169678 resultaten.
[ Er zat een geheim ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 Er zat een geheim
in mij, ineens ken ik het --
zeg ik het hardop.…
Island in the sun
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
558 Een airbus trekt een streep
dwars door de wolken
de golven van de stille oceaan
omspoelen kringen zand in
breekbaar lint
Er gonst en galmt zo om de
paar minuten
een jet airliner - eiland in de zon
de last van passagiers is
tijdelijk
een hier en nu van wereldse passanten
Vanuit de lucht gezien is een atol
een klein en tijdelijk eiland…
Glabella
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
504 GLABELLA, MY ONLY MASK
Geschiedenis
is schoudersmal en manshoog,
gestut door zand
dat steen zal worden.
Vogelvluchtig
fluitend op de ademnood
van een gemaskerde wind
nadert het.
Stapels zandzakken
weren het niet, een lage streek:
hij is uit velen genomineerd
onder een druk bespikkelde hemel.
Een mum. Een tel.
Het wit van een doel…
Naar RTL
snelsonnet
3.9 met 11 stemmen
654 Dus Lubach gaat met RTL in zee
Hij groeide uit tot een der grote namen
Maar Arjen onderbroken door reclame
Is dat wel zo’n aantrekkelijk idee?
Jack Spijkerman koos ooit voor commercieel
Vergetelheid en hoon waren zijn deel…
een stukje hemel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
405 zijn er nog
plekjes te ontdekken
die wij niet
hebben gezien
die zich omgeven
hebben met een
uiterst vage waas
een stukje hemel
waar je over struikelt
zonder het gezien
te hebben toen en
nu zijn ze er ook nog
als kind al op zoek
en als volwassene ook
op zoek naar schoonheid
naar unieke volmaaktheid
te bereiken eigenlijk pas…
IN VUUR EN VLAM
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
585 daar staat ze in vuur en vlam
om haar omgeving
nog eenmaal op te laten bloeien
ook al is het maar voor even
ze straalt en perst het
uit haar laatste restje leven
een fraaie penseelstreek
van amber met fluweel
een laat zomerse kreet
want zoals iedereen weet
het is voorbij de herfst
doet nu haar intree…
R.I.P.
poëzie
4.3 met 15 stemmen
7.107 Rust in vrede, rust in vrede,
gij die, wandlend, zijt van hier
voorwaards- en voorbijgetreden,
onder Christi kruisbanier;
die naar 't land zijt, het verdoken,
waar de koninklijke staf
ligt bij 't naamloos stof gebroken,
van 't onedel werkmansgraf;
waar geleerdheid niets kan baten,
weet men Christi lessen niet,
waar men geld en…
Toen en nu
gedicht
3.2 met 64 stemmen
36.396 vroeger vond ik de herfst
een droevig seizoen
en liep ik vaak moe
en eenzaam door regen of nevel te druilen.
En soms was ik weemoedig
om ik weet niet wat.
maar nu - toch zoveel ouder -
midden in een grijze stad
geniet ik van het najaar
daar - dank zij oliestook -
mijn vrouw vaak in bikini
door het huis heen deint
waar het binnen zomer…
DE KILTE IN HET VATICAAN VERRASTE ME, TROUW, KOPTEKST ART. ANNELIES BONTJES, n.a.v.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 "Want wat weet de paus van seks?"
Het is koud en kil achter de deuren van het Vaticaan
Ja, wat verwacht je, er heerst huidhonger, stil verlangen
maar een lichte aanraking is al een zwaar vergrijp
om over seksualiteit, sensualiteit, intimiteit maar te zwijgen
Er heerst ook een zwijgcultuur over de verboden
ze zijn bekend, maar niet bemind…
Dwergland
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
485 De hoofdattractie in
de herfstvakantie
is holland op z'n smalst
onder de zon
de grote grijze namaak
grabbelton
madurodam biedt daarvoor
geen garantie
Wordt walibi een
sprookjeswonderland
en 't ponypark een
dinosaurusland?
pas op! In mini mundi
beekse bergen
veranderen de kinderen
in dwergen...…
MOONIE
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
563 MOONIE, A GRIN SMILE
Stardate met de tijd.
Het oog van de maan knipt aan.
Een windklok schilfert
in haar licht.
Tijd verglijdt als een trage wolk.
Een zee krabbelt even terug;
vulkanen rochelen –
vurig ijs in een kelk die kolkt.
Geruchten over een vervaldatum
doen de ronde
onder aardgenoten –
gefladder van opgespelde vlinders…
GEMIST DOEL
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 Mevrouw paling glijdt
over de modderbodem
voelt kriebels in haar buik
de vaart waarin ze woont
geeft benauwenis
oevers komen op haar af
ontspruitend liefdesverlangen
jaagt de rusteloze aal
naar onbekende verte
waar in eindeloos water
wijder dan de wereld
vele minnaars wachten
eens het heftige spel
met haar mogen uitvoeren
verder steeds…
Alter ego
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
519 Graag wil ik eenieder bij dezen
ja ook jou, mijn nieuwsgierige aag!
bij dezen dus hierbij heel graag
in eerste instantie heel even
erop wijzen dat ik sinds vandaag
op de kop af tien jaren geleden
een bijzondere band in mij draag
van mysterieuze geneugten
in de vorm van late night conversatie
delicate tele-conversatie
waar ik mij heel…
Alter ego
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
573 Graag wil ik eenieder bij dezen
ja ook jou, mijn nieuwsgierige aag!
bij dezen dus hierbij heel graag
in eerste instantie heel even
erop wijzen dat ik sinds vandaag
op de kop af tien jaren geleden
een bijzondere band in mij draag
van mysterieuze geneugten
Al draag ik haar niet in mijn hart
zij is overal en altijd bij me
zij weet alles…
Spookspektakel
snelsonnet
4.7 met 3 stemmen
583 De Danse Macabre trekt heel veel publiek
Men staat geduldig op zijn beurt te wachten
De voorpret doet het wachtleed iets verzachten
Het spookhuis zorgt voor een bezoekerspiek
Na 3 minuten is het feest voorbij
Je stond er ruim vier uur voor in de rij…
[ Kon je de wereld ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 Kon je de wereld
maar beetpakken en alles --
op zijn plaats schudden...…
Nu of nooit
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
514 Mijn liefje, het is bijna middernacht ik lig in bed, met jouw sweetface
en hotlips voor mijn neus
ik denk aan je en stel me voor
hoe jij er nu aan toe bent
als ik kon toveren zou ik
als de weerlicht als een fakir
op zijn vliegende tapijt
voortgedreven door de wind
naar jou toe snellen windekind
en kruipen, onder jouw donsbed
je warme…
Kleine angsten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 kleine angsten
een heerlijk
open gezicht
toch sluimeren in
het zwart van
je ogen de kleine
angsten van de
donkere nacht
het onbekende
geluid dat de
wind rammelt aan
een losse plank
het grindpad dat
zijn stenen in
de nacht herschikt
toch ben je
fier genoeg om
de angst niet
te laten zien
wel de blijdschap
las je weer in de
kamer…
Kleine angsten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
446 een heerlijk
open gezicht
toch sluimeren in
het zwart van
je ogen de kleine
angsten van de
donkere nacht
het onbekende
geluid dat de
wind rammelt aan
een losse plank
het grindpad dat
zijn stenen in
de nacht herschikt
toch ben je
fier genoeg om
de angst niet
te laten zien
wel de blijdschap
las je weer in de
kamer terug bent…
Vida triste
poëzie
4.0 met 10 stemmen
3.985 Gedoemd om droevig te leven
Wordt ieder die te veel liefheeft;
Nog nooit hield mijn hart het tegen,
De liefde die groot verdriet geeft.
Weer zocht tevergeefs aan jouw borst
Mijn gemartelde hart zijn rust,
Dat wil troost voor brandende dorst
En wordt niet gelest door lust.
En altijd lijden en boeten
Moet men voor iedere daad,
Tot de wellust…
Herfstige beukendreef
gedicht
4.0 met 11 stemmen
8.440 Wekenlang gaat het vallen vanuit almaar
kalere kruinen achteloos door. En deze
vreemde droefheid: ook bij bomen hoort
ze blijkbaar bij de kleine dood want zo
kwistig wordt leven zelden rondgestrooid.
Hoe tomeloze drift onder zolen kraakt
en knapt. Al die geduldig opgeblonken
minuskule houten kistjes met binnenin
rantsoen voor onderweg…
Mijn dochter Giulia wordt 13 november 18 jaar!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
860 We zitten in een hoek-appartement
op de zevende verdieping in Benidorm
het is licht en luchtig, geen wind
en ligt mooi tussen bomen en palmen
de zon is nooit ver weg in Spanje
straalt (22 graden) volop in alle vertrekken
Het strand is ook niet ver weg
daar gaan we straks liggen
liggen, zitten, luieren: uitrusten
denkend ook aan Dana's doden…
BELGISCH NOORDHOEK
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
504 Bij het klooster te Meersel-Dreef klinkt
jeugdgenoegen in de speeltuin, omrand
door een bomenboog, waar in hechte band
rijke mengeling van talen verzinkt.
Het krachtige lied van bergwouden zingt
vanuit stoere dennen, waait langzaam aan
neer in plechtige spraak van 't vlakke land,
die door zwaar eiken- en beukenloof dringt.
Struiken en boompjes…
Kraters
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Ik ben niet boos
Dat je me koos
Je nam de zon
Van mijn gezicht
Al dat je deed
Dat doet nog pijn
Toch ben ik
Nimmer gezwicht
Leefde als verdoofd
Met jou in mijn hoofd
Heb dan begrepen
Jou niet te negeren
En te accepteren
Dat het nooit went
Dus laat ik je de plaats
Maar blijf ik baas
Van hoeveel en waar
Zodat al wat rest…
Bij mij geen kramp door de krimp!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 Ik heb me laten inspireren
door de thema-avond
Krimp in de kerk
als schrijver, harte/smartenkreter
en zelf benoemde
RijksDichter van ons Koninkrijk
Bij mij geen kramp door de Krimp
want er is de eeuwige belofte
"Waar 2 of 3 in mijn naam bijeen zijn,
ben ik in uw midden"
Daar is geen Westerkerk voor nodig
praktisch een organisatie van…
Rollen maar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
479 Fluitend loop ik door de lanen
uit volle borst zingend overstraat
dansend langs beuken en platanen
weet met m'n vrijheid bijna geen raad.
Vrolijk groetend alle mensen
alle meisjes spreek ik aan
wat zou ik mij een beter leven wensen
dan dit vrolijk vrijbuiterbestaan.
Nog steeds lacht mij de toekomst toe
al is mijn beweging niet meer zo…
Herfst in volle bloei
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
481 Door de knieën gaan
voor een paddenstoel of zwam
dankbaar uit het hart
Wanneer bij ochtendgloren achter
grijze wolken een waterige zon zich verbergt van
waar haar licht langzamerhand vermindert op hetzelfde moment is
omgeving in een overgang waar allerhande belangrijke veranderingen plaatsvinden.
Vanop kale tak brengt moede merel
klanken…
[ De politici ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 De politici
zwalken, want De Meerderheid --
wil steeds iets anders.…
Airwaves
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
443 Ik had je net een mail gestuurd
die zo ineens is weggefloept
met de noorderzon verdwenen
in the cloud, gone with the wind
naar 't dak der wereld, Himalaya
maar gelukkig just in time
through the airwaves neergedaald
in 't land waar jij je nu bevindt
eerst ging ik overal op zoek
keek onder tafels stoelen banken
zelfs achter zware…
Herboren als genie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
394 ik heb
vannacht voor
het eerst je ogen
op zien lichten
uit de onrust
waar jij in slaapt
ook hoorde ik
het lage zoemen
van de frequentie
waarmee jij
soms met
anderen praat
die dislocatie
neemt je
krachten weg
en laadt niet zo
vaak maar wel
heel snel ook op
dan lijkt het
of je weer
herboren bent
ontdaan van
remmingen en…