Alle inzendingen over praten met de maan

want 's nachts als de sterren aan de hemel staan zit ik hier weer alleen te praten tegen de maan ik probeer je daar te vinden en hoop dat je daar dan bent aan de andere kant of ben ik gek...want laat mij maar gaan praten tegen de maan ik voel me telkens zweven de hele stad weet het ze denken dat ik gek ben misschien is dat zo maar…

Eeuwig praten met de maan is niet dat, wat ik wil...…

Ik wil praten met de maan Ik wil stalen met de sterren Ik wil staan met volle handen Helpen dat kind dat in de scherven staat!…

Ik wil praten met de maan Stalen met de sterren Ik wil met volle handen staan En mezelf niet hopeloos zien staan…

In de wachtkamer van de chirurg, waar de afspraak uitloopt, raak ik aan de praat met een man, ook wachtend, relatief jong want wat is oud? De man vertelt, zou worden geopereerd aan een hernia, en is in de weken erna, zo vaak onder het mes geweest, leverde een aantal meter darm in, teert langzaam weg.…

Vlinder danst in het morgenlicht zijn sprieten genietend naar de zon gericht hij fladdert en dartelt vrolijk en blij leve het leven, de wereld is van mij Dan steekt een storm op geheel onverwacht vlinder vecht uit alle macht maar wanhopig fladderend stort hij neer mooie vlinder is niet meer....…

Dozen vol vergeelde foto's in een stoffige zolderhoek vertellen zonder woorden meer verhalen als een boek. Beelden van een leven vol van blijdschap maar ook pijn nemen je mee naar het verleden tijdmachine in het klein.…

Het is stil, en toch zo luid, in dit kapotte hoofd van mij. Het gevoel van opgeslokt worden door de leegte, toch blijft de paniek zo dichtbij. Vaak heb ik het gevoel dat ik in een soort verloren niemandsland ben. Zo alleen, zo kil, waar zelfs de regels van overleven ik niet ken. De wereld vliegt onophoudelijk aan mij voorbij, ik voel me…

Ik ben een vrouw ik wil gewoon praten ik ben een echte vrouw ik praat over gevoelens ik praat en praat en praat ik praat tot het voorbij is ik zie wat het probleem was ik praat echt alles van me af Ik ben een man ik wil gewoon niet praten ik ben een normale man ik stop mijn gevoelens weg ik haat praten om het praten…

het mannetje in de maan zie in de spiegel z’n spiegelbeeld staan…

Menselijk geduld is de poging niet te verliezen wat nog niet bereikt is. Maar als het bereikt is vraagt de mens zich vaak af hoe lang hij nog zijn geduld moet bewaren om iets te vinden dat geen geduld vraagt.…

Politiek is de kunst je tegenstanders te laten geloven dat je het niet helemaal met hen oneens bent en hun mening wilt begrijpen.…

Na elke oorlog zoeken de winnaars hun rechtvaardige woorden en vragen de overlevenden zich af waarom de woorden over vrede zo machteloos klinken.…

De tijd volgen is het geduld zoeken om te geloven dat haast niets verandert wat kan wachten.…

Wie wanhopig de waarheid zoekt is blij dat hij weinig gelegenheden heeft om zijn eigen leugens te misleiden.…

De kalmte die een mens verzint als hij over zijn eigen dood praat is gewoon het verlangen zijn noodlot te kunnen misleiden.…

Driest briesen de straalmotoren en zijzelf De uitverkoren matadoren van de Elf Rikketikkend tot de kritieke spurtrit Ontkluisterd wordt voor de afknal Krijt in de cockpit tegen het drietal Na het "moment supreme" beslist Doorheen de ether een radiostem vergewist: "Apollo,jullie hebben het gemist!" De hotemetoten op Nasa's gastenlijst…

Door het raam kijk ik naar buiten, naar een man en vrouw op straat. Ze lachen, praten met elkander, maar ik hoor niet waar 't over gaat. De man praat druk, de vrouw zij luistert, en ze lopen langzaam door. 'k Zou ook zo graag eens willen praten, maar waar vind ik een luisterend oor?…

Zonovergoten spookmaan boven horizon - onaanraakbaar licht…

Dat is een kleine stap voor een mens, een reuzesprong voor de mensheid.…

Moraal: je bent niet gek, als je in jezelf, dus helemaal niet als je tegen je spiegel praat…

Kijkend naar de maan, in het duister van de nacht. Denk ik aan dit grote wonder. De maan, die trouwe wachter, houdt over mij de wacht.…

Een man opent zich in de armen van een vrouw -- Hij wordt zacht en praat.…

Normaal spreken, normaal praten, ach het is hem niet aan te rekenen, want wat je nooit geleerd hebt, kun je blijkbaar niet meer aanleren.…

Wijd open is de poort. Ontsluit je geest, je hart. Wolken onder hoog blauw drijven bij je binnen. Bomen spreken je aan in hun menigvuldige gedaanten. Een zacht ruisen van varens en grassen begeleidt je stappen. Vogelzang weerklinkt vanuit de struiken. Plots geritsel en dan stilte. In het blarentapijt zie je het leger van een ree. Rimpeling…

Dankzij elfjes en feeën leerde ze praten met alle wezentjes waar de gewone mensen blind voor waren. Vreugde en vriendschap wervelden er vrolijk door haar ooit gekwetste hart. Die grootse dromen en de meest fantastische figuren brachten terug die fonkelende schittering in haar moedige ogen.…

Met handen nog ragfijn gebonden in onschuld Met lichamen tesamen gevangen, bevangen in een oogverblindend verlangen Naderen we worden we schepper van een mysterieus web wederzijds verankerd met een zoet gefluister om als één enkele hartslag ritmisch elkaars lichaam te doorkruisen wij, volgens tastbare dimensies zintuiglijk bestempeld…

Even geen zin in woorden té lang op vragen gewacht die niet kwamen enkel zin in niets zittend in mijn nood naar woorden kijkend naar de zee omdat zij me misschien kan helpen zij laat elke keer moeiteloos alle korrels los krassend wrijf ik het zand uit m'n ogen…

De maan weerspiegelt een stille traan en toont hoe koud de nacht kan zijn…

Wederzijds zoeken van tranen naar échte troost zachte omhelzing In verbondenheid vloeit enge hopeloosheid zóveel sneller weg…