Hartenkreten

hartenkreet (nr. 59.300):

ELK VOGELTJE ZINGT ZOALS HET GEBEKT IS...

Elk vogeltje zingt zoals het gebekt is
maar dit vogeltje zijnde mijn persoon

blèrt, schreeuwt keihard, roept
als een verlorene in de woestijn

daar uit te komen, weer beschaafd te worden
is een time-out noodzakelijk en wel per direct

met name de zang, het koor op een laag pitje
nog wel een slaapliedje 's avonds voor m'n kind

maar niet meer torenhoog de bariton, de bas
de bas, die stem van mij moet rusten, uitrusten

van veel, te veel, veels te veel van wat moet
en wat er nog aan energie is, gaat naar mijn dochter

ik ben een jonge vader, doch ook een oudere man
mijn 75ste levensjaar is in aantocht (12-2-26)

met een zieke moeder van 90 van m'n man
een zieke grootvader van mijn dochter 97

en in eigen familie moeten er bezoeken komen
aan die 85-jarige broer en 83- en 80-jarige zieke zussen

op weg naar hun en mijn einde voelt dit ook als een begin
begin d'r an Jan, maak er wat van Jan, want dan

dan gaat dat vogeltje na piepen, kraken en kreunen
weer de sterren van de hemel zingen, ook in 't koor