inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 5613):

Gaan

De morgen plooit zo moeilijk open.
Niet dat de zon niet begint,
de schaduwen geven weer diepte tussen de blaren
en van grauw worden de papavers rood.

Niet aan het licht, niet aan de verre geluiden,
niet aan het zwijgen van de vogels.

Gelijk altijd is alles hier aanwezig
in al zijn gemis,
de schuld van gebreken,
van ongekende afwezigheden,
het nijpende tekort van weten dat niet weet.

Toch rijst de zon over de weiden,
verbreedt ze de horizonten over landweg en dreven,
over bruggen en snelweg,
over de banen waar we gaan,
waar wij gestadig blijven gaan
al plooit de morgen nog zo moeilijk open.

Schrijver: Fa Claes, 11 okt. 2004


Geplaatst in de categorie: sterkte

2,3 met 12 stemmen 6.231



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Esther
Datum:25 feb. 2007
Bericht:Prachtig.

Naam:sharona
Datum:21 nov. 2004
Emailadres:sharonablonkhotmail.com
Bericht:Ik vind het een heel mooi gedicht. Dit gedicht kan veel dingen betekenen, voor mij tenminste.
Ik vind dat u er goed over na gedacht heeft.
Nog veel sterkte met uw gedicht en ik hoop dat u nog veel meer reacies krijgt van anderen mensen.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)