Alle inzendingen over verrekijker

Zijn het misschien hun vrouwen Die deze mannen wantrouwen? Alleen, de beide mannen ter linkerkant Hebben zo’n ding niet in de hand Die nemen duidelijk meer afstand. Maar één ding is waar Ze doen het wel openbaar.…

Als er geen uitzicht is, moet je geen verrekijker gebruiken.…

mijn verrekijkers overzien de wereld wel zonder problemen…

Jagers schieten in hun verrekijker een bedampt konijn…

Toen ik de man met de verrekijker zag keek ik van verre in de kijker, voor de kijker dichtbij. Zag ik hem knipogen of kneep hij een oog dicht voor de kijker. Hij was te ver weg voor mij.…

als de vrouw voortdurend met hoofdpijn schermt blijkt het eind te kort liefde bloeit op door een verrekijker…

“Ik had de verrekijker gepakt om naar de vogeltjes te kijken. Maar die zag ik niet. De blaadjes zag ik wél. Toen heb ik naar de blaadjes gekeken.”…

Het was een zonnige dag en ik wilde erop uit, maar eerst even rusten op bank En toen was er mist Toch verrekijker mee je weet nooit, ik die nooit een verrekijker mee als ik op pad, zelfs niet in de Oostvaardersplassen liep ik daar in dichte mist met verrekijker zag ik een mol, die zich wentelde in het gras als een hond, als een…

we bouwen een verrekijker waarmee we verder in het donker turen we strijken de handen over de ogen als een onvoorziene weelde de tijd terug draait…

Ogenschijnlijk Oneindige Warmtebron Omringd door melkwegstelsels Zwarte gaten Kleine dwergsterren Een supernova in nevelen gehuld Met of zonder telescoop Verrekijker Of blote oog Geliefde ster, weet jij nog wanneer dit alles begon ?…

Bij die zonsopgang, zaterdag, gezien, met verrekijker turend naar de maan: een fraai verlichte bergkam, bovenaan. Uniek gebied, klein wonder buitendien. En voor de fakefreaks: aliens zijn daar druk in de weer met ufo’s. Heus, echt waar!…

Bij controlfreaks lig je altijd onder een vergrootglas of wordt je met een verrekijker bekeken En als je het echt niet door hebt met een heel verfijnde telescoop en als het nacht is en pikkedonker met een zeer geavanceerde nachtkijker Maar ik kan met mijn versleten toneelkijkertje zo zien dat op het toneel van het leven controlfreaks vaker…

Jaren vliegen voorbij met de snelheid van een straaljager, waarin wijsheid de tand der tijd laat ontspannen en stralen Fases in het leven laten de spanning van de boog ontspannen; door de mildheid van onze verrekijker, en het verdwijnen van onze jeugdige verlangen naar acceptatie.…

Vragende ogen turen als verrekijker én vergrootglas.…

Wie is die man met verrekijker hij heeft mij op het oog. Zie ik hem knipogen of knijpt hij voor de kijker. Ik ga hem tegemoet hij ziet mij scherper. Als ‘k overeind kom zie ik hem van dichtbij. Nooit eerder viel mijn oog op zo’n opmerkelijk schilderij.…

soms vader door de omgekeerde verrekijkers van de tijd zie ik je weer hoe je bestond op de rand van de eeuwen hoog en rechtop als graan in augustus alsof je altijd hier zou zijn dan zie ik dit gehurkt en gebogen een kind aan het water zoekend naar zeeglas maar blind voor de dagen die zonder vertragen wolk na wolk boven ons razen…

Ook aan het einde van dit jaar toasten en een krachtige afdronk samen ervaren als het nog kan verrekijker of het theekopje wezen. Duidelijk wel het werkwoord in een oudere volzin maar ook een roze blos op onze wangen zijn.…

Door hun verrekijkers bewonderen ze de zee terwijl in hun magen het spoelvlees van gisteren verteert.…

Zaailingen kwamen zagen en vergingen bismillah Allah is lief vertaalt Kader Abdolah heel creatief Schiet de berm uit raakt in zichzelf verstrikt - de maagdenpalm Op Soestdijk achter de rododendrons de krentenboompjes Op hoge poten verrekijkers op het duin - geen kip te zien Altijd en overal is de verbeelding niet…

Een bergbeek in Noorwegen, eind jaren zeventig, een verrekijker voor vogels en buren, maar opeens was daar mijn vader poedelend. Zijn naaktheid nieuw, zo ook zijn plezier, onbewust van spionage genoot hij van zon en water, een moment geen chauffeur of kostwinner zijn.…

ze draagt zijn woorden op de valreep van het leven soms zingt ze zwevend voorbij rondslingerende gedachten door een verrekijker zien ze de vervlogen jaren dapper weven ze een deken van wolkenkliekjes ze omfloerst het licht als zijn rusteloze ogen de duistere waarheid van de lange slaap willen weren ze zet de deur op een kier…

De jaren kunnen niet verhullen dat onze oorsprong blijft bestaan, populieren werpen hun schaduw ver vooruit.. voorbij de kalverdijk waar het uitzicht onbegrensd, de paddock gevuld en de verrekijker gelukkige jaren in beeld had vergrootte een dijkvlucht de afstand naar het begin, het verschil zit 'm vooral in de jaren..…

Klem ik me op je rug, lift mee, beklim ik de 380 KV met bungelende verrekijker, tuur naar het wassen van zoete aardappelen op het andere eiland, terwijl de honderdste aap al bezig is om hout achter de maan te hakken. Por me niet langer, laat mij onderdompelen in bijengezoem, die kruisspin als buurman – daar wen ik wel aan.…

rondeel (zwarte ibis) een zwarte ibis in de polder van Huisduinen een winter lang in dezelfde sloot die smal was, maar blijkbaar steeds voldoende voedsel bood voor een vogel, zo ver gevlogen en zo groot zie, hoe de vogelaars met verrekijkers door het weiland struinen gaan over het pad tussen vuurtoren en volkstuinen een zwarte ibis in de…

Op een dag door de verrekijker gezien uit de serre van mijn tante: de plotselinge nabijheid van een vrouwengezicht onder de rand van een hoed, een hand op een blinkend fietsstuur. Een mand waar iets wits in beweegt. Een man met een pet op aan het stuur van een hoekige zwarte Ford.…

Boven Ruslands hoofdstad draaien en brommen ijzeren vogels met scherpe ogen, waarin loep en verrekijker pogen verbogen vijanden op te sommen. Vol vernielzucht van valgrage bommen vliegen de gevaartes in fraaie bogen, terwijl ze hun vernuft verscherpen mogen, toeslaan, als voldane roofdieren grommen.…

de verklikker verraden door rook en hond “Geef me je verrekijker.”…

ja, ik heb de kruik gebroken languit gelegen in het riet in Rimbaud’s dronken boot maar waar en wanneer zelfs de zon heeft het nooit geweten toen horloges nog geen secondewijzers hadden en ik zonder verrekijker op pad trok het verleden deel was van het nu de hengsten tijdig steigerden en moeder bloedde iedere maand zij gaf me de kruik…

Hij zegt dat de beslagen verrekijker nog werkt, maar ik zie niets in de verte en niets dichtbij. Een bloem zegt mij meer dan alle culturen op deze aardkloot. Mijn hand streelt het huis van Jacob Cats, ook al vond ik zijn werk beneden peil. Hij was er toch maar. Wij hoeven geen massa-psychose om te ontvluchten aan onszelf.…

toch blijk ik een vinder of een verrekijker achterwaarts en word ik minder dover van binnen en open de ogen zich voelbaar voorwaarts het is zeker dat het verleden zich als een baken nestelt en zich ingraaft naast het ware weerbare doch aangetast riet ik word kennelijk, (wat men onbewust zou kunnen weten), in een ander vernieuwd daglicht…