Alle inzendingen over voor mezelf opkomen

Geen benul had ik Van assertiviteit of zo Of van gewoon Voor mezelf opkomen Van jullie leerde ik Dat het nooit meer Zo ver mocht komen En heb ik mijn Nieuwe leven met Beide handen aangenomen Met grote dank aan het SoVa-team UMCG Monique, Wianne, Iekelien, Iris…

Wie zal mij begrijpen het leven wat ik leef wat te doorstaan iedere dag opnieuw Wat gaat er voor wie komt er achter aan ik leg het mezelf op daar verandert geen ziel wat aan Ik kan niemand iets kwalijk nemen het is lastig om mee om te gaan maar wat begrip extra voor mij of vraag ik nu teveel Ik moet voor mezelf opkomen is een wijze…

Hoe is het toch mogelijk dat ik soms niet voor mezelf opkom als ik denk dat ik geen tranen verdiende ? Hoe bestaat het toch dat ik mijn gevoel zo vol van liefde toch niet goed over kan brengen op jou? hoe loopt het steeds zo pijnlijk fout dat je denkt dat ik je niet snap, schat hoe zit dat nou?…

iemand niet de waarheid verteld, ik maak me schuldig om dingen te deleten die mijn aandacht niet waard zijn, zo ik er al over nadenk, ik maak me tevens schuldig aan het feit niet alleen dingen en berichten te deleten, maar doe dat ook met mensen, domweg, omdat ik vind dat mijn mening er ook toe doet, ik maak me dus schuldig aan het voor mezelf…

Een vrouw moet en mag niet. Een vrouw wordt gezegd en geweigerd. Een vrouw wordt verheerlijkt en getreiterd. Er wordt haar van alles verboden en zij kan altijd verlaten worden, te pas en te onpas. Een man mag alles moet alles... een man wil alles, wil teveel vaak teveel.. dan eist zich de tol op van de douane.. achter het ijzeren gordijn…

Ze maakten me sterk zodat ik nu weet hoe ik voor mezelf opkomen moet. Jij had het echter altijd te druk voor zulke dingen. Maar jij liet me zien hoe je iemand pijn doet. Dankzij vrienden weet ik hoe een normale familie eruit ziet. Welke grenzen er bestaan en hoe zwaar deze zouden moeten wegen.…

De zon die zakt de nacht hij valt je voelt het opkomen je moet weer op pad de maan staat hoog en de muziek roept je gaat naar de plek waar je haar weer ontmoet niemand weet waar je heen gaat niemand weet wie je bent want jij behoort tot de stad jij behoort tot de nacht leven in een rivier van duister tot de zon weer lacht.…

een introvert is het gelukkigst als hij op een zolder in de Dapperstraat de wolken en dingen ziet omkaderd en daar domweg gelukkig mee kan zijn: ik heb voor mezelf een niche gemaakt waarin ik van mezelf mag leven.…

Elke keer dat we voor onszelf Opkomen als dat nodig is Versterken we ons gevoel Van eigenwaarde Elke keer dat we dat niet doen Verzwakken we het…

wiegend op het ritme van mijn eigen gevoel word ik sterker mentaal wiegend op het ritme van mijn eigen gevoel beleef ik intenser mijn eigen verhaal wiegend op het ritme van mijn eigen gevoel sta ik sterker spreek ik mijn eigen taal wiegend op het ritme van mijn eigen gevoel is opkomen voor mezelf heel normaal…

Laten wij, mensen, leven voor vrede op aarde en elke ademhaling hierbij stilstaan. Als we vrede van binnen hebben en dragen kunnen wij dat ook wensen voor de ander, en als we allen een stille innerlijke vlam bewaren dan vragen wij niet meer als de wereld aankan.…

lichtblauw, het zwerk wenkt naar een zon die denkt als ik opkom in het oosten werk ik me niet in de nesten maar ik zou zo graag eens opkomen in het westen…

Zal ik al naar bed gaan of nog even blijven zitten achter mijn laptop? Wellicht komt er iets in mijn hoofd naar boven, waarvan ik niet eerder wist dat het in mij zat. Ik denk de baas te zijn over wat ik onthoud, maar merk meer dan eens dat ik nog weet wat ik vergeten dacht te hebben. Speelt verdringing dan een rol? Of is er kans op een…

Als je voor een dubbeltje geboren bent, word je nooit een EURO.…

, Ga door het licht, Er valt een ster uit mijn droom Ik ben stil, Sluit mijn ogen, Er valt een blaadje van de boom Ik voel je, Zwijg de woorden, Er valt een streling uit mijn mond Ik ben blij, Keer naar de zon, Er valt een traan op de grond Ik mis je In de stilte van de sterren In het zacht gekleurde licht Ik mis je … in mezelf…

als ik voor de spiegel sta dan zie ik iemand die ik niet ken maar als ik dan naar buiten ga dan weet ik weer wie ik ben daar zijn mijn vrienden ze geven mij een goed gevoel zij kunnen het beste in mij vinden en weten altijd wat ik bedoel en als ik dan kijk in de spiegel dan zie ik mezelf nee ik hoef niet meer te liegen ik weet weer wie…

Ik weet het niet Ik zoek, in de duisternis van mijn weten Vind ik van alles Behalve mezelf Wie ben ik? Vraag ik elke dag opnieuw Staand voor de spiegel kijk ik mezelf in de ogen Maar ik zie niets Blind Je kent me niet Niemand kent me Een masker klemt Mijn hart doet pijn Breekt elke dag Wie ben ik? Niemand……

is dit dan het beste Op papier Niemand die me kan helpen Me kan troosten Behalve ikzelf Moet ik het daar dan mee doen Met mezelf Ik wil niet zo sterk zijn Ik wil dat iemand me omarmt Voor me zorgt Me beschermt Nog nooit was ik zo alleen Ondanks vrienden om me heen Wat moet ik met mezelf…

… ik wil leven beweging … iets doen veranderen … (sta) open niet storen, ik ben even in mezelf waarom haast toekomst is nu ga tegen de tijd in waar is onze menselijkheid…

Maar ik wil vooral mezelf zijn met jou.…

stellige scribenten fervente columnisten vervelende communisten soldaten in tenten presentatoren die alleen zichzelf horen tanks aan het front jeuk aan mijn kont ik ben even mezelf aan het beleven…

zich horen ik weet het wel ik heb je wel gehoord het liefst houd ik mijn handen over mijn oren mijn handen voor mijn gezicht dan moet ik er niet naar kijken en toch houdt niets of niemand mij tegen - of het nu stappend of zittend is- verder te leven het dwingt mij mijn innerlijke rijkdom uit te breiden en verder te graven in mezelf…

Maar wat ik beter kan dan ieder ander is mezelf zijn. Uiteindelijk is dat alles wat je kan doen, toch? Goed werk doen door dat te doen. Goed werk doen door mezelf te zijn, jezelf te zijn. Dat is werkelijk alles wat ik van mezelf vraag.…

Als ik thuis ben neem ik plaats in mezelf en zoek daarvoor mijn mooiste plekje waarin ik heerlijk onderuit lig zo is thuis zijn dalen en landen in mezelf, is er geen ander en geen andere tijd.…

Ik ben soms een beetje blij Dat ben ik Niet jij Ik vind dat heerlijk Eerlijk Lekker mezelf bezig houden Lekker mezelf vertrouwen Op me eigen kan ik zeker bouwen…

De zon zakt in vurig rode gloed achter de huizen. Terwijl een merel uitbundig zingt, op de punt van het dak. Sinister zwart tekent hij zich af, tegen het rood van de avondlucht. Zo stil is het, na de hitte van de dag. De blauwe regen voor mijn venster, staat daar roerloos groen te zijn. Een zachte koelte brengt langzaam wat verfrissing…

de nacht misschien zweven vanaf de brug er is toch niemand die op mij wacht niemand valt op mij terug niemand rekent op mij dat zei hij ik zei doe nou niets rigoureus blijf toch in een toekomst geloven er komen betere tijden heus en je komt echt alles te boven ooit komt het wel goed ‘vanzelf’ dat spraken we samen af ik en hij met mezelf…

Ik wil gewoon mezelf zijn Met veel liefde en zonder pijn Gewoon leven op mijn manier Ik wil gewoon mezelf zijn Droog je tranen en ga verder leven Zonder ellende en pijn Ik ben op zoek naar liefde en geluk Ik wil door iedereen aardig gevonden worden Ik wil gewoon mezelf zijn Al vinden ze me raar of apart Maar alles wat ik doe komt…

als ik laat in de avond thuiskom, met in de verte nog net het rood van de ondergaande zon, ruikt de tuin naar vochtig gras en kruiden, en voel ik verlangen naar ’t verleden. de klank van kinderstemmen, zachte vogelgeluiden van zwaluwen en grutto’s, de jonge eenden die schuw langs de rietkraag zwemmen. Je bent zo dichtbij als ik…

Zouden mensen van de oude stempel wel een postcode hebben?…