Hartenkreten

hartenkreet (nr. 59.362):

Wonder...

Waar komt het woord “wonder” vandaan?
Als er geen wonderen bestaan?
Ja, wat een wonder.
Verwonder je maar niet,
als je het wonder niet ziet.

Het ligt aan onze ogen.
Het is zo gewoon wat we zien.
Het opgaan van de zon,
iedere morgen.
Dat hoort zo, dus maak je geen zorgen.

Hij was er al toen we begonnen.
Toen we nog speelden in het zand.
En we bruin gebakken werden,
als het zomerde in het land.

De madeliefjes in het gras
waren er toen ook al.
Alsof ze altijd al bestonden
en overdadig bloeiden overal.

We vlochten kransjes
heel gewoon.
Versierden onze haren,
met een mooie bloemenkroon.

We vroegen niet,
waarom of hoe.
We speelden onze spelletjes.
Wat deed het er eigenlijk toe.

De blaadjes aan de bomen,
de dieren klein en groot.
Het was voor ons geen wonder en…
we wisten nog niet van de dood.

Dat alles kwam pas later,
daarvoor ging je naar school.
De meester legde uit,
als we het wilden horen.
Het interesseerde ons geen fluit.

Bij al onze dagelijkse beslommering,
paste het wonder er niet in.
Geen tijd om daarbij stil te staan.
we bepaalden zelf de kleur
van ons bestaan.

Waar komt het woord “wonder” dan vandaan?