Die massastart, die stelde niet veel,
Want was mijn grootje aan die race begonnen
Dan had ook zij op haar gemak gewonnen,
Want zij kon schaatsen als de beste hoor.…

Als je een landschap was waar ik doorheen kon lopen,
stil staan en kijken met mijn ogen open
en languit op de harde grond gaan liggen,
er mijn gezicht op drukken en niets zeggen.…

Mijn handen weten hoe ze moeten wiegen
hoe ze moeten strelen
hoe ze moeten troosten, fluisterend zacht
hoe ze een koortsig voorhoofd…

ze zit netjes
rechtop
zoals het hoort
woorden gestreken…

Na de regen straalde de avond
En breidde zijn blauwe armen wijduit
En hief het lachend gelaat van de aarde
Door de dunne nevel van tranen…