Alle inzendingen over parate kennis beteke

Klaarblijkelijk verlies je met je haren Ook kennis met het klimmen van de jaren.…

in tegenstelling tot grote dichters weet ik van alles vrijwel niets alleen de sport daar is bij mij zéér veel van bekend neem nu simon vinkenoog beroemd van onder de poëten hij en ik malen omgekeerd bij het gebruik onzer kaken hij houdt mensen aan de praat paraat vanuit de breedte waar ik vastloop puur op duntemaat mijner uitspraken als…

Klaarblijkelijk verlies ik naast mijn haren Ook kennis met het klimmen van de jaren.…

De Russen staan al bijna op de stoep, De kogels vliegen ons al om de oren, Gelukkig treedt ons leger fier naar voren, Ja, militair zijn is een mooi beroep. Dan roepen alle commandanten: “Hé! Dit is een nieuw bevel: bel 112!”…

wij zijn niet gelijk maar waarom ligt het onderscheid op de trap omhoog genetisch is die kennis al paraat aan wie het best kan overleven zal de wereld worden weggeven gekroonde hoofden zijn een relikwie uit vroeger tijden laat die mensen niet langer lijden haal ze uit hun protocol geen blauw bloed en oude dwaze titels de symboliek…

Een levensspectrum aan parate kennis dat denkbaar dankt voor wie wij zijn. Levensbeelden in plaatjes gegoten. Direct opvraagbaar bij het opengaan van het hersengordijn.…

zijn verstand is evenredig eigengereid als een braadpan het suddert en het siddert al naargelang de graad van hitte bij zijn altoos durende strijd gooit hij slechts dan de handdoek als hij elke tegenstander verstandig de groene oren heeft afgedroogd met een raak citaat of wat parate kennis uit zijn lang versleten boeken gepuurd en als…

Een cello En viool Het stuk Bevochtend Mijn ogen Een viool En cello Beroeren niet alleen De snaren Ze roepen mij Naar de emotie van Iemand die zoveel voor Je betekende Heeft je verlaten Want je betekende Niet meer hetzelfde Voor haar als voorheen…

De Nederlandse schrijver Willem Frederik Hermans heeft ons, Zuidafrikaners, de wereld als ironische ruimte leren zien.…

Het overlijden van zijn moeder betekende de strop voor hem. Daar kon geen karatevuist tegenop. Als tiener vernam ik zijn overlijden via een oude radio op mijn zolderkamer en ik dacht werkelijk dat God was overleden.…

Verbeten onverdroten in de steen nieuw leven steken zodat ze zich mijn levenslust verschoten aan mijn steken en mijn teken zullen blijven stoten de stroeve strijd het zwoegend zweten is vergeten nu ik voor altijd iets beteken.…

Kennis gaat met stappen vooruit, en niet met sprongen…

Dat Extention Rebellion paraat is pleziert de Schepper.…

Als je voor één mens in je leven wat betekend hebt, dan heb je niet tevergeefs geleefd.…

Herinner je je nog dat 'veilig vrijen' betekende dat je ouders een weekendje het huis uit waren?…

Een vaste vriend is ons publiek bewind, een toevlucht voor de groten en de kleinen. Het controleert al mijn privédomeinen, beheert de fondsen die het bij mij int. Straks zal het ook mijn sterven begeleiden om daarna mijn organen te verspreiden.…

Hij ging met grote arbeidsvreugd te werk, want had een vrouw een man met falend zaad, dan stond-ie al te graag voor haar paraat: nooit ging-ie voor het zingen uit de kerk. Hij merkte ook, dat menig kindje zei: 'Mama, kijk die meneer! Hij lijkt op mij!' Een moeder - hoorde Kees - verklaarde 't nader.…

De nieuwe stuurman paraat. d'Oude staat op straat.…

een altijd parate steun en toeverlaat een bron van kennis en digitale maat helpt als gids bij elke eindeloze vragen met door mensen bedachte antwoorden een computer met eindeloos geheugen verbindt de geschiedenis met het nu door ideeën sneller dan snel te delen stimuleert zij de creatieve mens in haar schaduw schuilt ook het gevaar van…

Nee, ik was gelukkig. Maar ik realiseerde me alleen niet dat ik gelukkig was.…

Er is geen verband tussen hoeveel men van iemand kan leren en diens kennis.…

Mijn kin steunt op mijn hand Rodin’s vereeuwigd beeld is elke dag te zien maar ogen zien dan niets het brein tast in de nacht actief als het niet weet de voorhoofdrimpels zijn na jaren diep gegroefd en kennis schaamt zich rot…

In de wereld van mijn zelfkennis voeg ik elke dag iets toe... In de wereld van mezelf laat ik elke dag iets los.…

soms als de nacht fluistert in ’t duister aarzelt worstelt met het licht de zon verduistert staan maan en sterren stil en wachten tot het woord de ruimte klieft in echo’s duizendvoudig verder verder oude verhalen ontwakend dreunend van ver en van toen en van heel dichtbij nu in dit ene tijdloze moment horen de eb en vloed de dag…

Maar als ik bij mezelf te rade ga zijn wijze en domme mensen vol kennis!…

Misschien denk je als zo velen Waarom zou ik mijn kennis delen. Maar juist door kennis te spreiden Kan kennis gedijen En kan een hoofdrol spelen. De macht Van kracht.…

onzichtbare wonden liggen onder littekens die nog verhelen wat eeuwen overerfd is als haat geen bron meer kent van wraak en moord wordt bloed in wijn veranderd om het leven te vieren de aarde is gedrenkt in tweespalt door hen die liefde vrezen de boom van kennis wacht op hen, die vruchten delen…

Maar wat je niet verwacht is dat het verbleekt als verbeelding ontbreekt verliest het haar pracht…

Ik weet niet zoveel van groen: de moeder is geel – de vader is blauw.…

aankijkt, een glimp is genoeg van die vieze oude hond Persephone neemt hem mee boven de grond, verscholen tussen haar benen kijkt hij naar de Koningin van het land wuivend in een gouden koets Hij is zelf een Koning in zijn eigen wereld tevreden met zijn lot tevreden met zijn faam als vieze oude hond Vluchtig is het leven maar de kennis…