Verademing
Twee elanden stappen de
camper uit
alsof ze net uit een schilderij
zijn vertrokken
waar ze jarenlang gewicht
droegen
zonder iets te verplaatsen
de camper zucht nog na
en spuugt nog één keer
een toiletpot uit
het niets
planken volgen vanzelf
gereedschap herinnert zich
zijn functie
twee honden rollen
eruit
alsof ze wisten waar ze
moesten liggen
kilo's worden niet meer
geteld
ze besluiten
waar ze zelf horen
de waterput ligt diep
maar begint omhoog te
denken
emmers zakken
komen terug nog
voordat ze beneden zijn
geweest
water verschijnt op
plaatsen waar dorst al
klaar lag
de elanden knikken
alsof ze dit eerder hebben
gebouwd
in een andere versie van
dezelfde dag
met gymnastiekschoenen
slaan ze spijkers maar
soms slaan spijkers terug
en kiezen hun plek
planken schuiven
tot ze zichzelf herkennen
als muur
een zwijn komt langs
neemt een plank
geeft er twee terug
en noemt het winst
de honden staan achter
hekken
hoogte berekend
door het hek zelf
het meet sprongen
heroverweegt vrijheid
en stelt zich iets hoger
in
de honden kijken
besluiten
niets te proberen
alsof blijven
hier een keuze is
geworden
licht valt niet
maar blijft hangen
alsof het ergens op wacht
en dan—
zonder begin
zonder een laatste
hand
is het af niet gebouwd
maar samengevallen in
precies de juiste vorm
een Chalet,
dat zichzelf begrijpt
de elanden liggen
en lijken even weer
geschilderd
maar ademen op
onze plek,
ver van hier.
25 maart 2026
Geplaatst in de categorie: verhuizen

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!