Alle inzendingen over wachten, geduld

doodstille vijver een kikker wacht geduldig er vloog iets voorbij…

een kikker kwaakt nog de reiger wacht geduldig hap, dan is het stil!…

ik wankel door het leven ik wacht geduldig op een antwoord maar dat duurt wel even…

Het water van de wensen is geduldig. Iedereen wacht geduldig. Want deze nacht is geduldig in de momenten die ons brengen waar we niets meer zien en alles geloven.…

Ogen vormen wallen, De nacht smacht Naar iemand die lacht, De nacht wacht Geduldig op vallen…

Ik wacht geduldig haar zilveren lach.…

Zij wachten geduldig af, samengepakt in het bos, fort van onaantastbaar dromen. Tussen gebogen bomen.…

een man van een enkel woord staart u aan beschermt zich achter stilte wil niet dat u hem hoort hij wacht geduldig op die ene vraag waarvan het antwoord is vervaagd adieu...…

Wij eten alleen groen op rijp kunnen we niet wachten geduld is een schaars artikel in deze tijden van overvloed Morgen is al veel te laat gisteren een vage herinnering.…

een man van een enkel woord staart u aan beschermt zich achter stilte wil niet dat u hem hoort hij wacht geduldig op de morgen wanneer weer een stukje heden in 't verleden is verborgen…

de bal in een bocht naar zijn voeten wacht geduldig op het kind nooit bang als de moeder kijkt naar de krant die schudt en wappert niet wil vouwen van de man met het been wit een lijk…

klapdeuren de bar links, toilet rechts het lampje boven het middenpad belicht witte matrozenpakken en ernstige gezichten van jongemannen die in shanghai hun onschuld verloren ik drink en wacht geduldig…

De aangifte weer net op tijd verzonden Eens kijken of ik veel moet bijbetalen Ze weten daar waar ze de mosterd halen Zal mijn box 3 ok worden bevonden Ik wacht geduldig af....juich niet te vroeg Je weet het niet met rupsje nooitgenoeg…

Ze wacht, geduldig soms met fronsende blik ze draait wat, schuifelt, ze twijfelt en ik, Denk; zonder gene, zonder moraal, heb je totaal geen verhaal!…

Zit hier voor me uit te turen denkend aan een heel speciale vrouw me realiserend dat ik dit eiland toch nog wel erg groot vind en dat ik een jaar toch nog wel erg lang vind duren leg ik het hoofd in de schoot en wacht geduldig op een ontmoeting ooit met jou.…

Mijn Geliefde roept me zachtjes en wacht geduldig op mijn aandachtigheid. Ik sluit mijn ogen de zwarte wolken drijven eindelijk over. Mijn hart straalt weer met volle schoonheid.…

In eenzame afwachting kijkt zij door ramen in duisternis en telt seconden in minuten steeds verder weg tot ogen nog enkel sterren zien oneindig hoog ongrijpbaar ver en zij wacht geduldig tot die ene schitterend krachtig zal vallen deze nacht…

mijn vriend de tijd is mild hij slaat zijn ogen op als ik dat wil loopt met mij door de dag in mijn vertraagde tempo klagen daarover doet hij niet hij wacht geduldig als ik hem herinner aan of treuzel bij verloren uren gegeven als ze zijn hij telt voor mij de dagen één voor één legt zich tenslotte neer bij het onbekende maar blijft…

Een laatste winterschreeuw verstomt in wit, grijs, grauw De lente wacht geduldig ze lacht, al gauw verschijnt ze In volle glorie zal ze stralen je ziet het aan de bomen je ruikt het in de lucht De winter zucht plaatsmakend, van binnen tot buiten stromen zijn laatste snikken over de ruiten…

Warmte willen we allemaal: van de kachel of van de vloerverwarming, van een kaars of een gedicht, een lieve groet of ook van de natuur, maar dat wordt even wachten. Geduld is niet wat wij in overvloed hebben, maar de lente zal zeker komen, nu al in gedachten.…

De liefde wachtte geduldig af geschopt en afgewezen, dood gevroren weer ontdooid en weer verrezen en altijd nog een beetje bang ze wachtte, maar al lang niet meer op eeuwigheid, haar dromen kwijt zag zij in winterse seizoenen de schoonheid zelfs in het vergaan maar plots zou zij er toch weer staan rijzig, reikend en ontdaan van alle pek…

jullie overleden zusje heeft in de kinderhemel gouden kaarsjes branden voor ieder elk sierlijk prijkt het op hun tafeltje het houdertje in een diamanten kelk zij wacht geduldig op jullie omringd door de beschermengel met het goddelijk Licht met een stralende glimlach vanuit de zachte wolken kijkt zij op haar prachtig…

geduldig tot ze gaan slapen en mij in stilte en onrust achterlaten…

liefde kent geen maten zij meet niet af zij neemt zoals het is liefde kan niet praten naar de mond zij zwijgt en reikt haar armen liefde zal niet kiezen tussen goed en kwaad zij wacht geduldig af zij kan niet verliezen zij wil de wedstrijd niet liefde kent geen spijt van wat zij gaf ze heeft een open blik ze oordeelt niet liefde…

Nee paarden vang je met hun eigen nieuwsgierigheid dus wacht geduldig maar hun aandacht af…

Het zou een tropische dag worden, in het huis benauwdheid als een klamme deken uitgespreid onweer, bliksem en regen, voorspeld vast en zeker Moeder had geen BH aangedaan en zij bewogen mijn ogen bleven kijken hoe en moeder zei de afwas wacht geduldig en vele handen maken Zij bleven mijn blik lokken en ik werd rood van kop tot teen, van hemel…

Het omhelzen en het knuffelen moet nog steeds op zich laten wachten. Geduld is een vereiste, ook al zouden we het graag geheel anders zien.…

Er bewegen stille blonde mensen in de geschilderde hoofdstad van een onbekend land voor de verdwaalde kwast naast een onbemind bed het schilderspapier wacht geduldig op een nieuwe natte verfstreek en groene bossen vol natuur onder een strak gestreken lucht beamen in dat stille verdriet tranen die de verf verdunnen voor oude mensen…

Een spin wacht geduldig in haar web, het doodskleed is reeds geweven. Zomergasten vluchten, de schaduw van de avond werpt zich gulzig op de late dagen alsof de julimaand nooit bestond. Koudvuur van het aangezicht, bloeddoorlopen, koperkleurig, gehuld in de geur van aarde, met een stem hees en treurig.…

Ik wil de trap hier wat verlagen Ze zucht maar houdt van deze man Die eenmaal alles met zijn handen kan Maar vergeten is wat houden van Betekende in vroeger dagen Ze wacht geduldig tot de nacht Tot hij het stof heeft afgeklopt Zij koude handen in de zijne stopt Weer weet wat hen tezamen bracht…