Ik wil jou mij niet herinneren, Als degene die mij verliet; Niet de kans gekregen te concurreren, Dit doet zo’n verdriet, Vernederd en te neer geslagen, Boos en machteloos, Een ander wist jou te behagen, Zonder schaamte… zedeloos. Ik wil jou mij herinneren, Dankbaar en… toegenegen, Heb van jou ook mogen leren…, Dochters die ik heb gekregen…

Dank je voor al de onrust welke je deze nacht weer bracht Jouw loze beloftes van weleer je mijn hart hebt afgeslacht Dank je voor de onzekerheid alle hoop de angst en pijn Liefde vol liefdeloosheid hoe respectloos kan je zijn Dank je voor al je verzinsels ik weet wel weer genoeg Je laat me keihard vallen terwijl ik je op handen droeg…

'Ik hou van jou' is wat je tegen mij zei Ik hou van jou en dan voelde ik me zó blij. 'Ik hou van jou' is wat ik dan terug fluisterde Ik hou van jou en ik was blij want jij luisterde. 'Ik hou van jou' is wat je nu tegen een ander zegt Ik hou van jou en zij gelooft het echt. 'Ik hou van jou' hoor ik jou vaker tegen iemand zeggen…

Alles had ik haar gegeven Mijn grenzeloze liefde mateloos Tot dat zij verkoos te verkassen En voor die andere ingang koos…

Ik zag het mooie sterven Als een stervende zwaan Begaan, opgaan in een ander bestaan Door mijn verdriet heen Bleef de liefde voor het menselijke Voortbestaan De treurnis is gestorven. Er is niets meer...... Het bestaansrecht van oprechtheid, Genegenheid en de liefde voor de menselijke vriendschap Heb jij afgezworen Alle banden verbroken…

Was jij maar in het hiernamaals Dan had je ook geen invloed meer De dromen die ik van je heb Zijn sociaal nep Je wilt me een zoen geven Ik weer het weer af En schrik dan even Boos, wil het niet geven Ik wil van je af Al de liefde die ik heb gegeven Waar ik voor leefde Is bewust de grond in geboord Is dit wel zoals het hoort In tijden…

Elke keer als ik je loslaat vlieg je zo ver weg dat je niet terug komt wanneer ik naar je toevlieg kunnen we geen afscheid nemen is alles weer heel dichtbij zodat ik niet los kan laten het is steeds moeilijker om achter je aan te komen om samen te zijn om los te laten om te zijn wat we kunnen zijn…

Ik ben jouw schaduw niet, ‘k begreep toen ik jou verliet, ‘k heb teveel van mezelf gegeven, nu heb ik weer mijn eigen leven. Ik ben jouw schaduw niet, jij bracht me veel verdriet, liefde had mij onteigend, teveel had ik me weggecijferd. Ik ben jouw schaduw niet, niets dat ik achterliet, het zonlicht ging verdwijnen, nu zie ik hem weer…

We waren toen nog jong en ik zag je, voor het eerst daar aan het strand, je hebt nog steeds hetzelfde lachje, ik gaf je al mijn liefde, we liepen hand in hand. Je sloeg je ogen neer, en kon nog blozen, dat lukt je nu helaas niet meer, en ik, ik plukte voor jou veel rode rozen. En nu, na zoveel vervlogen jaren, zie ik je weer en herken je…

Gelaten laat ik je gelaat gaan Verdwijnende beelden Uit mijn geheugen vandaan Wat we kwijnend deelden Vervaagt langzaam aan Als een hartendief in de nacht Die oordeelde Dat nu, Met al je deuren op slot Hij geen recht heeft van bestaan Gebogen buig ik voor het oog Kritische veroordelende blikken Duale beoordelende dialoog Verandert in…

Vertwijfeld staar ik naar de einder Waar jij verdween Ik ruik je geur die hangt aan mijn jas Omhelsing, voor het laatst bijeen Ik keer me om en recht mijn hoofd Mijn lijf en mijn leven Je bent weg nu maar verward denk ik Waarom je niet gewoon bij mij bent gebleven…

Alleen de wind kan horen Het roepen van je naam Vol hartstocht en verlangen Achter een verwasemd raam Opgezogen in mijn leven Ogen branden in mijn hoofd Passie is geheel verdwenen Zo totaal in jou geloofd ‘Waar ben je! wil ik schreeuwen Met de wanhoop haast nabij Denk ik tegen beter weten Liefste, maak jezelf nu vrij Bid voor jou…

Langzaam trek ik de deken van mijn benen Jij ademt zwaar en slaapt nog diep Ik weet het nu zo goed als zeker Ik zet mijn voeten op de grond Met moeite wrijf ik alle slaap uit mijn gezicht Met een droge keel loop ik langzaam naar beneden Ik heb geen zin om ook maar iets te eten Elke hap is er één te veel En in een vieze keuken bedenk ik mij…

Getuige van het moment jezelf besef dat alles in dit leven meetelt ook als je niet omkijkt of vooruit ik liet je lopen ondanks ik al zolang zat te hopen maar jij stond dan ook zo strak als een snaar hoe moet ik dan met je praten via gebarentaal ja die kus deed niet veel goed heb ik je eindelijk weer gezien dacht nog jij bent het mischien…

Ik was aan boord op je schip Geweldige koersen gevaren Maar opeens had je besloten Om me achter te laten Ik dreef op zee Bedwelmend in je golven Tranen niet zichtbaar Door zeewater bedolven Al happend naar adem Spoelde ik aan op land Jij was de horizon al voorbij Al in een andere haven gestrand…

Hij was succesvol in zijn leven, geld verdienen was zijn streven, hij deed het met hart en ziel, het ontging hem dat ‘t haar niet beviel. Zij voelden zich eenzaam en verlaten, hij had het druk en niet in de gaten, zijn kinderen zag hij soms bij het eten, aandacht van hem konden ze wel vergeten. De kinderen groeiden op, hij had geen weet,…

Hij was succesvol in zijn leven, geld verdienen was zijn streven, hij deed het met hart en ziel, het ontging hem dat ‘t haar niet beviel. Zij voelden zich eenzaam en verlaten, hij had het druk en niet in de gaten, zijn kinderen zag hij soms bij het eten, aandacht van hem konden ze wel vergeten. De kinderen groeiden op, hij had geen weet,…

ik hou van jou ik mis je ik wil met jou verder ik wil bij je zijn voor de rest mijn m'n leven ik wil je mijn liefde voor jou bewijzen mijn liefde voor jou is nog zo sterk ik denk zo vaak aan je, als ik aan je denk doet m'n hart zo'n pijn... jij betekent zoveel voor me je bent mijn nr 1 m'n hart hoort bij jou wat moet ik zonder jou?…

Leven werd voor hem leven, toen haar mond de zijne snoerde, hij van verliefdheid alles wilde geven, en zij hem elke dag ontroerde. Toen na korte tijd, zijn verliefdheid doofde, begreep hij te laat en met spijt, dat zij niet was wat zij beloofde. Nu wil hij haar de mond wel snoeren, niet van verliefdheid, maar van spijt, maar zij laat zich…

Felle ogen als een panter Boven een zwartzijden jurk In haar gezicht een niet-gespeelde koudheid Minzaam glimlachend, vol hautaine spot Meerdere malen Raakte zij mij rakelings met haar zwijgen Doordringend, onhoorbare signalen Uiteindelijk en tenslotte Ga ik daar langzaam aan kapot…