Hartenkreten

hartenkreet (nr. 37.009):

De zee...

De zee klotst tegen 'n rots omhoog
brekende golven, 'n boel kabaal
Op vijf minten afstand
mooie pijnbossen, een ander verhaal

Stoere mannen bedwingen het water
houden zich staande in de golven
Terwijl het donk're bos
bedoelt lijkt voor wolven

Maar echt het mooist van dit geheel
is toch de zon die ondergaat
Weer een dag voorbij, terwijl
de koperen ploert zich elders zien laat