Alle inzendingen over vrienschap nood

Een vriendschap kan soms uit nood worden geboren; wanneer in de bittere koude bijna een leven wordt verloren. Tussen de Alpen kan een mensenleven langs de rand van de afgrond gaan. In het hooggebergte kan dan alle hoop in een illusie verloren dreigen te gaan.…

Wat vriendschap geven, Wat vrienschap nemen. Is toch alles wat het leven verlicht.…

Vriendschap is een leven, een leven voor altijd! Ik voel de liefde om me heen, Van vrienden en vriendinnen, Zo ken ken ik er niet een, Ik voel de liefde van buiten en van binnen, Ik zeg tegen jou.. Dat ik heel veel van je hou!…

Je kunt contacten hebben en dat is best wel fijn Maar ook vrienden hebben die er voor je zijn... Een ieder heeft wel een 'losse' kennis maar dat is nog geen vriend Je moet een vriend zelf wezen Dan heb je een vriend verdiend... Op één hand kun je ze meest tellen Want vrienden zijn zo schaars maar eigenlijk is één al genoeg, die moet…

vriendschap gaat in fases zoals eb en vloed elkaar afwisselt afstand neemt en zich weer mengt…

bedankt dat jij me wilde vertrouwen ik weet hoe moeilijk dit voor je was 't heeft wel een beetje strijd gegeven maar nu heffen wij het glas laat ons proosten op onze vrienschap laat ons proosten ons ons geluk en jouw durf en zelfvertrouwen die gaan nu toch nooit meer stuk…

Benen wegen als dieplood, maar hier is een mens in nood en dan: maakt water niet uit!…

Wanneer de nood het hoogst is, is de redding nabij, maar wie bepaald nou de grootte van de nood bij jou en mij, moet ik de D vervangen voor een T, is dat dan een idee? Want als mijn nood hoog is, is de T mooi de dans ontsprongen!…

Klagers geen nood sprak Oma vroeger, edoch, hoe gevaarlijk is die uitdrukking? Want wanneer men niet klaagt, wanneer men niet vraagt, komt men nergens! Wanneer ze naar de voedselbank loopt, denkt ze aan Oma en haar zinsnede over nood, en weet, dat die vlieger NU niet opgaat!…

de wind speelt in het zand tot aan de kade van steen het licht lacht gelig in een schaduwloze lucht mijn hoofd zit alweer vol van ongenode gedachten mijn hartslag stort zich in de diepte van de zee komt terug als een vochtige golfslag met het aanstromende water maar geen nood mijn onrustige gemoed volgt gewoon de weg die het volgen…

Oog in oog met jouw dood, is mijn ziel zwaar in nood en god hoort mijn S.O.S. niet !...…

er blaakt weer hoop op witte wanden tegen de lege vlakten van te vaste banden die ons binden aan de nood waarmee het late licht naar binnen schoot…

Een vriend is iemand, Die een lichtje aansteekt in de nacht Als al je sterren zijn gedoofd. Die je omhelst Om je toch weer los te laten. Die je neemt zoals je bent. Vandaag goedgezind, Morgen weer moedeloos. Hij is een troost en altijd vlakbij En probeert je tranen te begrijpen. Een vriend is als de lucht in je longen. Nodig om verder te…

Mijn tranen stromen gedachten zijn bij jou Heb zo met je te doen omdat ik van je hou Mijn tranen stromen om jouw intense verdriet Je hart wreed gebroken en dat verdien jij niet Mijn tranen stromen in golven bloedrood Jij bent me zo dierbaar hebt emoties ontbloot Mijn tranen stromen voor jou voor je pijn Jij deed er alles aan om…

Een vriendschap als deze kom ik nooit meer tegen, nooit zal iemand ooit mij nog zoveel liefde kunnen geven. In tijden van verdriet en van ergernis, weet ik altijd zeker dat onze vriendschap er is. Je bent er gewoon altijd om op te bouwen, dat is een ding waar ik zeker op kan vertrouwen. Zelfs in tijden van blijdschap…

Wel om sluiten van vrienschap. Om het dienen van de liefde. Om levenskunsten maken. Om dansen met elkaar. Doelen kunnen geen middelen heiligen. Alles zal altijd weer hetzelfde blijven. Hetzelfde zal steeds weer anders zijn.…

Toen ging er langs de kamerwand een schuwe ijle zwarte hand: grauw-luidloos vlood de nood.…

dode ogen spreken boekdelen in hoofdstukken gesneden kost voor kenners, brood ontzettend Leids komijnen kazematten ik beleg heel weids voed de korsten aan mijn katten nodig uit, heel blood melkwit gesneden dicht ter lijk kan het niet bevatten…

Begonia's in 't felste rood twee duiven baden in de goot 't is net alsof het regent een merel kiest de hoogste noot aan inspiratie nog geen nood…

geen woord in mijn kop nee, het zat me niet mee: ook mijn schrijfblok was op mijn brein dat maar zweeg nee, het zat me niet mee: ook mijn ballpoint was leeg wat had ik een pech nee, het zat me niet mee: ook mijn potlood nog weg zo'n hoofd dat maar staakt nee, ik zat er niet mee: toch een versje gemaakt…

Met hongerige blik en holle kaken En tot de draad versleten kleren aan Heeft mijn notaris mij te woord gestaan Toen ik bij hem mijn testament kwam maken. "Ik hoop," sprak hij, "dat u in uw legaten Veel geld aan uw notaris na zult laten."…

zo stopt de nood in weke woorden die het dichte zingen van het duister hoorden in een droef en wrang refrijn o lege stilte ik ben zwak en klagend klein…

Want hoe graag ik je wil vergeten, Jouw vrienschap maakt me rijk. Onzeker blijf ik achter, Met gevoelens in mijn lijf. Ik zal altijd van je houden, Dat staat helaas buiten kijf. Er zal ooit een moment komen, Dat ik verder kan, alleen. Maar dat moment wordt overschaduwd, Door het moment dat jij verdween.…

Dat we vrienschap mogen sluiten. Dat vriendschap ook liefde is. Vertrouwen in elkaar. Dat is alles wat ik weten kan en mag. Dat leven een goddelijk wonder is. Dat is hetgene dat ik zeker weet. Dat is alles waarin ik geloof. Alles waarop ik hopen mag.…

Oma zei vroeger altijd " klagers geen nood" Nooit gedacht, dat die Uitspraak me nog overvallen zou. 'k ben zo duf als een konijn, Zo suf als een wezel Zo traag als een slak Kortom: vandaag overvalt Oma me met " klagers geen nood" Want het kan altijd erger.…

Ode aan het Bed Er is een plek, zo stil en breed, waar iedereen 's avonds naar toe gaat, zo vredig en tevreden. Het bed, geliefd en vaak bespot, een vriend die je nooit in de steek laat, zonder genot. 's Morgens vroeg, als de wekker schreeuwt, dan denk je: "Nog even!", maar je beseft dat het moet, dat je op moet staan. De dekens, als…

Vroeger Werd er na zonsondergang bij u aangebeld wist u, er is iemand in nood. Heden Wordt er na zonsondergang bij u aangebeld weet u, ik ben in nood.…

Ogen in kassen Waarvoor het licht te fel Pupillen, speldenknoppen Op het punt te verdwijnen In dik matglas, lichtblauw Geen spoor van glans Doffe doodsheid en nee Vooral geen ellende van Anderen Hij bespaart haar zijn verhaal Ternauwernood, omarmt haar Magerte en daarmee weer de dood Hij is koud uit het graf verrezen Met zo vers…

ach mens vol smarten het nood-lot werpt je vroeg of laat terug op je ware zelf maskers zijn afgerukt je naakte pijn wil erkend worden taaie , zelfgesponnen draden moeten verbroken het zal door merg en been gaan als elke vezel in je schreeuwt zal in je hart gefluisterd worden welke weg te gaan Voor een vriend…

In tijd van nood, leert men vrienden kennen, ik zit in nood en heb niet eerder zoveel vrienden gehad.…