, doodgeklopt
omgespit en begraven
ze legt de…
Wij herinneren ons woorden
gedicht
2.1 met 30 stemmen 8.582 van de avond het rood kreeg
dat toen de wind zweeg
----------------------
uit: 'Daar', 2005.…
slaapbol
netgedicht
3.4 met 8 stemmen 1.352 dertien papavers
knalrood wuivend tussen graan
al bijna in slaap…
Papavers
netgedicht
5.0 met 1 stemmen 346 een vogelscherm is
ruisend afgedreven
nu de winterkoude
is ingetreden
naar de zon de
warmtebron
van leven de
huilende
vragen van het kind
meegedragen door
de wind tot aan
de einder de
rood gouden gloed
‘t water stroomt
de avond zingt tussen
onze vingers
de veder in
onze hand de
vlammende mantels
van papavers
wij willen…
Papavers
netgedicht
3.3 met 12 stemmen 678 En weer zijn de papavers daar,
de bloemen uit mijn dromen -
en niemand weet er hoe en waar
ze plots weer zijn gekomen,
maar hevig-rood straalt blij hun kleed
en trilt in zon of regen,
opdat geen mens ook maar vergeet
de dagen en hun zegen.…
blies een duizendjarenkind
netgedicht
3.3 met 6 stemmen 664 speel ik met jou
of jij met mij
de wei bloeit rood
van de papavers
het geel is uitgeplozen
door de wind, hij blies
een duizendjarenkind
in vogelvlucht
laat zon de lange
halmen warmen
geen schaduw koelt
tot hitte trilt en
jij je liefde lacht
liggend in mijn armen
we hebben van
de maan geproefd
de sterren laten bleken
met…
hij blies een duizendjarenkind
netgedicht
2.8 met 12 stemmen 1.320 speel ik met jou
of jij met mij
de wei bloeit rood
van de papavers
het geel is uitgeplozen
door de wind, hij blies
een duizendjarenkind
in vogelvlucht
laat zon de lange
halmen warmen
geen schaduw koelt
tot hitte trilt en
jij je liefde lacht
liggend in mijn armen
we hebben van
de maan geproefd
de sterren laten bleken
met onze…
DE DOOD VAN MEI
poëzie
4.6 met 13 stemmen 4.547 Zó als een kind dat in het leven was,
Zó als een bloem van zomerrood in ’t gras,
Rode papaver die nu neder ligt,
Zo lag ze en der zonne laatste licht
Scheen op haar, maakte haar een weinig rood
En goud voor ’t laatst – en ging toen met haar dood.…
Papaver
netgedicht
4.3 met 25 stemmen 1.571 Diep in het holst
van de bloemen te kruipen,
in hen te slapen.
Dan:
fluisterend hun ochtend
openvouwen,
kleurig te vervliegen.…
Papaver
netgedicht
1.7 met 3 stemmen 688 Ik verpulver de papaver
wrijf bruine korrels zaad
maal rood papier tot pulp
trek de vrucht uit het vlees.
Vingers dopen wat verhuld
in handen wordt gelegd
ontvangen licht van boven
of schijnt de zon in nagels?
Jij legt in bloemen uit
wat me warmte geeft
en laaft me tot de nacht
zich aan ons mededeelt.…
Bezig met laden