Alle inzendingen over vakantie

We zijn op vakantie in eigen land we nemen mee, allerlei papieren want denk niet dat ‘t makkelijk is om nu vakantie te gaan vieren! We zijn op vakantie in eigen land toch nog geen tijd om te genieten want wat is er nou dan aan de hand, wel die codes zijn op op te schieten!…

Stuk voor stuk, verdwijnen ze, in het niets, stuk voor stuk zwaaien we ze uit naar, het iets! Iedereen vertrekt, een ieder al dan niet geboekt naar een vakantieplek we zwaaien ze uit! Stuk voor stuk, verlaten ze huis en haard om bij te komen van de dagelijkse beslommeringen. We zwaaien ze uit, wensen ze plezier, kijk je wel uit?…

Zat ik maar weer in mijn boek verscholen voor de wereld, gekluisterd in een hoek. Of liever aan een zwembad, aan de Mediterranee waar Zweedse meisjes zwemmen in de Middellandse Zee. Wat zou ik lekker lezen op het warme, mulle zand, op het ritme van die Zweedsen die flaneren op het strand. Hun Uppsalaans is kruidig, hun blikken familiair…

Vakantie, even wat anders Even er lekker op uit gaan Even aan de zij lijn staan Zoals veel andere Nederlanders Vakantie, hele mooie tijden Gaan en staan waar je wilt Een tijd boven alles uitgetild Lopen door bossen en weiden.…

Vakantie een moment van rust, de klok staat stil aan de kust is niets meer te zien, dan water en rotsen, geen stilte, want de branding vult de gaten in de vakantierust op en toch: is het vakantie, een periode van rust.…

Het tabblad 'stellingen' is van 1 juli t/m 31 augustus vanwege vakantie voor nieuwe inzendingen gesloten. De redacteur van dit tabblad wenst je fijne weken toe!…

Het tabblad 'netcitaten' is van 1 juli t/m 31 augustus vanwege vakantie voor nieuwe inzendingen gesloten. De redacteur van dit tabblad wenst je fijne weken toe!…

De redacteur van het tabblad 'stellingen' geniet van haar vakantie van 23 juli tot 31 augustus! Tot die tijd worden geen nieuwe stellingen geplaatst.…

De redacteur van het tabblad 'netcitaten' geniet van zijn vakantie van 23 juli tot 31 augustus! Tot die tijd worden geen nieuwe citaten geplaatst.…

Na een vakantie van een week of zes Gaan binnenkort de scholen weer beginnen En komen dus de leerlingen weer binnen, Maar die zijn dan totaal niet bij de les. Die zijn, van hun vakantiewerk doodmoe, Meteen al heel hard aan vakantie toe.…

Zwarte wolken hangen boven de snelweg, de tolweg van Frankrijk hangt vol benzine en dieseldampen, van al die mensen en auto’s die vakantie hebben. Maar: we gaan nog niet naar huis, nog lange niet, nog lange niet. Leve de vakantie!…

Na een vakantie van een week of zes Gaan binnenkort de scholen weer beginnen En komen dus de leerlingen weer binnen, Maar die zijn dan totaal niet bij de les. Die zijn, van hun vakantiewerk doodmoe, Meteen al heel hard aan vakantie toe.…

In verband met de vakantie van de redacteur van het tabblad 'Proza' worden in de periode van 10 juli t/m 10 augustus géén nieuwe proza-bijdragen geplaatst. De redacteur wenst je ook een plezierige vakantie toe!…

Vakantie toen: storm, regen -- kon het nog maar eens zo tegenzitten!…

Ik keek ademloos door een kier. Mijn ademhaling ging met haar ritme mee. De climax zat in haar zucht van verluchting. Dat hij alle koffers in de achterbak kreeg.…

Ik heb vakantie maar kan nergens heen, Dus herbekijk ik deze één voor één.…

Een kekke kuil was ’s avonds al gegraven zodat ik vrolijk mij erheen begaf maar weldra stond ik stil, verbaasd, zelfs páf: Er lag een jonge vrouw vol overgave Ze rook naar zout, zand, zee, had ik wel lust? Ik ging, maar ja… alsof je duinen kust…

Kun je zonder zongarantie wel verantwoord op vakantie?…

Op vakantie moet men zich ontspannen de boog mag immers niet altijd gespannen maar de ellende van thuis neem je ongewild in je koffer mee ook al heb je een prachtig huisje aan zee maar je bent gewend aan het doen alsof en zo wordt vrije tijd toch nog net geen sof maar het is niet anders dan thuis alleen hoor je hier het zee geruis je kijkt…

In balans Berg, rots, een ravijn de tijd is van steen de stenen zijn tijdloos. De berg, een diep litteken, zonder beweging valt eeuwig het water. Ik word bevangen door onmetelijke rust, steen op steen op lucht. Voor mij de wereld die zich ontvouwt, onbeweeglijke zon. Dan even later...... Balans van duizeling weegt mijn schaduw…

zo uitgesleten zijn de traptreden die je moet beklimmen onder het licht van de brandende zon kijk je omhoog naar een kasteel en daarna omlaag naar een rivier kanootjes en kinderen eeuwenoud landschap waar wij net zijn of niet eens…

Onderweg bedachten we wat we zoal vergeten waren mee te nemen Op de plaats van bestemming verzonnen we wat we achter konden laten Eenmaal terug thuis vroegen we ons af waarom we zoveel dingen niet hadden gemist.…

Een week ben ik ertussenuit gegaan, Van mail, tv en post bleef ik verstoken. Maar verder heeft het mij aan niets ontbroken, Ik raad het iedereen van harte aan. Vandaag ook geen gedichten.nl, Ze redden zich daar zonder mij ook wel.…

Zo’n zestig jaar geleden ongeveer toen kwamen wij als mensen niet zo hoog, je bleef wanneer je met een vliegtuig vloog ten alle tijden in de troposfeer. Maar ja het is de mensen eenmaal eigen om steeds de verste grenzen op te zoeken en ook de ontoegankelijkste hoeken; zij moeten tot het allerhoogste stijgen. En op een dag kreeg men het…

al eeuwen wonen er boeren onder dit dak er werd geboren er werd gestorven het land is gebleven zag alles voorbijgaan er werd gehooid er werd geoogst nog steeds nestelen ooievaars op het brinkje…

Vage rafel strepen wit drijven op waterverf blauw boven verre bergen waas en groene sinaasappelbomen. Zuchtjes zoete geur zweven in de lucht, en een zalig Zen gevoel doordringt me. Onthecht ,onttrokken aan het dagelijks bestaan ben ik. Alleen maar zijn alleen maar nu en zie wat vage witte rafelstrepen op eindeloos blauw en zucht…

‘s Zomers zitten de inwoners op oceaanstomers met een zwembad zonnehemel en licht-kroners Voor het grote inkomen is er niets schoner en buitengewoner. De uitslovers! Toch is de oceaan al lang niet meer het properst. De dagloners moeten jaren lang sparen voor het soberst en kronen hun dromen met het zonnig vooruitzicht dat ze bewaren…

ik ga op vakantie in mijn hoofd langs al die kronkelige wegen zie ik stranden en kastelen ook is er mooi weer beloofd geld hoef ik niet te dragen en het vervoer is voor niets op tijd sluit ik mijn ogen en droom over mijn elektrofiets de accu laadt zich op zijn radius is beperkt dus blijf ik in mijn stoel het stopcontact doet zijn werk…

Natuurlijk oogde het perfect: brochures zijn altijd gelikt. Dus ik naar Duckstad afgezakt. Ik neem het er eends even van. Bij Kwik die vlees op ’t rooster kwakt en Kwak die met oom Donald kwekt. En Kwek? Die wordt door bier verkwikt. Of ik ook wil? Nou, eendje dan...…

Een kleine camping aan een Frans riviertje, zo'n vijftig Nederlanders bij elkaar, dat doen we nu al vijfentwintig jaar. Ontneemt corona ons nu dat pleziertje? Gré zegt dat niet alleen de Marne telt. Oké, dan veertien dagen Barneveld.…