Alle inzendingen over poëzieloze nachten

Je eenzaamheid verteerde je levenskrachten, je had geen puf meer voor een blij gebaar, je vreesde vooral de poëzieloze nachten, waarin je uiteindelijk bent gegaan.…

O vrouw, die ik beminde zonder zoet gevlei, die 'k minde om de nacht, en bij het dagen met handen die aanbaden heb geslagen, 'k ben ver van U en daarom medelij! En gij zijt zonder mij en door de straten doolt gij alleen, die nu de honger weet, en zo Uw ogen en Uw hart vergaten, zult gij mij kennen in uw duldloos leed.…

Steeds minder herkenbaar kwijnt het leven nog voort de zin reeds lang vergaan er is de wens niet meer te blijven toch houdt iets haar nog vast is er nog een drempel voor de allerlaatste stap ach moedertje ga maar naar je eeuwige dromen laat de laatste draad nu maar langzaam los…

Wakker worden, terwijl iedereen slaapt denken aan een bed van vermiljoen, zijkanten van bloedrood kleurende sinaasappels, plafond van zwarte schapen, geen wonder, da'k niet kan slapen!…

Wanneer we ons aardse paradijs verlaten. Wanneer we overlijden. Wanneer bedoeling weer toevallig wordt. Wanneer energie weer loslaat van de stof. Hebben we de liefde wel liefgehad, bemind, voor al wat leeft en niet toevallig was? Hebben we wel bedankt gezegd, herdacht, hetgeen de liefde ons heeft geschonken? Hebben we het voorrecht wel beseft…

Achter haar: een man, wiens hoofd op haar schouder zit -- zoals een havik.…

De storm rukt daken weg van zoldergeheimen -- verslindt verledens.…

Laat ons mensen samen, van donkere nachten, lichte dagen maken.…

Adam en Eva bedachten god en al gauw -- was die hen de baas.…

Mensen besmetten hun baby's meteen met de -- verhaalparasiet.…

De Parkinson kwam weer deze nacht, en wist mijn dromen te onderbreken... Die ziekte heeft toch best wel heel veel kracht, dat is vannacht wel weer gebleken... De nacht is nog niet voorbij nog niet bezweken, slapen wil weer eens niet vannacht...…

Staar in de stilte recht voor mij uit, geen sprankje van ook maar enig geluid. De leegte is zo voelbaar, de leegte is intens, aanraakbaar. Dit donker maakt mij bang, het duurt al een tijd, het duurt al zolang. Weinig wit, heel veel zwart, het maakt mij onzeker, het maakt mij verward. Wil je diep in de ogen kunnen kijken, het liefste…

Binnen elk verhaal een nieuw verhaal, zo lijkt het -- heelal te werken.…

De grote optocht is voorbij, en nooit voorbij: onvergetelijk.…

Vannacht dansten wij weer onder de sterren, lachten samen naar de maan. Ik hoor het jou nu nog zeggen, kom lekker dichter tegen mij aan. Wij sloten onze ogen, vertrouwend op elkaar. Onze hoofden iets gebogen, voorzichtig streelde ik door je haar. Mijn mond voelde je warme adem, jouw handen gleden over mijn rug. Woorden als zoete balsem…

Ik heb het klokje rondgeslapen 12 uur lang lag ik op bed op bed op vakantie in Spanje nu wacht Nederland weer en haar weer ben ik voldoende uitgeslapen? ben ik voldoende uitgerust?? zeker niet voldoende uitgeslapen! maar wel voldoende uitgerust!! op basis van mijn positieve creativiteit!!! want er wacht zorg en aandacht voor mijn lieve…

De kunst is, zoals bij de torens van Escher waar de paradoxale onmogelijkheid van holle en bollende spiegels zelden of nooit grenst aan de realiteit van kunst in het algemeen een jengablok bovenop de toren van babel te leggen, zonder dat de architectuur der mikadotempel als bouwval gedoemd is ten onder te gaan in de dreiging…

In de vijand zie ik geen licht, wel voel ik iets -- donkers in mijzelf.…

Bed Bad Brood Strijd Bloed Rood Angst Vlucht Vloot Storm Wrak Boot Land Grens Sloot Bed Bad Brood Nacht Praat Quote Weg Pijn Groot Tent Vuil Nood Straat Kou Goot Zwak Ziek Dood…

De djinns: een wolk snijdt door de maan en door het oog -- dat naar de maan kijkt.…

De wiebelstoel heeft maar twee poten, en een touw -- naar de zoldering.…

De nacht is zwaar en haar donkerheid een spook gelijk. Een spook dat ons gijzelt, onze ziel en ledematen. De nacht kan ook zacht zijn. Liefde komt met de nacht. En de maan is een liefdesspiegel Dan ben ik blij en getroost en gerustgesteld door moeder nacht. Is er de liefdeskaars er voor je, in de nacht.…

doe alsof ik een populaire marathonloper ben die door duizenden vrouwen wordt begeerd of ik waan me de moderne Baudelaire, die diep in de nacht met zwarte inkt de meest chockerende verzen schrijft die enkel door elitaire literatoren worden geroemd Er zijn net zoveel nachten als dagen dat weet iedereen maar weinigen weten dat in de nachten…

De zon zakt de nacht valt je moet alweer op pad De maan staat hoog de muziek roept je was al zolang je richting zoek Niemand weet waar wij heen gaan niemand weet waar wij zijn Maar wij behoren tot de stad Wij behoren tot de nacht lopen in het duister tot de zon weer naar ons lacht…

GEDICHTEN FOPPE IN DE NACHT VAN NOVEMBER 2012 DADA GEDICHT heden is het n8 ik ben wakker en een arme stakker de maan schijnt als een grapefruit en het is nog mistig ook ik kan niet slapen en luister naar de radio gezellig met een gekleurd lampje aan ook een gele als een banaan ik verdrijf de tijd met dichten en muziek op you tube laat…

Het regent zachtjes witgele krans om de maan een wolk schuift erlangs…

Laten we vrienden zijn die ook als ze verre van elkaar verblijven verbonden zijn door zielestroom Laten we elkaar gedenken en gedachten zenden die licht brengen Licht als de stralen van de rijzende zon Buiten is de nacht sombere regen de kamer is gevuld met serene klanken en de vlam van de kaars en ik denk aan jou…

Ik luister naar de nacht De stilte is zo zacht Ik laat mijn gedachten gaan Wil jij ze ontvangen maan Of mijn speciale ster Zo dichtbij en toch heel ver.…

Het zachte, warme Kloppen van de Moederbuik - De nacht! Omgeeft me Met warmte En volledig Vertrouwen, Waarin alles Dat geen naam Mag hebben Voor and'ren Onzichtbaar blijft - Helder zichtbaar Alleen voor haar En voor mij…

Wereld die niet Meer is, onzichtbaar Verdwenen in het Heelal van uiterst Donkere toekomstdromen Zwart als de nacht Maan en sterren Onvindbaar voor Hem of haar Die zielloos achterblijft Alleen de nacht is nog, Zonder verder leven, Alleen het donker nog Dat in al zijn immensiteit De nacht is uitgegroeid…