Alle inzendingen over zomerzon, bloemen

toen ik jou te grave droeg mijn handen wit mijn schouders blauw door onvoorzien één mondhoek hoog een mondhoek laag geen schraag voor jou waarop de stille kist, ik wilde warmte onder lichte planken de banken van het hof vol zomerzon bloemen rond te zware voeten, wuivend gras en in mijn lijf slechts de herinnering van wie je was…

De zomerzon brandt fel en velen zuchten, we zien natuurlijk liever alleen de blauwe luchten maar regen is ook nodig en bloemen zijn zo mooi, als brengt het onweer schade aan heel die zomertooi; Laat ons nog even wachten, -we oefenen geduld,- dan komen koele nachten en is de droom vervuld.…

Ongewoon behaaglijk warm streelt zachte zomerzon haar nog bleke huid in wanhopig ongeduld en vogels zingen ver Zij schrijft haar zinnen van tijd en laat zich beminnen door stralen in kleur, door geur in alle eenzaamheid…

De nacht strijkt alle plooien glad, De Visserstraat wordt wijder dan een plein En langs het Lage der Aa wordt de schijn Van maanlicht zomerzon in overdaad En mensen dansen als gekken op straat.…

Nog voor de herfst komt de rust De bescherming van 't nest lijkt ineens lang geleden nu het laatste kind is uitgevlogen En terwijl de bladeren zachtjes neerdwarrelen in de laatste zomerzon, komt ook een bloem tot bloei Vrijelijk dansend in de wind…

je van geluk Beschermend als een melkgevende koe Wij, lekker aan de barbecue Met een biertje, worst en biefstuk Op vakantie ga je met ons mee Lekker in het binnenland Maar natuurlijk ook aan zee Heerlijk spelen in het warme zand Waar we ook zijn, in de tuin Of natuurlijk op ons balkon Overal schijn je op onze kruin Jij grote rode zomerzon…

De nacht nog amper weggevlogen, wek jij mij zonder mededogen om met jouw stroom lauwwarme stralen mij wéér zo vroeg uit bed te halen Mijn lichaam voelt zwaar, ik zucht en gaap, ik aarzel tussen wakker en slaap, doch jij maant mij kalm en tevreden na het douchen snel aan te kleden Heel mild werp jij je gouden licht direct op mijn gepoetst…

Laat je woorden vliegen als vlinders uit je mond ‘k zal ze schrijven in een boek vol bloemen waaruit ik inspiratie vond. Spreek in alle schone kleuren die mijn tuin te bieden heeft zoeter dan de zoetste nectar die de zomerzon ons geeft schoner nog dan al wat leeft.…

Klaprozen bloeien, bloedrode bloemen vieren en sieren het leven, bewust van hun schoonheid en fragiliteit; Het graan is volgroeid, groene stengels staan te rijpen tot gouden aren vol voeding en zaad; De akker baadt in de warme zomerzon, wiegt, deint en danst in de wind, wetend wat haar wacht; Graan en bloem spelen, laten zonder spijt…

Het voelt alsof een nieuwe twijg ontspringt in de nerven van mijn oude ziel een leeuwerik luid gebekt fluit zijn zomerlied met veel respect opgetogen strooi ik een handvol vlinders over het gazon laat ze dansen in de zomerzon van bloem tot bloem het raakt mijn gemoed dat warm, minzaam als zwoele wind langs mijn dagen trekt ontspruit…

jij groette en lachte naar de bomen die jij bij het tegenkomen wist te verleiden tot het spreiden van hun vele takken zodat het blad de warmte van zomerzon kon begeleiden om wat later in het jaar ruimte te gaan geven aan een vruchtbaar leven van duizenden insecten op de mooiste bloemen met als beloning…

mag ik je nu eindelijk mijn bloem gaan geven je kent de kleur en geur het komend groen uit vroeger leven neem maar mijn lente in een nieuw begin en groei naar voorjaarsbloei samen wiegen in de warme zomerzon, er komt geen winter meer die is al om we gaan nu herfsten ons volgend leven zal de rijpe vrucht weer vreugdevol…

Lente in zomertijd De klok een uur vooruit Winter zijn we kwijt De kou nog in de lucht Vorst op autoruiten Slaak een diepe zucht Blaadjes aan de bomen Bloemen in het gras Laat zomerzon maar komen Pasen komt eraan Een mand gekleurde eieren Die wij zoeken gaan Lente in zomertijd Laten we dat vieren Een uur vooruit in tijd!…

Rood De zomerzon Langs het strand Mensen gaan naar huis, Verbrand Langs Het strand De vleesgeworden welvaart Badend in de hete Zomerzon Zomer, Zomaar luieren In de zon De warmte als een Deken Na De lente Komt de zomer En is de herfst Aanstaande…

lentebloesem geurt vol verlangen en in kleur naar de zomerzon…

Een lenteduif draagt het licht van de zomerzon op haar hoge vlucht.…

zomerzon huppelt mijn gedachtengang vooruit op weg naar morgen…

Een zwoele zomerzon trots omringd door een diepblauwe lucht Dobberend op een bootje Van alles en iedereen weggevlucht Ik laat me drijven 't maakt niet uit waarheen Ik voel het als nooit tevoren Ik ben weer alleen…

Wat is dit vreemde leven toch: onstuimig als de zomerzon of leeggehaald als de bomen in de herfst? Alleen het essentiële is er nog: het ademen, het kijken, de liefde.…

Een crisis kan bepalen waar de zomerzon morgen in een leven straalt; vooraf dient het kernpunt dan te vragen om een visie die de zeven beste mogelijkheden voor je naar boven haalt.…

Het zomert als de rozen bloeien En geuren in de zonneschijn Kleurrijk de mensen weer boeien Naast vele bloemen groot en klein Het zomert als mensen in tuinen Genieten van warmte iedere dag Of baden in zee achter duinen In de week of een mooie Pinksterdag Maar toch klinkt ook die zomerdag Geruis van regen door het blad En schrikt men op…

Zomerzon zal zelden zeewaarts zinken Zolang zij zenitzoekend zwerft in 't zwerk 'Zalig zij zus Zilvermaan,' zo zuchtte Zebedeus, zoon en zendeling Zwaarmoedig, zorgzaam, zeldzaam zielsverwant Zo zintuigzwevend zacht - een zonderling…

Gelijk een spelend kind, in zoete waan, Haar pop aan 't liefdevolle hartje drukt, Van 't zielloos mondje menig kusje plukt En meent haar kindjes hart te voelen slaan, Het vlassen haar met bloem en lintje smukt, De kleertjes aantrekt, die zo mooi haar staan, De wassen wang, wier rooskleur haar verrukt, Warm streelt - de verf hangt lipje en vinger…

Indien gij weet wat leven is en lijden, en welk een zee van weedom in een traan ligt, laat mij die holle weg in ’t woud vermijden, verg niet, dat ik mijn schreden naar die laan richt! Daar sluipen schimmen rond van vroeger tijden, een geestenheir, doodsbleek in ’t zilvren maanlicht. O laat geen lach die stille plek ontwijden, geen ruwe spot…

O zomerzon! o gloed der minnezangen! Het liedrenboek ontglipt haar blanke hand. Daar heft zij ’t op en drukt, vol wild verlangen, haar rode lippen op de rode band. O zag haar thans de dichter! Vurig drukt zij haar lippen op de letters van zijn naam, en vouwt, om ’t lieve boek, de handen saam. Daar springt zij op en zie!…

Als de zomerzon de wereld weer verwarmt alsof U het bent die met Uw liefde ons omarmt het veld met tal van bloemen weer kleurt de weide door de veelheid van kruiden geurt wekt U weer in ons het paradijselijk verlangen onze stem te paren met schone vogelzangen vrij en zorgeloos Uw vreugdefeest te vieren ons met bloemenslingers blij te versieren…

nu even zonder snuisterijen met warmte licht en kleur hoop ik je te verblijden nee, draai je nu niet om voor jou is er geen schaduw ik bied je enkel zomerzon…

sinds de najaarszon het won van de zomerzon lijkt ze gevleugeld - haastig en naarstig op zoek naar een restantje nectar…

Neem een persoonlijk besluit om verliefd te zijn op de mooiste, opwindendste en waardevolste persoon die er bestaat: jij zelf!!!…

opgesloten… vind ik niets voor mij dus laat me los, maak me vrij ik wil stoeien op de groene wei met mijn soortgenootjes: de honingbij ik ruik de planten en de bloemen maar zit gevangen in mijn korf mijn vriendjes hoor ik heerlijk zoemen och, wat vind ik dit ellendig grof want alle bloemen wil ik kussen ik wil vliegen, ik wil brommen zie…