't Is kerst. De dag is grijs en grauw, heel anders dan ik mij had voorgesteld. 't Is kerst. De nacht is kil en koud. 'k Heb nog geen enk'le ster geteld. Want ze huilen om de doden, de zieken en gewonden, de slachtoffers van moorden, om alle oorlogswonden. Want ze huilen om de zieken, de vluchtelingen ver van huis, om de gifuitbrakende…

De kerstboom staat weer opgetuigd in 't hoekje van de kamer. Ik had de zilverballen voorzichtig uit 't vloeipapier gepakt, de engeltjes aan haakjes aan de takken opgehangen, hun haar in plukken in de boom gekwakt. De lampjes werden vloekend uit de knoop gehaald, de stekker in het stopcontact gestoken. Vol spanning wachtten wij de lichtjes af…

We vonden Kees altijd een beetje raar met z'n sproeten, z'n pukkels en z'n peentjeshaar, z'n rare loopje, z'n ogen ver uiteen en dat ene veel te korte been. In de klas werd je altijd gesard. Ook de meester zette je apart. Geen dag ging er zonder straf voorbij tot aan die trieste dag in mei. We raceten op de fiets naar school die dag…

Ik zou je graag eens willen zeggen, je laten horen dat ik om je geef. Maar dat is niet uit te leggen. Die vier woordjes, dat is mij veel te vaag. Ik zou je graag nog eens vertellen, je laten zien hoeveel ik om je geef. Maar hoe moet ik dat toch zeggen. Die vier woordjes, dat is mij veel te vaag. Ik zou zo graag eens willen fluist'ren,…

Het zal ooit weer morgen worden, ook na deze nacht. Van kilte, kou en zorgen, van regen en van storm. Het zal ooit weer morgen worden, ook na deze nacht. Van pijn, verdriet en eenzaamheid, van honger en van dorst. Het zal ooit weer morgen worden, ook na deze nacht. Van eenzaam en alleen zijn, van tranen en van woede. Het zal ooit weer…

Een ieder wordt alleen in eenzaamheid geboren, slaakt zijn geboortekreet in ademnood, klemt zich aan de rand vast van het leven, de eerste strijd, ontsnapping aan de dood. Een ieder sterft alleen door eenzaamheid bekropen en slaakt zijn levenskreet in ademnood, klemt zich aan de rand vast van het leven, de laatste strijd, ontsnapping naar de…

Zeg, ken jij Bertje? Bertje is niet goed. Bertje kan niet leren. Niet dat 't hem iets doet. Bertje weet het zelf geeneens, want Bertje is niet goed. Cijfers, dat zijn vogels die fladd'ren in zijn hoofd, zingen in zijn oren, zitten in zijn haar. En als 't avond is, zeggen ze hem welt'rusten, net als de nachtegaal die in de avondzon…

Ze zat weer eens te breien. 't Werd een trui van nieuwe wol, van restjes op de markt gekocht. Met vooral veel groen en geel, maar ook veel and're kleuren - paars, oranje, wit, rose, rood en heel veel blauw - breide ze, recht en averecht. Ik zat erbij te kijken, hoe de trui van nieuwe wol elke dag een beetje meer zijn vorm kreeg en hoe…

Ik denk aan de torens, de boerderijen, de bruggen, de beeldentuin van Nic Jonk. Ik denk aan de gevels van houten huizen, de stenen, de dorpsstraat van Schermerhorn. Ik denk aan de sloten, de vaarten, het kanaal, het water waarin de polder drijft. Ik denk aan de schapen, de koeien, de paarden, het land dat altijd groen blijft. Ik denk…

Als de dag gaat slapen, de bloemen zich gesloten hebben en ik aan 't strand zit, denkend aan ginds, hoor ik je zingen in de verte. Of is 't de zee die stil ruisend zijn lied ritmisch golvend fluistert, als de dag gaat slapen? Als de dag gaat slapen, vogels in hun veren teruggedoken zijn en ik in 't bos loop, denkend aan ginds, hoor…

Je haar in de wind, je lach naar de zon, je ogen, ze zeggen me dat je van me houdt. De kleur op je wangen, je woorden zo zoet, je handen, ze zeggen me dat je van me houdt. De bloemen op tafel, de foto's in het boek, het bed, ze zeggen me dat je van me houdt. Je stem in de hoorn, je briefjes op het bord, je zoen, ze zeggen me dat…

Je ziet me niet meer staan. Je kijkt niet meer naar me om. Ik heb voor je afgedaan, maar ben ik zo stom? Je loopt langs me heen, doet alsof ik er niet meer ben. Ik ben niet van steen, maar je houdt van hem. Je hoort niet mijn stem. Je ziet niet mijn verdriet. Je kijkt alleen naar hem. Ik was zo stom. Je dreef van me weg. Kwam 's…

Hij liep alleen op straat. Er school in hem geen kwaad. Hij genoot van de zomerzon, van de vogels op het dak, de bloemen op het balkon en groette met gulle lach. Fluitend liep hij om de hoek, niets vermoedend langs een groep van wel zes of zeven man groot. Hij zei: "Dag" en dat was verkeerd. Ze sloegen en trapten hem dood. Wij keken toe…

Wat kruipt daar door de grond van noord naar zuid, van oost naar west? Wie vreet er toch zo ongezond modder, zand, stront en mest? Wat kruipt daar door de grond van boven naar beneden? Wat ligt daar in de zon, uitgedroogd of platgereden? Wat kruipt daar uit de grond, glad en rossig, vochtig, nat? Plat, gerekt en dan weer rond verdwijnend…

't Is de laatste roos van de zomer die de ochtend begroet, alleen. Bloemen die haar eens vergezelden, zij verschrompelden één voor één. En geen knop zal openbloeien tot opnieuw de lente weer ontwaakt. 't Is de laatste roos van de zomer die mij altijd weemoedig maakt. Nu de laatste roos van de zomer aan haar tocht naar de herfst begint…

Zuster, kunt u even komen kijken, m'n benen doen zo zeer. Zuster, komt u even bij me zitten, ik voel me zo alleen. Zuster, kunt u even komen helpen, ik moet naar het toilet. Zuster, komt u even bij me zitten, ik heb juist thee gezet. Zuster, wilt u een liedje met me zingen, van vroeger, een liedje uit m'n jeugd. Zuster, wilt u even blijven…

'k Droom mij een land van vrede en vrijheid waar men zonder angst zijn weg kan gaan. 'k Droom van een land dat geen schaduw kent waar een wolkenloze hemel de dag tot aan de avond brengt. 'l Droom mij een land waar iedereen gelijk is waar men zonder vrees als vrienden leeft. 'k Droom van een land waar de zon altijd schijnt waar een wolkenloze…

Ik wil voor jou de zon wel laten schijnen, alle sterren laten stralen in de nacht. Ik wil voor jou de wolken doen verdwijnen, alleen al voor je mooie lach. Ik wil met jou wel duizend zeeen varen, met jou wel vliegen, dag en nacht. Ik wil jou altijd in m'n hart bewaren, als je weer eens zo prachtig lacht. Ik wil met jou miljoenen jaren reizen…

Het zijn de platgetreden paden, het is het neergetrapte gras. Het zijn de stegen en de straten, 't is de gedempte waterplas. 't Zijn de bekende wegen, 't is het ritme van de dag. 't Is de richting in mijn leven, zo monotoon en straf. Het is het lopen in de pas, als ganzen in een rij. Het is de veel te krappe jas van de uniformiteit…

Kleine kinderen worden groot maar blijf jij maar lang klein want grote mensen hebben zorgen elke dag, zelfs iedere morgen Daarom is het heel erg fijn om heel lang klein te zijn Kleine kinderen worden groot maar blijf jij maar lang klein want kleine mensen willen spelen soms alleen en soms met velen Daarom is het heel erg fijn om heel…